چپتر 348: سفر دریایی ماه کامل (۱)
چپتر 348: سفر دریایی ماه کامل (۱)
در واقع.
کنت پس از شنیدن دلیل احضارش، سرش را تکان داد.
«خلاصه بگم، اگه فقط بگم قبول شدی، همهچیز تموم میشه، نه؟ سادهست. راحتتر از اضافه کردن یه ورق پنیر به همبرگره.»
«چرا بین اینهمه چیز، مثال همبرگر رو زدی؟»
«الان تو رژیمم.»
کنت چهرهای کمی ناامید به خود گرفت. شبیه همستری شده بود که تازه حکم دیوان عالی را شنیده که از این به بعد جویدن تخمه آفتابگردان غیرقانونی است.
از آنجایی که در عمرم هیچوقت رژیم نگرفته بودم، درکش برایم سخت بود، اما به نظر میرسید روز خیلی سختی را میگذراند.
«چرا خیلی راحت چربیها رو با هاله نمیسوزونی؟»
«اینجور کارای مسخره رو فقط یه دیوونهی عشقِ هاله مثل تو میتونه انجام بده، پادشاه مرگ. یادت باشه که همهی شکارچیهای دنیا نمیتونن مثل تو به این درخشانی از هاله استفاده کنن. اگه موقع سوزوندن چربیها، رودههام رو هم بسوزونم چی؟»
«ولی اونقدرها هم سخت نیست.»
«تنهایی از این حقهبازیهات لذت ببر. به هر حال، الان دلیلی برای مخالفت ندارم. قبولی، قبولی. دیگه منو بفرست به طبقه اول.»
کنت طوری حرف میزد که انگار کارش با این موضوع تمام شده است.
با این حال، [عصای اعصار] سرش را تکان داد.
«متأسفم، اما اوضاع اینطوری پیش نمیره. تو وظیفه داری به عنوان قاضی، پادشاه مرگ رو زیر نظر بگیری.»
«اگه قرار بود بدترین کلمهای که تا حالا شنیدم رو انتخاب کنم، اون کلمه «وظیفه» بود. عجیبه که انگار مسئولیت نه از طرف کسی که قدرت رو اعمال کرده، بلکه به گردن کسی میافته که مجبور به پذیرش اون شده. بدترین کلاهبردار، تاجری مثل من نیست، بلکه خودِ زبانه.»
«حرفت منطقیه. پس بذار جور دیگهای بگم. تماشا کن. تو چارهای جز پیروی از قدرت من نداری.»
«لعنتی.»
کنت بادبزنی بیرون آورد و آن را در هوا تکان داد، تق، تق. سپس، اتفاق معجزهآسایی افتاد. از هیچ، پوف! یک مبل مجلل ظاهر شد و روی زمین قرار گرفت.
پنجره اطلاعات
[چشم ساکن در هزارتو به شما اطلاع میدهد که این قدرت الهیِ خدای تجارت است.]
پنجره اطلاعات
[چشم ساکن در هزارتو میگوید که اگر پول کافی داشته باشید، میتوانید تقریباً هر چیزی را از خدای تجارت بخرید.]
خدای تجارت، هاه.
همانطور که مهارتهای پاتریشیا از هسیمیت کریچ گرفته شده بود، آیا کنت هم بیشتر مهارتهایش را از یک خدای تجارتِ ناشناس دریافت کرده بود؟
«خوبه. خیلی خوبه. مجبور شدن توسط یه نفر دیگه اونقدر حس وجدآوری داره که حتی زندگیم رو شادتر میکنه. فقط میخوام در حالی که بدنم راحته وظایفم رو انجام بدم، این که مشکلی نداره، درسته؟»
«این به اختیار خودته.»
کنت روی مبل لم داد. شررر! وقتی کنت بادبزنش را باز کرد، علاوه بر مبل، یک بالش نرم، یک عروسک گربهای، چیپس سیبزمینی، دستمال مرطوب و نوشابه احضار شدند. تازه، درِ پاکت چیپس از قبل باز شده بود و یک نی هم در نوشابه قرار داشت.
کنت در حالی که چیپسها را خرتخرت میجوید، به من نگاه کرد.
«خب حالا چی؟ برو کوئستت رو انجام بده یا هر کار دیگهای. منم فرض میکنم دارم فیلم میبینم.»
«این فوقالعادهست.»
«نمیتونی از این مهارت برای رژیم گرفتن استفاده کنی؟»
«باورت میشه اگه بگم پولی که باید برای آیتمهای رژیمی بدم رو میتونم جاش برای خرید محصولات تقویت مو استفاده کنم؟»
«اوه. به نظر میرسه یه خطای جدی تو قیمتگذاری وجود داره...»
