چپتر 403: (۱)
چپتر 403: (۱)
- پادشاه مرگ که برای فتح طبقه ۱۰۰ برج راهی شده بود. مدتی بود که خبری از او نبود، درست است؟ به همین دلیل شایعات زیادی درباره اینکه آیا شکست خورده است یا نه، بر سر زبانها افتاد و گفته میشد که ۵ گیلد بزرگ از جمله گیلد اژدهای سیاه و خاندان پادشاه مرگ در حال اعزام گروههای جستجو هستند. اما حالا به نظر میرسد تمام این شایعات برطرف خواهند شد.
- شکارچی رتبه ۱!
- پادشاه مرگ، نقطه اوج آسمان را فتح کرد!
غرشهایی همچون رعد در میدان بابل طنینانداز شد.
- همانطور که میبینید، میدان بابل اکنون به دیگ جوشانی از جشن و سرور تبدیل شده است. احتمالاً به این دلیل است که حتی قبل از اعلام ما، همه آن را از طریق پیام برج شنیدهاند. مجری هم آن را شنید، درست است؟
- بله. بر اساس آنچه تاکنون تأیید کردهایم، به نظر میرسد همه افراد در برج این اعلان را شنیدهاند.
- این اتفاق شبیه زمانی است که استاد گیلد چن مو-مون و صورت فلکی «گاوی که ویرانهها را درو میکند» یک آیتم بدون رتبه خلق کردند.
- دقیقاً. در آن زمان، پیشگوییای وجود داشت که «گاوی که ویرانهها را درو میکند» مسیر پادشاه مرگ را مسدود خواهد کرد، بنابراین برج یک بار زیر و رو شد. جهانهای درون برج ما با هم همکاری کردند تا یک نیروی تنبیهی در مقیاس بزرگ سازماندهی کنند، یا حداقل بحث و جدل بر سر این بود که آیا باید صبر کنیم و ببینیم چه میشود یا نه.
- در نهایت، استاد گیلد برگشت و آنچه رخ داده بود را توضیح داد و این بحث و جدلها خاتمه یافت.
مجری عرق پیشانیاش را پاک کرد.
- در مقایسه با آن زمان، تقریباً هیچ سردرگمیای وجود ندارد. بزرگترین سردرگمی احتمالاً تمام شدن الکل و مرغ سوخاری در تمام جهانهای برج است.
- بله. چون این خبر به قدری خوب است که هیچ راهی برای سوءتفاهم باقی نمیگذارد.
- به نظر میرسد کسانی که با پادشاه مرگ مخالفند، یعنی گروه «خواستاران حقیقت از پادشاه مرگ»، دوباره میخواهند دچار سوءتفاهم شوند، نظر شما چیست؟
- ما به محل تجمع ارتباط برقرار میکنیم.
افرادی که ماسک بر چهره داشتند دور هم جمع شده بودند و پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود: «پادشاه مرگ (X) پادشاه دروغگو (O)»، «پادشاه مرگِ ساختگی»، «ارتباط تاریک بین پادشاه مرگ و امپراتوری اِگیم»، «خائن زمین – عروسک خیمهشببازی سورموین» و غیره.
کسانی که در صف اول بودند، صدایشان را بلند کردند.
- ما! «گروه خواستاران حقیقت از پادشاه مرگ» که عموماً با نام «حقیقتجویان» شناخته میشویم، امروز استدلال میکنیم که پیام خاصی که گفته میشود در سراسر برج مخابره شده، ممکن است دستکاری شده باشد و برای بررسی این احتمال، از یک متخصص برج دعوت کردهایم تا در اینجا حضور یابد.
با گوش دادن به صحبتهای متخصص (...) اساساً گفته میشود که پادشاه مرگ، برج را خریده است. مشاهده شده که مدیران برج نسبت به پادشاه مرگ تبعیض قائل میشوند و طرف او را میگیرند (...)
یا حتی ممکن است به دلیل یک مهارت باشد. حتی اگر مهارت هم نباشد، گروه ما مشکوک است که خود این واقعیت که پادشاه مرگ به جایگاه یک صورت فلکی صعود کرده، در هالهای از ابهام قرار دارد، اما ببینید، اگر واقعاً صحت داشته باشد که پادشاه مرگ به یک صورت فلکی تبدیل شده، او میتواند یک پیام یکسان را همزمان برای افراد زیادی ارسال کند.
