چپتر 30: باران پاییزی خون است (۱)
چپتر 30: باران پاییزی خون است (۱)
سکوت کرده بودیم.
این سکوتی بود که فقط بین من و به هو-ریونگ جریان داشت. پاداش پادشاه اهریمن. طبقه ۹۹. پاداشهای پادشاه اهریمن را بارها و بارها خواندم. این کلمات که میتوانستم مستقیماً به طبقه ۹۹ فرستاده شوم، در سرم میچرخید.
-این یه تلهست.
به هو-ریونگ طوری افکارم را قطع کرد که انگار ذهنم را خوانده بود.
-قطعا یه تلهست، زامبی. گولش رو نخور.
«می...دونم. معلومه که یه تلهست. معلو...»
در ذهنم زمزمه کردم.
کاملاً واضح بود که این پاداش یک تله است.
چون...
«در غیر این صورت، امکان نداشت طاعون شعله پاداش پادشاه اهریمن رو انتخاب نکنه.»
چون او روانیِ قرن بود.
«قطعا پاداش پادشاه اهریمن رو انتخاب میکرد. چون اصلاً براش مهم نیست که بقیه بازیکنها بمیرن یا نه. اما... اون توی طبقه ۴۰ بود، نه طبقه ۹۹. پس این یعنی...»
سعی کردم با آرامش مسائل را سبک و سنگین کنم.
«پاداش پادشاه اهریمن یه تلهست. طاعون شعله احتمالا پاداش پادشاه اهریمن رو انتخاب کرده و بعد از اینکه فهمیده تلهست، بازگشت زده. دقیقاً نمیدونم چه جور تلهایه، اما...»
اما.
«...راستش رو بخوای، دلم میخوادش.»
قلبم به تپش افتاد.
«این یه فرصته تا مهارت هیولای باس طبقه ۹۹ رو به دست بیارم.»
من با یو سو-ها فرق داشتم. نیازی نبود هیولای باس را شکست دهم.
حتی اگر فقط به دستش کشته میشدم هم سود میبردم.
«به جز طبقه ۱۰۰، اون قویترین هیولای باس خواهد بود...»
دروغ بود اگر میگفتم وسوسه نشدهام.
«طبقه ۹۹.»
چقدر طول میکشید تا از راههای عادی به طبقه ۹۹ برسم؟
۱ سال؟ ۵ سال؟ ۱۰ سال؟
شاید حتی بیشتر هم طول میکشید. چون حتی امپراتور شعلهی روانی هم بعد از ۱۰ سال تازه به طبقه ۴۰ رسیده بود.
اما همه اینها. به یکباره.
-گونگجا.
به هو-ریونگ به من خیره شد.
-نکن.
صدایی بود که تا به حال از او نشنیده بودم.
با جدیت به صورتم نگاه میکرد.
-بهم نگاه کن. من امپراتور شمشیرم. خودم تنهایی تا طبقه ۹۹ رفتم و شکست خوردم. دارم بهت میگم، این یه تلهست. یه تلهی وحشتناک.
«...»
-با مهارتهایی که داری، کشتن ۱۰ بازیکن برتر برات خیلی سخته. حتی اگه همهشون رو هم بکشی، نمیتونی از سد طبقه ۹۹ عبور کنی. بیخیالش شو.
سکوت کردم.
آیا به این خاطر بود که او تنها کسی در این برج بود که به طبقه ۹۹ رسیده بود؟ حرفش کاملاً قابلاعتماد به نظر میرسید.
«یعنی هیولای باس طبقه ۹۹ اینقدر قویه؟»
به هو-ریونگ اخم کرد.
-هیچ باسی در کار نیست.
«چی؟»
-توی طبقه ۹۹ هیچ هیولای باسی وجود نداره. یه چیزی هست که خیلی بدتره... اَه. یهو یاد گذشته افتادم. به هر حال، این یه تلهست!
پشتش را به من کرد و نشست. درست مثل بچه کوچولویی شده بود که آبنباتش را به او ندادهاند. کمی دستپاچه شدم.
«صبر کن، دقیقا چی توی طبقه ۹۹ هست؟ داری من رو میترسونی. تا حالا اینطوری ندیده بودمت. اگه هیولا نیست، نکنه یه چیزی مثل خدای اهریمنیه؟»
-هومف. بهت نمیگم!
اشتباه گفتم.
مثل یک بچه نشده بود، او واقعاً یک بچه بود.
