چپتر 337: قصر شیشهای (۲)
چپتر 337: قصر شیشهای (۲)
میدانستم.
چقدر حیف.
فکر میکنم از خیلی وقت پیش، این را میدانستم.
به آن فکر کنید. هرکسی که برج را ساخته، برای ساختنش زحمت کشیده است. این هم پیامی برای ماست. اما هیچکس اهمیتی نمیدهد.
در اصل، باید منظرهای میبود که تحسینش کنیم و با احترام به آن چشم بدوزیم.
اما ما تا طبقه دهم، به همهچیز عادت کرده بودیم.
شخصی که تقریباً همیشه چهرهای بیحالت دارد، کلاهخود به سر میگذارد و تا جای ممکن سعی میکند صورتش را به دیگران نشان ندهد.
همیشه غرق در زره.
فکر میکردم پوکر فیس خیلی خوبی دارم.
«کیم گونگجا. آیا مهارت روشنبینی داری؟»
شاید کسی که دیوار نفوذناپذیرتری دور قلبش کشیده است.
چارهای نیست.
همرزم من.
پاتریشیا.
جنگجوی صلیبی نجیب و پاک ما.
«من مهارت تشخیص دروغ را دارم.»
اغراق نیست اگر بگویم همین مهارت مرا تا مقام معاون فرمانده شبهنظامیان مدنی بالا کشید.
«شک سمی است که انسان را از درون میخورد و حقیقت، قویترین پادزهر آن است. هرچند نمیتوانیم اعتمادی را که تاکنون از دست دادهایم برگردانیم، اما حداقل میتوانیم در طبقه دوازدهم با هم همکاری کنیم.»
درست قبل از درگیر شدن در نبردی تنبهتن با پادشاه اهریمن باران پاییزی.
شکارچیانی که برای اولین بار پس از سالها مرحلهای را شکسته بودند، هیجانزده بودند و به همین دلیل به راحتی در تلهی پادشاه اهریمن افتادند. آنها این احتمال را در نظر نگرفته بودند که خود مأموریت هم میتواند تلهای از سوی پادشاه اهریمن باشد.
وقتی اعلام شد که کسی به ما خیانت کرده و به طرفداری از پادشاه اهریمن درآمده است، رهبران گیلدهای بزرگ به سرعت به یکدیگر مشکوک شدند.
«چقدر احمقانه! به شما گفته بودم! هرگز پاداش پادشاه اهریمن را انتخاب نکنید.»
«جسارتاً باید بگویم، ما هنوز نمیدانیم چه کسی به ما خیانت کرده است، اما من دردناکترین مرگ را به آن حرامزاده هدیه خواهم داد.»
زمانی بود که هنوز نمیتوانستیم به یکدیگر اعتماد کنیم.
مفتش بدعتکار به بهانه بدعت، مردم را در زیرزمین معبد ده هزار بازجویی میکرد، جوخه ترور جادوگر اژدهای سیاه دل شبِ بابل را میشکافت و کنت مشغول دستاندازی به سرمایه گیلدهای دیگر بود.
فراتر از همه اینها.
این فضا. این هوا. حس همان دورانی را دارد که بخشهای اولیه برج را فتح میکردیم.
در واقع. شبیه به همان روزهایی است که ۵ گیلد بزرگ، در اصل ۱۰ گیلد بودند.
آن زمانها، ما خیلی مردیم. خیلیها را هم کشتیم. درست است؟
این حقیقت که ما برای یکدیگر، تنها سلاخانی بیش نبودیم.
همه این را میدانستند.
خیلی خوب هم میدانستند.
«جنگجوی صلیبی! فوراً همه را با [تشخیص دروغ] بازجویی کن. بدون اینکه حتی یک نفر از قلم بیفتد! اگر کسی حتی در پاسخ دادن به سؤال جنگجوی صلیبی تردید کند یا سعی کند از آن طفره برود، من همان شخص را در همینجا و در جا خواهم کشت!»