(...) چطور ممکن است کسی در اوایل دهه بیست زندگیاش، که مانند یک بیکارِ تمامعیار زندگی میکرده، به شکارچی نماینده برج تبدیل شود و طبقه ۱۰۰ را فتح کند؟ حتی عقل سلیم در سطح یک دانشآموز ابتدایی هم به شما میگوید که این منطقی نیست...
مجری چشمانش را ریز کرد.
- این آدمها اصلاً دارند درباره چه چیزی حرف میزنند؟
- خودم هم مطمئن نیستم. به هر حال، آنها میگویند همه اینها جعلی و یک کلاهبرداری است، و حتی اگر بر حسب تصادف حقیقت داشته باشد، نقشهای است که با همکاری برج کشیده شده، بنابراین پادشاه مرگ هیچ کاری نکرده است. حتی اگر به طبقه ۱۰۰ هم رسیده باشد، آیا حتی یک گرم هم زندگی مردم را بهبود میبخشد؟
- به نظر میرسد اینها چیزهایی هستند که نیازی نیست بدانیم. مدتی از ارسال پیام فتح طبقه ۱۰۰ میگذرد، اما آیا هیچ تماسی از طرف خود پادشاه مرگ برقرار شده است؟
- ما به طور مداوم با شرکت مخابرات شبکه گسترده، پنج گیلد بزرگ، خاندان دوک ایوانسیا و حواریون خاندان پادشاه مرگ در تماس بودهایم، اما هنوز... آه.
حالت چهره مجری ناگهان تغییر کرد.
- همین الان پیامی از پادشاه مرگ دریافت کردم!
- واقعاً! از طرف کجاست؟
- از طرف گیلد اژدهای سیاه است.
شبکههای پخشکننده متوجه شدند که این به چه معناست. این واقعیت که آنها دقیقاً از طریق گیلد اژدهای سیاه با پادشاه مرگ تماس دریافت کردهاند، نشان میداد که تمام ارتباطات خصوصی پادشاه مرگ به پایان رسیده و هر چیزی که باید اعلام یا مخفی نگه داشته میشد، کاملاً تصمیمگیری شده است.
در این صورت، بار روی دوش ایستگاه پخش تا حدودی کاهش مییافت. مجری گفت:
- لطفاً ما را به محل ارتباط وصل کنید.
تصویر صفحه نمایش تغییر کرد. سالن گیلد اژدهای سیاه نشان داده شد.
پیش از این، رأیگیریای در مورد سرنوشت برج انجام شده بود.
در آن رأیگیری که در کفههای ترازویش انتخاب بین پیشگام شدن یا ساکن ماندن قرار داشت، مردم جهان شیر تصمیم گرفتند به جلو حرکت کنند.
هیچکس تردیدی نداشت که این سخنرانی پادشاه مرگ بود که مسیر رأیگیری را تعیین کرد.
سالن گیلد اژدهای سیاه که روی صفحه نمایش داده میشد، دقیقاً همان مکانی بود که آن سخنرانی افسانهای در آن برگزار شده بود. احتمالاً حتی این اثر یادآوری نیز توسط ارباب اژدهای سیاه برنامهریزی شده بود.
کیم گونگجا، قهرمانی که برج را به هم ریخته بود، دقیقاً در همان جایی حضور داشت که آن زمان ایستاده بود.
- خانمها و آقایان، پادشاه مرگ!
- ۱۶ سال از زمانی که گفت به طبقه ۹۰ میرود و آنجا را ترک کرد میگذرد! پس از گذشت ۱۶ سال تمام، پادشاه مرگ خود را نشان داده است!
مجری با هیجان فریاد زد.
در آن سوی صفحه نمایش، هیاهویی سورئال در سالن گیلد اژدهای سیاه به گوش میرسید.
«همه توجه کنید، نیازی به عجله نیست، پادشاه مرگ به زودی به کنار شما بازخواهد گشت...»
«خبرنگاران، لطفاً نظم را رعایت کرده و وارد شوید...»
اعضای گیلد اژدهای سیاه در حال کنترل هیاهو بودند و خبرنگاران را به داخل دعوت میکردند.
در همین حال، مجری درباره وضعیت داخل سالن نظر داد.
- آه، در واقع خود پادشاه مرگ آنجا نایستاده است! این یک ارتباط ویدیویی است.
- درست در کنار آن، یک شرکت مخابراتی شبکه گسترده مستقر شده است. با توجه به اینکه پادشاه مخترع نیز حضور دارد، به نظر میرسد که این یک ارتباط زنده و در لحظه است.