«مهارت من اینطوریه. بعضی وقتا قیمت محصولات دیوانهوار میشه. یه بار محصولی به اسم [صلح جهانی] رو فقط با ۱۰۰ طلا خریدم و یه پیام ظاهر شد که میگفت:
پنجره اطلاعات
[جهان از همان ابتدا در صلح بود! با درک این واقعیت، شما نسبت به دیروز انسان کمی بهتری شدهاید!]
«واو.»
«اگه به اندازه کافی منطقی نبودم، همون لحظه کارت مهارت رو پاره میکردم.»
«کاملاً مشخصه که شخصیت خدای تجارت نرمال نیست.»
«راستی، قبل از اینکه بفرستمت بری، فقط از روی کنجکاوی میپرسم.»
«بله؟»
«شنیدم مرحلهای که قراره مسئولش باشی طبقه ۷۲ام هست. پس قبل از من یه نفر دیگه قاضی طبقه ۷۱ام بوده، درسته؟ نفر قبلی من کی بود؟»
«آه.»
بدون تردید جواب دادم.
«پاتریشیا بود.»
«هووه.»
کنت یک چیپس با لوگوی یک مرد سبیلوی معروف برداشت و خرت، آن را گاز زد.
«که اینطور.»
چهره کنت هیچ تغییر خاصی را نشان نداد.
«این رو هم فقط از روی کنجکاوی میپرسم. محض احتیاط، میدونی که. اگه قاضی مهر قبولی رو نزنه چی میشه؟»
«راست میگه. اونوقت چی میشه، جادوگر؟»
«فقط برای همیشه تو اون مرحله سرگردون میشی. به همین سادگی.»
[عصای اعصار] این را گفت.
«به خاطر همینه که خیلی از شکارچیها از چالشهای بیشتر دست میکشن و به همون طبقههای قبلی بسنده میکنن. راستش رو بخوای، تو، پادشاه مرگ، یه استثنای عجیبی که بدون هیچ نگرانی طبقههای بالاتر رو به چالش میکشی.»
«همم.»
کنت انگشتهایش را که پر از خردههای خوراکی بود، با یک دستمال مرطوب پاک کرد.
«و قاضی چی؟ میفهمم که چالشگر تو اون مرحله گیر میافته. اما قاضی که باید نظارت کنه چی؟»
«اونا هم باید تا زمانی که چالشگر تو مرحله گیر افتاده، همینجا بمونن.»
«حتی اگه دههها بگذره؟»
«بله. حتی اگه دههها بگذره. با این حال، جریان زمان برای هر کدوم متفاوته. اگه چالشگر مجبور باشه ۳۰ سال رو به اندازه همون ۳۰ سالِ کامل تحمل کنه، قاضی میتونه هر چقدر که میخواد از شتابدهنده زمان استفاده کنه. اگه چالشگر مثل یه مدیر باشه که داره فیلم میسازه، قاضی مثل یه منتقده. یه منتقد نیازی نداره همون مقدار زمانی که برای ساخت یه فیلم صرف شده رو برای تماشاش صرف کنه.»
«پس، اونا فقط میتونن تماشا کنن. میفهمم، میفهمم. متوجه شدم.»
خرت.
«تقریباً قوانین رو فهمیدم. تا زمانی که قانونی وجود داشته باشه، راهی هم هست. گفتی دنیایی که دارم میرم به [پول] ربط داره؟»
«بله.»
«پس حله. با خیال راحت برو. اگه یه کار پارهوقت پیدا کنی و دستمزد بگیری... نه، حتی اگه یه دستمزد هفتگی هم بگیری، نتایج خیلی زود مشخص میشه.»
حرفهای کنت دروغ نبود، من هم بهطور طبیعی همین حس را داشتم.
پنجره اطلاعات
[عصای اعصار در حال انتقال شماست.]
زمین سفیدرنگ با صدایی شلپمانند پاهابم را بلعید.
تا زمانی که ارتفاع نگاهم با سطح زمین یکی شد، کنت با نگاهی خالی به چهرهام خیره مانده بود.
انحنای ملایمی روی لبهای کنت شکل گرفت.
«تو دوست خوبی هستی، پادشاه مرگ.»
این آخرین چیزی بود که کنت گفت.
۲.
پنجره اطلاعات
[شما وارد مرحله ۷۲ام شدهاید.]
پنجره اطلاعات
[شما قدم در مکانی گذاشتهاید که در اصل قرار نبود وارد آن شوید.]
پنجره اطلاعات
[مجازات خاصی به شما داده میشود.]
چشمانم را باز کردم.