بنابراین.
«حتی اگر نمیگفتی هم قصد داشتم همین کار را بکنم.»
میدانستم.
«اول از همه، اجازه دهید روشن کنم که من خائن نیستم.»
اینکه آدمهایی مثل تو، هرگز سلاخان را فراموش نمیکنند.
غیرقابل تصور، غیرقابل توجیه و غیرقابل بخشش است.
اگر در حال حاضر قدرت مجازات سلاخان را ندارم، صبر میکنم تا این قدرت را به دست بیاورم. صبور خواهم بود. چه ۵ سال طول بکشد چه ۱۰ سال، مشتاقانه تا لحظهای که فرصتش پیش بیاید، منتظر خواهم ماند.
در مورد پوکر فیس بودن.
من به خودم اعتماد دارم.
اینکه کاری کنم اطرافیانم فکر کنند [جنگجوی صلیبی یک انسان قابلاعتماد است].
حتی اگر فرصت را از دست بدهی، ذرهای پشیمانی نشان نخواهی داد.
حتی اگر فرصت فرا برسد، هیچ نشانهای از هیجان بروز نخواهی داد.
فقط کاری را میکنی که باید انجام شود.
واقعاً، زندگی پر از عدم قطعیتهاست.
اینکه تو چنین آدمی هستی.
آشتی کردن با جادوگر اژدهای سیاه و دوباره دوست شدن با او. و همینطور با سایر رهبران گیلدها.
واقعاً.
با وجود تمام اتفاقاتی که افتاده است.
فکر میکنم از خیلی وقت پیش، این را میدانستم.
...
به همین دلیل.
وقتی در کوچهای بنبست در مرحله ۶۳ از هزارتوی شیشهای، با عروسکی که به طرز شگفتآوری شبیه به جنگجوی صلیبی بود روبهرو شدم، و وقتی تابلویی را که عروسک در دست داشت دیدم.
غافلگیر نشدم.
اصلاً. حتی یک ذره.
من.
تابلو با دستخطی مختصر و مفید نوشته شده بود.
من ۱۷ نقشه مختلف برای ترور تمام همرزمانم دارم.
این دقیقاً همان پاتریشیایی بود که میشناختم.
۴.
غژژژ.
«غافلگیرت کردم؟»
دهان عروسک که کاملاً شبیه به جنگجوی صلیبی بود، تکان خورد. ماری که ظاهر یا صدایش را آشکار نمیکرد، از طریق عروسک زمزمه میکرد.
«این انسان، پیرو نمونهی من است. اصولاً، برای صورتهای فلکی ممنوع است که مستقیماً در کار انسانهایی که از طبقه ۵۰ عبور نکردهاند، مداخله کنند. به همین دلیل است که آنها بهطور غیرمستقیم، از طریق مهارتها یا موهبتها ارتباط برقرار میکنند.»
...
ترویج غیرمستقیم ایمان.
از دیدگاه صورتهای فلکی، مهارتها و موهبتها، تا حدودی، یک وسیله هستند.
دنیاهایی که به طبقه ۵۰ نمیرسند بسیار بیشتر از دنیاهایی هستند که میرسند. باید هم اینطور باشد.
از دیدگاه صورتهای فلکی، منابع ایمانِ آن دنیاهای بیشمار، بسیار ارزشمندتر از آن هستند که هدر بروند.
به همین دلیل است که آنها تا آنجا پیش میروند که از قدرت خود برای ایجاد مهارتها و توزیع آنها استفاده میکنند، و موهبتهایی مانند [موهبت الهه سرزندگی] را که من زمانی به عنوان پاداش یک مرحله مخفی دریافت کردم، روی سرشان میریزند.
«اما این انسان ناامید بود.»
غژ. غژ.