- همین الان، «گروه خواستاران حقیقت از پادشاه مرگ» اعلام کردند که اگر پادشاه مرگ واقعی ظاهر نشود، این یک دستکاری از سوی گیلد اژدهای سیاه است، اما نظر شما چیست؟
- باید دوباره بگویم، به نظر میرسد نیازی نیست به حرفهای آن افراد گوش دهیم. لحظهای که متوجه شدم پادشاه مرگ در واقع حضور فیزیکی ندارد و فقط یک ارتباط ویدیویی است، کمی ناامید شدم. اما فقط همین که افکاری شبیه به آن افراد داشته باشم، باعث میشود کل این مسئله کاملاً بیاهمیت جلوه کند، و تنها به همین دلیل، سپاسگزارم.
- در حالی که این گفتگو در جریان است، به نظر میرسد داخل سالن کنفرانس تا حدودی مرتب شده است. حالا برای پوشش آن به آنجا میروم...
به زودی، کیم گونگجا در مقابل یک پروژکتور ظاهر شد و گروهی از خبرنگاران دور او حلقه زدند.
خبرنگاران پرسیدند.
- روز بخیر، پادشاه مرگ! یا شاید حالا باید شما را «آسمانی که فریادها را گرد میآورد» صدا بزنیم؟
این اولین سؤالی بود که پس از بازگشتش از او پرسیده شد.
پادشاه مرگ لبخندی زد.
- میتوانید من را هر چه دوست دارید صدا بزنید. به نظر میرسد اعضای «گروه خواستاران حقیقت از پادشاه مرگ» هم اینجا هستند؛ هر طور که مایلید صدایم کنید. حتی اگر من را یک طاعون هم بنامید، مشکلی نیست. با این حال، من ترجیح میدهم کیم گونگجا نامیده شوم. اگر من را آقای گونگجا صدا بزنید، باعث دلگرمیام میشود.
و این اولین واکنش او بود.
خبرنگارها سوال بعدی را به سمتش پرتاب کردند.
- پیام رو دریافت کردیم که طبقه ۱۰۰ رو رد کردید. تبریک میگیم. اونطرفش چی بود؟
- چه پاداشهایی گرفتید؟
- اونجا چه اتفاقی افتاد؟
- برنامهتون برای آینده چیه؟
با وجود اینکه اعضای گیلد اژدهای سیاه تمام تلاششان را میکردند تا نظم را برقرار کنند، این سوالات تقریباً همزمان، مثل یک مار چندسر بیرون میجهید. اهمیتی نداشت.
به هر حال، اینها همه چیزهایی بودند که باید در موردشان بحث میشد.
کیم گونگجا نفس عمیقی کشید.
«من...»
۲
من ارباب برج را ملاقات کردم. تبدیل به یک ستون شدم. از امپراتور شمشیر جدا شدم. با همراهانم صحبت کردم.
اتفاق اول را با آرامش پذیرفتم. نه، اگر بخواهم دقیقتر بگویم، وقتی پس از وارد کردن آخرین کلید، جهان فرو ریخت و ارباب برج خودش را نشان داد، نه من و نه امپراتور شمشیر در وضعیتی نبودیم که بخواهیم شلوغش کنیم.
ارباب برج اینطور بیانش کرد:
«شما دو تا شبیه سرباز صفرهایی هستید که یه دست فوتبال سنگین بازی کردن و وسط زمین بازی ولو شدن.»
در حالی که ولو شده بودم و نفسنفس میزدم، حتی به سمتی که آن صدای بنفش از آن میآمد برنگشتم و گفتم:
«خب، ارباب برج... فوتبال با دو نفر؟ مگه این یه بازی دوازده نفره نیست؟»
«گونگجا، دوباره داری نشون میدی که از نسلی هستی که هنوز خدمت سربازی نرفتن. این واقعاً به ثمر نشستنِ شگفتانگیزِ اون پیشزمینههاست.»
اصلاً نمیفهمیدم منظورش چیست.
تازه آن موقع بود که سرم را بالا آوردم و به ارباب برج نگاه کردم.
در قلهی این برج، درست مثل قلهی یک کوه، تنها یک نقطه سفید وجود داشت. ارباب برج به تنهایی روی آن نقطه سفید ایستاده بود و به ما نگاه میکرد.
امپراتور شمشیر دستش را بالا برد.
«سلام، خاله جون.»
«خب سلام، عمو جون.»
ارباب برج هم برای احوالپرسی دستش را بالا برد.
خندیدم.