-دلم نمیخواد بهش اعتراف کنم، اما داری خیلی خوب پیش میری کیم زامبی. فقط همینطوری که هستی ادامه بده. اون وقت میتونی طبقه ۹۹ رو پاکسازی کنی.
«مم.»
غرق در افکارم بودم. شمشیرم را که در غلافش بود لمس کردم. این همان شمشیری بود که بیش از ۴۰۰۰ بار مرا کشته بود. همان شمشیری که برای کشتن یو سو-ها از آن استفاده کردم. چیزی بیشتر از یک شمشیر ارزانقیمت نبود، اما لمس کردنش به من آرامش میداد.
«بسیار خب.»
تصمیمم را گرفتم.
«این بازگشت رو دور میندازم.»
گوشهایش تکان خورد.
-دور میندازیش؟
«آره. میخوام امنترین مسیر رو برای خودم انتخاب کنم. بیخیالِ همهی چیزهایی مثل پاداش و مزایا میشم. اول میخوام ببینم اوضاع چطور پیش میره.»
-بیخیال پاداش و مزایا میشی... هه. یعنی میخوای [پاداش الهه] رو هم رد کنی؟ چرا؟ نیازی نیست تا این حد پیش بری.
«مشکلی نیست. یه قدم میرم عقب تا بتونم برای دویدن به جلو خیز بردارم.»
هرچه بیشتر عجله داشتی، باید مسیر طولانیتری را انتخاب میکردی.
به آرامی دهانم را باز کردم.
«همگی.»
تمام شکارچیهای حاضر در اتاق پذیرایی به من نگاه کردند.
«پاداشهای طبقه ۱۱ همین الان برام ظاهر شد.»
«واقعاً؟ چه عالی.»
جادوگر اولین نفری بود که واکنش نشان داد. آیا به این خاطر بود که هنوز پاداش الهه و پاداش پادشاه اهریمن را ندیده بود؟ چهرهاش مثل همیشه بیتفاوت بود.
«دیگه داشتم از این که چقدر باید برای ماموریت صبر کنیم خسته میشدم. اگه تو اول پاداشت رو انتخاب کنی، ما هم میتونیم بعدش بر اساس رتبههامون انتخاب کنیم. با خیال راحت انتخاب کن.»
«چشم، خانم. من از قبل تصمیمم رو گرفتم.»
در مقابل تمام رتبهدارهای عالیرتبه اعلام کردم:
«من هیچ پاداشی رو انتخاب نمیکنم.»
اتاق پذیرایی غرق در سکوت شد. مفتش بدعتکار و مار سمی که در گوشهای مشغول ورقبازی بودند نیز برگشتند تا به من نگاه کنند. ۳ ثانیه. ۲ ثانیه. ۱ ثانیه. پس از یک سکوت طولانی، جادوگر پیشانیاش را چین انداخت.
«چی؟»
اما دیگر خیلی دیر شده بود.
پنجره اطلاعات
[شما هیچ پاداشی برای این مرحله انتخاب نکردهاید.]
پنجره اطلاعات
[شما نمیتوانید کلاس ویژه را انتخاب کنید.]
پنجره اطلاعات
[در صورت انصراف از پاداش، تنها میتوانید نقشهای پس از طبقه ۱۳ را انتخاب کنید.]
پنجره اطلاعات
[آیا واقعاً این گزینه را انتخاب میکنید؟]
با قاطعیت جواب دادم:
«بله، من، کیم گونگجا، هیچ پاداشی رو انتخاب نمیکنم.»
پنجره انتخاب در مقابلم خرد شد و فرو ریخت. فقط این نبود. یک صدای مقدس و یک صدای تاریک در سرم طنینانداز شد.
پنجره اطلاعات
[الهه محافظت تصمیم شما را زیر سوال میبرد.]
پنجره اطلاعات
[پادشاه اهریمن باران پاییزی با لحنی تاریک میخندد.]
همه شکارچیها با ناباوری نگاه میکردند.
«کیم گونگجا؟ تو الان چی...؟»
«همم.»
سپس، قدیس شمشیر پیشانیاش را چین انداخت. چشمان پیرش هوا را اسکن کرد. بعد از من که رتبه ۱ بودم، قدیس شمشیر رتبه ۲ بود. او اکنون داشت به پاداشها نگاه میکرد.
«...همم. میفهمم. تو امنترین گزینه رو انتخاب کردی.»
قدیس شمشیر به من نگاه کرد.
«اما نیازی نبود که از پاداش بگذری، مگه نه؟ جوون. شاید این نگرانی احمقانهی یه پیرمرد باشه، اما فکر نمیکنم برای حفظ امنیتت لازم بود اینطوری تسلیم بشی.»