در حالی که داشتم حقایق جدید را در گوشهای از ذهنم حک میکردم، خیمهشببازیِ جنگجوی صلیبی با لحنی که به نظر میرسید خوشحال است، گفت:
«من صورت فلکیای هستم که چندان از دادن امتیاز ویژه به کسی لذت نمیبرم، اما با این وجود، میتوانم بگویم این انسان خاص بود. خیلی وقت بود کسی را ندیده بودم که با چنین حرارتی آرزو کند! بیش از ۱۰ سال پیش، این انسان لبهایش را تا مرز خونریزی گاز گرفت و به خدایی دعا کرد که حتی به وجودش اعتقادی نداشت.»
در دوران پاکسازی بزرگ در برج.
«او گفت: قدرت مجازات پنهانی شریران را به من عطا کن.»
...
«به عبارت دیگر، این انسان آرزو داشت به یک قاتل تبدیل شود! قتلهای پنهانی. جلادانی پنهان در پس نقابها. قتلهای برنامهریزیشده. من صورت فلکیای نیستم که بر مرگ حکمرانی کند، اما قدرت من تمام نقشهها و ترورها را لمس میکند. من با کمال میل قدرتم را به او قرض دادم!»
با تلخی زمزمه کردم:
«پس [تشخیص دروغ] مهارتی بود که تو به او دادی.»
«درست است. و این تمام ماجرا نیست!»
صداهای گوشخراشی از دهان عروسک بیرون آمد.
«مهارتهایی که این انسان در اختیار دارد، عملاً فهرستی از قدرتهای من است که با شکوه تمام به نمایش درآمدهاند. او میتواند به صورت عددی ببیند که یک نفر چقدر دوستش دارد. وقتی مهارتهایش را برای دیگران آشکار میکند، این انسان میتواند توضیحات را به دلخواه خود تحریف کرده و تغییر دهد. کشف اسرار. تحریف اطلاعات. دستکاری. نقشهکشی. آیا واقعاً زیبا نیست!»
...
«کسانی که آنها را دوست خود میدانی، داشتند برای مرگت نقشه میکشیدند!»
[چشم ساکن در هزارتو] با تمسخر گفت.
«حتی یک نفرشان هم با حسننیت خالصانه به تو نزدیک نشد.»
صورت فلکی مار بزرگ (افعی) پرسید: «نظرت در این باره چیست؟»
«آنها حتی قبل از شنیدن داستانت، به مرگ تو فکر کردند و قبل از اینکه لبخندی بینقص به تو تحویل دهند، روش قتل تو را کامل کردند. پادشاه مرگ. حتی قبل از اینکه با این لقب شناخته شوی!»
بله.
«این ماهیت واقعیِ همان دوستیای است که اینقدر برایت عزیز است!»
حتی ناچیزترین خنجر هم وقتی تیغهاش گوشت را میخراشد، درد دارد.
حتی اگر عقلم از قبل بداند، حتی اگر قلبم از قبل با آن کنار آمده باشد، حتی اگر کلماتی که اکنون میشنوم صرفاً تحریکاتی برای متزلزل کردن من باشند، یک اقدام از سر ناامیدی توسط حریف، با وجود دانستن تمام اینها...
تیغه هنوز هم تیغه است و زخم هنوز هم زخم است.
دروغ است اگر بگویم درد ندارد.
«اگر بخواهی، میتوانم سکوت کنم و از رازهایی که این انسانها در سینه دارند حرفی نزنم.»
پس، مشکل اینجاست.
«حتی اگر نخواهی، من میتوانم تمام رازهایی را که این انسانها نگه داشتهاند، درست جلوی چشمانت فاش کنم!»
اینکه آیا واقعاً میتوانم آن را تحمل کنم یا نه.
«از چیزی بترس که باید از آن ترسید. شما انسانها، باید آنقدر عاقل باشید که این را بفهمید. نامی به تو داده شده که برای سرنوشتت بیش از حد بزرگ است. آن شمشیر را زمین بگذار...»