این مکان را میشد بهطور معمول به عنوان یک دهکده ساحلی مدیترانهای تصور کرد، از همان نوع دهکدههایی که شرکتها برای صفحه بوت کامپیوتر ترجیح میدهند.
آبی و سفید.
بندری به رنگ آبی و سفید، گویی رنگهای تشکیلدهنده آسمان را با قطرهچکان بیرون کشیده و مستقیماً روی زمین کاشته بودند.
واقعاً آرامشبخش بود.
«سیبهای پرتقالی میفروشیم! سیبهای پرتقالی تازه و ترد!»
«شراب سیبزمینی شیرین رو که از جزیره دوردست باستا آوردن امتحان کنید!»
«تا حالا اسم کباب خوک دودوک به گوشت خورده؟ فوقالعاده خوشمزهست.»
بسیار خب.
آنجا، فرم کبابشده هیولایی قرار داشت که تنها نگاه کردن به آن عقل از سر آدم میپراند و این میل را در وجودت بیدار میکرد که فوراً شکمش را بگیری و پاره کنی تا رودههایش را بیرون بکشی؛ هیولایی که آنقدر شرور به نظر میرسید که آدم با خود فکر میکرد چطور ممکن است یک موجود تا این حد پلید باشد.
این دنیا به درد نمیخورد. بیایید فرار کنیم.
پنجره اطلاعات
شما مرحله را به پایان نرساندهاید.
پنجره اطلاعات
شما نمیتوانید داوطلبانه این مرحله را ترک کنید.
لعنتی!
«افعی، زود باش توضیح بده قضیه از چه قراره.»
«کیک—»
افعی به آرامی دمش را تکان داد.
پنجره اطلاعات
[چشم ساکن در هزارتو] قدرت خود را آشکار میکند.
پنجره اطلاعات
اطلاعات عمومی درباره این مرحله برای شما فاش میشود.
در میان هیاهوی پرجنبوجوش دستفروشان در شهر بندری، حروفی پیش چشمانم به پرواز درآمدند.
به امید یافتن توضیحی برای مواد غذایی ناشناختهای که در بساط دستفروشان چیده شده بود، با قلبی کاملاً ناامید اطلاعات را خواندم.
+
پنجره اطلاعات
[جهان بهشت طلایی]
طبقه: ۷۲ام
صورت فلکی: گربهای که سکه طلا را گاز گرفت
دشواری: B+~A+
توضیحات (Lv.1): این جهانی است که در آن همهچیز حول محور چانهزنی میچرخد. اینجا هیچچیز رایگانی وجود ندارد. چیزی به نام قیمت مقطوع در اینجا بیمعنی است. اگر میخواهید چیزی بخرید، باید با فروشنده چانه بزنید و رضایتی که از این چانهزنی احساس میکنید، شما را زنده نگه میدارد.
مواد مغذی مصرفی ساکنان این جهان، رضایت ناشی از معاملات است. حس رضایت از یک چانهزنی موفق، کشیدن شیره جان یک نفر، یا دادن تجربهای فراموشنشدنی به یک آدم سادهلوح، آنها را فربه میکند. در مقابل، احساس فریب خوردن، گول خوردن یا خنجر خوردن از پشت، شما را گرسنه رها خواهد کرد.
چیزی به نام قیمت مقطوع وجود ندارد. این تقصیر کسی است که فریب میخورد. تصور کنید که همهچیز از طریق چانهزنی ساخته میشود!
+
این دیگر چیست.
جهنم؟
چرا به جای بهشت، یک جهنم زنده اینجاست؟
«سیبهای پرتقالی رو امتحان کن. اینا سیب پرتقالیان. فقط یه گاز بزن تا آبش روی کامت منفجر بشه و برای همیشه همونجا بمونه.»
«جوهر شراب در شیرینیایه که روی نوک زبونت باقی میمونه. برای تو، شراب انگور سیبزمینی شیرین بینقصترین تجربه رو ارائه میده! هی، آقا. با خیال راحت بنوش. نه، بنوش.»
«خوک دودوک. قطعاً، خوک دودوک!»
با دقت بیشتر، دیدم که چشمان دستفروشان پر از خون بود.
آنها درندگی سربازانی را داشتند که از میدان نبرد گریخته و دو روز گرسنگی کشیده بودند و چشمانشان هیچچیز دیگری را نمیدید.
ترسناک است.
پنجره اطلاعات
[چشم ساکن در هزارتو] قدرت خود را آشکار میکند.
پنجره اطلاعات
[افشا]
پنجره اطلاعات
شما شرایط لازم برای کسب اطلاعات پنهان را برآورده نکردهاید.