«از نگرانیتون ممنونم. با این حال، پشیمون نیستم.»
«هممم. اگه پشیمون نیستی که جای شکرش باقیه، اما...»
حرفش را نیمهکاره رها کرد. بقیه شکارچیها با گیجی به ما نگاه میکردند. به نظر میرسید اصلاً نمیفهمند داریم درباره چه چیزی حرف میزنیم.
«...نه.»
سرش را تکان داد.
«فقط بیخیال پاداش شدن زیادی محافظهکارانهست. شرمنده جوون. من پاداش الهه رو انتخاب میکنم. و [استاد اعظم امپراتوری اِگیم] رو برمیگزینم.»
غژژژ!
در همان لحظهای که قدیس شمشیر تصمیمش را گرفت، درِ اتاق پذیرایی باز شد. دستهای از شوالیهها وارد شدند. زرههای درخشان و پرزرقوبرقی به تن داشتند و در برابر پیرمرد زانو زدند.
«سوگند وفاداری به والاترین شمشیر امپراتوری!»
«اوهو.»
قدیس شمشیر با سرگرمی به شوالیهها نگاه کرد.
«پس نقشها اینطوری مشخص میشن.»
«همم؟ آها؟ که اینطور؟»
نفر بعدی مفتش بدعتکار بود. رتبه ۳ این مرحله. سرش را کج کرد و با یک «آها!» بلند فریاد زد.
به نظر میرسید حالا متوجه اوضاع شده بود.
«میفهمم. حالا متوجه شدم! هاها. شبیه بازی مافیاست.»
به جز ما، بقیه شکارچیها هنوز گیج به نظر میرسیدند. جادوگر چشمانش را ریز کرد.
«...اصلاً نمیفهمم شماها دارید چی میگید.»
«نگران نباشید! همین الان براتون توضیح میدم!»
مفتش بدعتکار دستانش را بالا برد. کلماتی روی زمین شروع به نوشته شدن کردند. او از هاله برای حک کردن حروف روی سنگ مرمر استفاده کرده بود.
«همه نگاه کنید!»
شکارچیها دور هم جمع شدند تا به زمین نگاه کنند.
+
پنجره اطلاعات
[الهه محافظت]
پنجره اطلاعات
خلاصه: الههای که از امپراتوری اِگیم محافظت میکند، از فداکاری شما تحتتاثیر قرار گرفته است! الهه تصمیم گرفته است شما را به یک مقام مهم منصوب کند.
+
شکارچیها شروع به پچپچ کردند.
«چی؟»
«طبقه ۹۹؟ واقعاً...؟»
وقتی پاداش الهه را خواندند، واکنش خاصی نشان ندادند. اما با دیدن پاداش پادشاه اهریمن، نگاهشان به طرز چشمگیری تغییر کرد.
بهویژه نگاه جادوگر تاریکتر شد.
«این...»
«بله! شبیه بازی مافیاست! برای راحتی کار، به کسانی که پاداش الهه رو انتخاب میکنن میگم [جنگجو] و به کسانی که گزینه دیگه رو انتخاب میکنن میگم [خائن].»
لبخند گرمی زد.
«اما یه تفاوت بزرگ وجود داره. شرایط [خائن] خیلی از مافیا بدتره! چون ۹ تا جنگجو داریم، اما فقط ۱ خائن. و ما معاون ارباب گیلد شبهنظامیان مدنی رو هم داریم!»
مفتش بدعتکار به جنگجوی صلیبی اشاره کرد.
جنگجوی صلیبی با چهرهای بیتفاوت به کف مرمرین نگاه میکرد.
«فکرش رو بکنید! معاون ارباب گیلد مهارت تشخیص دروغ داره. هاها. در مقایسه با بازی مافیا، ایشون مثل پلیس میمونه. پس حتی اگه کسی پاداش پادشاه اهریمن رو انتخاب کنه، هیچ مشکلی نیست! چون [خائن] فوراً لو میره!»
«همم... حق با توئه.»
جنگجوی صلیبی به آرامی سرش را بالا آورد.
«البته اگه حرفم رو باور کنید.»
«به هر حال، این بازی به نفع جنگجوهاست! شکارچی کیم گونگجا. چشمپوشی از پاداش، یه راهحل خیلی افراطی بود!»
مفتش بدعتکار کلاهش را مرتب کرد.