«تو چه میدانی؟»
چشمان مصنوعی عروسک به سمت من چرخید.
«چه؟»
«تو درباره پاتریشیا چه چیز را اینقدر خوب میدانی؟»
دستمالی از جیبم بیرون آوردم و با آن بازی کردم.
دستمالی سفید با گلدوزیهایی از نخ نقره.
در حالی که لطافت آن را زیر نوک انگشتانم حس میکردم، با دنبال کردن طرحهایش، احساسات آشفتهام را آرام کردم.
دمای قلبم را کنترل کردم.
«من پاتریشیا را بسیار عمیقتر و خیلی بیشتر از آنچه فکر میکنی، میشناسم.»
«ها. چقدر خندهدار! تو حتی نمیدانستی آنها چه نوع نقشههای قتلی در سر داشتند.»
«پاتریشیا از یو سو-ها استفاده کرد.»
«چی؟»
خاطرهای را به یاد آوردم.
به طرز عجیبی دور به نظر میرسید، انگار متعلق به زمان بسیار دوری بود.
لحظهای که تصمیم گرفتم ۴۰۰۰ روز بازگشت کنم، جنگجوی صلیبی در صحنه حضور داشت.
«از تواناییهای آبتون خودسرانه استفاده نکنید!»
«درسته. باید زمانبندی تواناییهامون رو با هم هماهنگ کنیم!»
خیابان هارلم به خاطر یو سو-ها در آتش میسوخت.
در میان رتبهدارهای برتر، تنها جنگجوی صلیبی و کیمیاگر به صحنه آتشسوزی شتافتند. جنگجوی صلیبی شاید نداند، اما در واقع آن اولین باری بود که او را میدیدم.
در برابر شعلهها، آن دو رتبهدار با هم گفتگو میکردند.
«عجیبه. چرا بانو قدیسه هنوز نیومده؟»
«گفت امشب کاری داره. مطمئن نیستم، اما شاید قرار عاشقانه باشه. اخیراً وقت زیادی رو با امپراتور شعله میگذرونه.»
«من از اون یارو امپراتور شعله خوشم نمیاد.»
طبیعتاً، هر دوی آنها یو سو-ها را میشناختند.
«قدیسه باید با آدم بهتری بگرده.»
و.
«معیارهاش خیلی بالاست. با کی بهتر از شکارچی رتبه ۱ میتونه قرار بذاره؟»
جنگجوی صلیبی بدِ یو سو-ها را نگفت.
تو که باید بیشتر از هر کسی از شخصی مثل یو سو-ها متنفر میبودی، هیچ نشانهای از تحقیر نشان ندادی، با اینکه اگر در دنیا کسی وجود داشت که باید از یو سو-ها منزجر میبود، آن شخص قطعاً تو بودی.
«خوش آمدید، امپراتور شعله.»
در عوض، او مؤدب بود.
«همانطور که میبینید، در منطقه زاغهنشین قدیمی آتشسوزی عمدی رخ داده است. میتوانید به ما کمک کنید؟»
او باوقار و متین بود.
«از کمک کردن چی گیرم میاد؟»
«فردا تمام رسانههای جهان با تیتر درشت خواهند نوشت: امپراتور شعله آتش را مهار کرد، یک اقدام خیرخواهانه و بشردوستانه. میتوانید در حالی که توجه تمام مردم جهان را به خود جلب میکنید، وجهه خود را نیز بهبود ببخشید.»
چرا؟
چرا او این کار را کرد؟
مگر متوجه نشده بود که امپراتور شعله چه جور آدمی است؟
زمانی بود که من اینطور فکر میکردم.
خشمگین بودم و باور داشتم که نقش بازی کردنِ امپراتور شعله آنقدر متقاعدکننده بود که همه، از جمله پاتریشیا را فریب داده است.