پنجره اطلاعات
[چشم ساکن در هزارتو] به زور شرایط را برآورده میکند!
پنجره اطلاعات
اطلاعات پنهان فاش میشود!
اما ترس ریشه در جهل دارد. هسیمیت کریچ به سرعت اطلاعات را بهروزرسانی کرد و رازهایی که یک شکارچی معمولی هرگز نمیتوانست به آنها دسترسی پیدا کند، از همان ابتدا فاش شدند.
+
پنجره اطلاعات
[جهان بهشت طلایی]
طبقه: ۷۲ام
صورت فلکی: گربهای که سکه طلا را گاز گرفت
دشواری: B+~A
توضیحات (Lv.2): این یکی از جهانهای پس از مرگی است که در برج آماده شده است.
توضیحات (Lv.3): بهشت طلایی. برای کسانی که نمیخواهند باور کنند در این دنیا چیزی جز پول وجود دارد، برای کسانی که میترسند اگر چیز دیگری وجود داشت، تمام زندگیشان بیاعتبار میشد، برای کسانی که امیدوارند زندگیشان تا حدی بیاعتبار نشود که آرزو کنند جایگاه خود را در زندگی پس از مرگ با پول بخرند.
حتی برای آنها نیز بهشتی اعطا شده است.
در اینجا، نیازی نیست درباره جهان تفکر کنند. همهچیز واضح است. برای انکار اخلاقیات نیازی نیست به انسانی سرد و بیروح تبدیل شوید. هیچ دلیلی برای سرزنش شدن به خاطر امتناع از درک دیگران وجود ندارد. همانطور که آنها آرزو کردند، همانطور که خواستند، در اینجا تنها معاملات وجود دارند. مانند تمام بهشتها، بهشت طلایی به شما خوشامد میگوید.
عذاب نکشید. نگران نباشید.
همانطور که زندگی کردهاید، بمیرید.
شما حق انجام این کار را دارید.
شما معامله خواهید کرد تا راضی شوید. تنها چیزی که باید نگرانش باشید، نان روزانهتان است. ممکن است از این کار طاقتفرسای روزمره خسته شوید، اما اگر هیچ دنیای دیگری فراتر از این چرخه وجود نداشته باشد، پس اصلاً دلیلی برای خسته شدن وجود ندارد.
باشد که کار ابدی به روح شما آرامش بخشد.
+
.
برای لحظهای، سرمایی از پشت گردنم عبور کرد.
مکانی که برای برخی بهشت است، برای دیگران جهنم است. اما این مکان دقیقاً برعکس بود.
جای تعجب نداشت که افرادی بودند که این مکان را بهشت میدانستند. اصلاً.
دلیلی که احساس سرما کردم این واقعیت بود که قلمرویی در زندگی پس از مرگ دقیقاً برای [کسانی که چنین مکانی را بهشت میدانند] خلق شده بود.
ارباب برج.
مصمم بود که حتی یک روح را هم از دست ندهد.
چنین عزم تقریباً نفرینشدهای چیزی بود که احساس میکردم.
چه نوع بهشتهایی در هفت طبقه باقیمانده ساخته شدهاند؟
نه. تمرکز کن.
سرم را تکان دادم تا افکار مزاحم را پاک کنم.
در حال حاضر، دریافت مهر عبور کنت مهم است. بله. این وظیفه فوری من است.
حالم را تازه کردم.
شرطی که کنت تعیین کرده بود، پول درآوردن بود، چه از طریق کار پارهوقت و چه از راههای دیگر.
نوع کار اهمیتی نداشت.
«هی، تو.»
دقیقاً زمانی بود که میخواستم دنبال کار بگردم.
در میان دستفروشان، کسی که تازه حصیری پهن کرده بود مرا صدا زد. این پیامی بود که توسط هاله منتقل میشد، و صدا چنان دقیق گوشهایم را هدف گرفته بود که هیچ شکی در اینکه مخاطبش چه کسی است، وجود نداشت.
«بله؟»
«با توجه به ظاهرت، تو یه [چالشگر] هستی، مگه نه؟ درست میگم، نه؟ چشمات خیلی درخشانن، شبیه چشمای روحی نیستن که زندگی گذشتش رو فراموش کرده باشه.»
آن شخص صورتش را با یک کلاه پوشانده بود. قبل از اینکه حتی بتوانم جوابی بدهم، مرد کلاهپوش با صدایی که کمی به نفسنفس افتاده بود گفت.
«نظرت چیه؟ منم مثل تو یه چالشگرم. حاضری در ازای یه مبلغ ناچیز، از یه ارشد که ۳۰۰ سال قبل از تو توی این دنیای لعنتی افتاده، نصیحت بخری؟»