«با اینکه طبقه ۱۱ رو به عنوان رتبه ۱ شکست دادید، هیچ پاداشی رو قبول نکردید. همم! تصور چنین چیزی برام خیلی سخته. با احترام به تصمیم شما، من [ژنرال عالیرتبه امپراتوری اِگیم] رو انتخاب میکنم!»
غژژژ.
درِ اتاق پذیرایی دوباره باز شد. انپیسیهای ژنرال با شنلهای مواج و سرخرنگشان وارد شدند. ژنرالها روبهروی مفتش بدعتکار ایستادند و ادای احترام کردند.
«وفاداری به برافراشتهترین پرچم امپراتوری!»
«آه، شگفتانگیزه. من هم کارها رو به دست شما میسپارم!»
انپیسیهای ژنرال پشت سر مفتش بدعتکار به صف ایستادند.
این عامل تعیینکنندهای بود.
«تچ. از فسفر سوزوندن متنفرم. پس میگید بهتره یه پاداش انتخاب کنم، درسته؟ پس من [سرپرست محافظان امپراتوری اِگیم] رو انتخاب میکنم.»
مار سمی.
«پس من، [مدیر امور خارجه امپراتوری اِگیم]. به نظر از همه عادیتر میرسه.»
جنگجوی صلیبی.
«...من [صدراعظم] رو انتخاب میکنم. لطفاً، هیچکس پاداش پادشاه اهریمن رو انتخاب نکنه. اگه کسی انتخابش نکنه، خودش ناپدید میشه. این عاقلانهترین تصمیمه. همه مراقب باشید.»
جادوگر.
«نگران نباش. همم. خب، البته که من [مدیر امور مالی] رو برمیدارم.»
کنت.
بقیه شکارچیها هم پاداشهایشان را انتخاب کرده بودند.
اتاق پذیرایی پر از انپیسیها شده بود. تعداد شوالیههای پشت سر قدیس شمشیر افزایش یافته بود و پشت سر جادوگر، فرستادگان بیشماری ایستاده بودند.
-واو.
تنها یک نقطه در اتاق پذیرایی خالی بود. پشت سر من.
-تو واقعاً تنها کسی بودی که هیچ پاداشی نگرفت. حالت خوبه، زامبی؟ میدونم که میخوای این بازگشت رو دور بندازی، اما این دیگه خیلی بد نیست؟
«مشکلی نیست.»
مطمئن بودم.
شاید این غریزه من به عنوان یک شکارچی بود.
«این همون جوابه.»
زمانهایی که باید به هدف حمله میکردی. و زمانهایی که باید عقب میکشیدی.
من...
پنجره اطلاعات
محاسبه پاداشها به پایان رسید.
احساس کردم که الان وقت عقب کشیدنه.
پنجره اطلاعات
بالاترین رتبهها انتخابهای خود را تکمیل کردند.
پنجره اطلاعات
کیم گونگجا، قدیس شمشیر، مفتش بدعتکار، مار سمی، جنگجوی صلیبی، جادوگر، کنت...
صدایی در اتاق پذیرایی طنینانداز شد.
وقتی نامشان اعلام شد، شکارچیها در سکوت نگاهی به یکدیگر انداختند.
پنجره اطلاعات
انصراف از پاداش، ۱ نفر.
همه برگشتند تا به من نگاه کنند. در میان آنها، من تنها کسی بودم که اعلام کردم از پاداش چشمپوشی میکنم.
چهره شکارچیها طوری بود که انگار نمیتوانستند باور کنند چنین کاری کردهام.
پنجره اطلاعات
دریافتکنندگان پاداش الهه، ۸ نفر.
و خیلی زود، چهرههایشان در هم رفت.
پنجره اطلاعات
دریافتکننده پاداش پادشاه اهریمن، ۱ نفر.
همه شکارچیها به یکدیگر نگاه کردند.
پنجره اطلاعات
در مجموع ۱۰ نفر.
پنجره اطلاعات
تمامی بالاترین رتبهها تصمیمگیری خود را به پایان رساندند.
پنجره اطلاعات
مجدداً به اطلاع همه میرساند.
سکوتی سنگین حاکم شد.
پنجره اطلاعات
انصراف از پاداش، ۱ نفر.
پنجره اطلاعات
دریافتکنندگان پاداش الهه، ۸ نفر.
پنجره اطلاعات
دریافتکننده پاداش پادشاه اهریمن، ۱ نفر.
پنجره اطلاعات
تمامی بالاترین رتبهها تصمیمگیری خود را به پایان رساندند.
سکوتی طولانی بود.
پنجره اطلاعات
باشد که بخت یار همگان باشد.