وقتی قدیسه تلاش کرد یو سو-ها را مسموم کند، او یک بار—فقط یک بار—فریب خورد. اما بلافاصله بازگشت کرد و از قدیسه انتقام گرفت. در آن زمان، به دلایلی، یو سو-ها باور داشت شخصی که دستور مسموم کردنش را داده، جادوگر اژدهای سیاه بوده است.
«چی؟ داری در مورد چی حرف میزنی؟»
فکر میکنی چه کسی به او خبر داده بود؟
حالا، دیگر فکر نمیکنم پاتریشیا فریب خورده باشد.
آن شب، یو سو-ها به قدیسه گفت: «قبل از اینکه جواب بدی خوب فکر کن. شاید در برابر سم مصونیت نداشته باشم، اما مهارتی برای تشخیص دروغ دارم. اگه دروغ بگی و مچت رو بگیرم، تا مغز استخونت رو میسوزونم.» اما یو سو-ها مهارت دروغسنج نداشت.
«پس میخوای چی بگی؟»
کسی که آن مهارت را داشت، پاتریشیا بود.
کاملاً برعکس.
من فکر میکنم پاتریشیا همه را فریب داد.
قبل از اینکه بازگشت کنم، باور دارم که قدیس شمشیر به دست یو سو-ها کشته شد. قدیس شمشیر قدرتمند است. حتی اگر یو سو-ها مهارت بازگشت داشت، غلبه بر قدیس شمشیر به تنهایی برای او بینهایت دشوار میبود. با این حال، قدیس شمشیر شکست خورد، ناپدید شد و شایعات ناپدید شدنش پخش شد.
.
پاتریشیا قدیس شمشیر را به خوبی میشناخت. زمانی که او رهبر شبهنظامیان مدنی بود، پاتریشیا مستقیماً زیر دستش کار میکرد. او باید میدانست که نقاط ضعف قدیس شمشیر چیست، برنامهاش چگونه است و همهچیز را در موردش میدانست. او در حال تیز کردن شمشیرش علیه قدیس شمشیر بود، کسی که در پاکسازی بزرگ شرکت داشت. جای تعجب نداشت اگر پاتریشیا در شکار قدیس شمشیر با امپراتور شعله همکاری کرده باشد.
من فکر میکنم همه توسط پاتریشیا فریب خوردند.
البته، گیلد شبهنظامیان مدنی، که این اختیار را دارد تا با افراد به قتل رسیده به عنوان مفقودالاثر برخورد کند و طوری جلوه دهد که انگار نمردهاند، تحت کنترل پاتریشیا بود.
.
در دنیایی دیگر.
خط زمانیای که ارباب برج به من نشان داد.
سناریوی «چه میشد اگر» که در آن من عضو گیلد یو سو-ها میشدم و به زندگی ادامه میدادم.
در آنجا، قدیسه با نیزهای به یو سو-ها حمله کرد.
به دلایلی، قدیسه میدانست قاتلی که پدربزرگش، قدیس شمشیر، را کشته، یو سو-ها بوده است.
«یو سو-ها!»
«تو تنها پدربزرگم رو کشتی!»
چه کسی به او گفته بود؟
کسی میخواست از امپراتور شعله برای از بین بردن قدیس شمشیر استفاده کند.
همان شخص میخواست از امپراتور شعله برای خلاص شدن از شر جادوگر اژدهای سیاه استفاده کند.
کسی میخواست حس انتقامجویی را در قدیسه برانگیزد تا رابطه بین امپراتور شعله و جادوگر اژدهای سیاه را به طور قطعی تیره و تار کند.
چه کسی میتوانست به او گفته باشد؟
در سناریوی احتمالی که ارباب برج نشان داد، گیلدهای بزرگ فروپاشیدند.
مفتش بدعتکار به دست تروریستی که به معبد ده هزار نفوذ کرده بود کشته شد و جادوگر اژدهای سیاه نیز توسط یک قاتل از سر راه برداشته شد.
مفتش بدعتکار و جادوگر اژدهای سیاه، در میان تمام افراد، قرار بود امنیت بینقصی داشته باشند.
از قضا، گیلدی که هویت کسانی را که وارد برج میشوند تأیید و تضمین میکند، شبهنظامیان مدنی است.
چگونه تروریستها و قاتلان...
نه تنها وارد برج شدند، بلکه به هسته مرکزی گیلدهای عظیم نیز نفوذ کردند؟
تنها یک نفر وجود دارد که توانایی و موقعیت انجام این کار را دارد.
مورد اعتماد بودن به این معناست که ظرفیت خیانت کردن را داری.
و در میان رهبران گیلد، تنها یک نفر انگیزه انجام چنین کاری را دارد.
توانایی تضمین کردن به این معناست که قدرت دستکاری و فریب دادن را داری.
ارباب برج توهمی به من نشان داد تا ثابت کند که «یو سو-ها هم میتواند تغییر کند». اما حتی در آن توهم، برج نابود شد و گیلدهای عظیم فروپاشیدند. چرا؟ اگر قرار است توهمی به من نشان دهی، میتوانستی دنیایی بینقص را نشانم دهی، پس چرا عمداً، چرا دنیایی در هم شکسته را به من نشان دادی؟
زیرا ارباب برج نمیتواند خواستههای انسانی را نادیده بگیرد.
حتی اگر آن خواسته غرق در خون باشد، آرزوی پاتریشیا این بود که «به حق از کشتارگران انتقام بگیرد».
همان یک آرزو به تنهایی چیزی بود که ارباب برج نمیتوانست نادیده بگیرد.
.
برای مدت بسیار طولانی.
فکر میکنم از قبل میدانستم.
«هسیمیت کریچ.»
لبهایم را از هم گشودم.
«تو تمام چیزهایی رو که الان گفتم نمیدونستی.»
.
«میخواستی من رو طوری تحریک کنی که انگار اعتمادی که تا الان ساختم چیزی جز یه قلعه شنی نبوده. میخواستی رازهایی که رفقایم در سینه دارند رو یکییکی عریان کنی، به من نشونشون بدی و من رو به نقطهای برسونی که دیگه نتونم به هیچکس اعتماد کنم، حتی در صورت امکان به خودم.»
اما.
من بیشتر از اونی که فکر میکنی میدونم.
درباره پاتریشیا.
درباره دوستانم.
من حالتهایی که نشون دادن و حتی حالتهایی که هرگز نشون ندادن رو میشناسم. چیزهایی رو دربارهشون دیدم و فهمیدم که حتی خودشون هم نمیدونن.
اینطور نیست که چون نمیدونستم دستم رو دراز کردم.
اینطور نیست که در بیخبری و جهل اعتمادم رو بخشیدم.
به این خاطر نیست که باور داشتم اونا چنین کارهایی نمیکنن، یا از اون دسته آدما نیستن.
شمشیرم را محکم در دست فشردم.
من در کنارشون هستم، و اونا به من اعتماد دارن، تا جلوی کسانی رو که میتونن چنین کارهایی بکنن بگیرم، تا کسانی رو که ممکنه مرتکب چنین اعمالی بشن متوقف کنم.
«تو...»
«هیچ رازی نمیتونی فاش کنی که تیغش اونقدر تیز باشه که من رو در هم بشکنه.»
«چطور جرئت میکنی، ای بچه حقیر!»
«انسانها عروسکهایی نیستن که برای نمایش تو باغ شیشهای تو ساخته شده باشن.»
با تمام توانم.
شمشیرم را بر کف هزارتو کوبیدم.
«هیچکس زندگی نمیکنه تا توسط دیگران به نمایش دربیاد، و هیچکس هم حق نداره دیگران رو به نمایش بذاره.»
غیییژ—.
به مرکزیت جایی که ضربه زدم.
«من تو رو از اینجا پایین میکشم.»
دنیای شیشهای از هم دریده شد.