«معمولاً تو این نقطه، طرف باید سرخ بشه و صورتش رو با تاریکی بپوشونه و بگه: "به کی میگی خاله!" یا در جواب بپرسه: "الان چی گفتی؟"»
«آسمان فریادزن. لطفاً درک کن چیزی که الان گفتی، تو قالب کلمهی [معمولاً] جا نمیگیره. دقیقاً میخوای من رو تبدیل به چی کنی؟»
او واقعاً شبیه الهه باروری بود که خردِ بزرگ کردن بیست و چهار فرزند را داشت. با اینکه من مادری نداشتم، اما تصور میکردم اگر او کتابهای کمیکی را که قایم کرده بودم پیدا میکرد، دقیقاً همین حس را داشت.
ارباب برج در حالی که آستینهایش را تکان میداد، آهی کشید.
«اگه اصرار داری از کلمهی "معمولاً" استفاده کنی، پس باید بگی: "مگه ما معمولاً تو یه فضای مقدستر و تأثیرگذارتر همدیگه رو ملاقات نمیکنیم؟"»
«جوابش رو از قبل میدونم. چون در اصل، اینجا جایی بود که باید برای اولین بار همدیگه رو میدیدیم.»
اما من قبلاً چندین بار با ارباب برج روبرو شده بودم. هرگونه تأثیری ناگزیر کمتر از اولین برخوردم با امپراتور شمشیر بود.
با این حال، احساس میکردم یک ملاقات رسمیتر از یک «سلام و چطوری» ساده هم امکانپذیر بود. وقتی به کمبود فضا و حال و هوای این ملاقات فکر کردم، گونهام را خاراندم.
«مگه در مورد من همیشه همینطور نیست؟ یادمه چند تا از جلسات ستونها به خاطر من تشکیل شد و دیگه نیازی به سانسور شدن ندارم.»
«اگه اون باری که با آواتار من تو طبقه ۲۹ جهان شیر روبرو شدی، یا این حقیقت که من همیشه کنار همهتون هستم رو در نظر نگیریم، آره، اگه فقط دفعاتی که رو در رو همدیگه رو دیدیم بشمریم، حرفت دقیقه.»
«نوشیدنی بخوریم؟»
«این اولین پیشنهادیه که از طرف کسایی که قدم به نقطه نهایی آسمان در آنسوی طبقه ۱۰۰ گذاشتن، مطرح میشه.»
ارباب برج با لبخندی بشکنی زد.
«اصلاً ایدهی بدی نیست.»
یک میز موقت به درون جهان خالی فرود آمد.
امپراتور شمشیر یک بطری سرامیکی مشروب از لباسش بیرون کشید. مات و مبهوت ماندم.
«اون مشروب حداقل ۱۴۰ سالش نیست؟»
«احتمالاً بیشتر؟ جایی که من توش بودم روزها خیلی سریع میگذشت.»
«آقای امپراتور شمشیر... تا حالا چیزی به اسم تاریخ انقضا شنیدی؟ وقتی تنها زندگی میکردم، منم تن ماهی چند سال مونده رو باز میکردم و میریختم تو رامن تاریخگذشته، ولی این کار واقعاً خوب نیست. به عبارتی، زندگی رو خیلی تاریک و غمانگیز میکنه...»
«مگه این عقل سلیم رو نمیدونی که مشروب هرچی بمونه بهتر میشه؟ چرت و پرت گفتن رو بس کن و یه چیزی برای مزه آماده کن.»
امپراتور شمشیر در حالی که هنوز نشسته بود، با پایش به کمرم فشار آورد.
آه، چقدر دردسر، اما با این حال غرولندکنان بلند شدم.
«ستونها نمیان؟»
«نیاوردمشون.»
«اوه، چرا که نه؟»
«اکثر ستونها از شما استقبال نمیکنن. مخصوصاً از تو، آسمان فریادزن.»
رفتار سایر ستونها، به استثنای بانو، را به خاطر آوردم؛ زمانی که عصای اعصار با غرور جلوی من فخرفروشی میکرد.
در حالی که به جای آتش، هالهای را روشن میکردم، لبخندی زدم و گفتم:
«من از تحریک کردن اینجور آدما لذت میبرم.»
امپراتور شمشیر با صدای پایینی خندید.
«این یارو واقعاً تو این کار استعداد داره.»
«به نظر میرسه تو هم تو به هم ریختن اوضاع مهارت داشته باشی، مگه نه؟»
«حالا که یه بدن و یه دهن دارم، میخوای مثل قدیما یه مدت دورت بپلکم و کنارت خوش بگذرونم؟»
«من تو رو به عنوان مشاور حاضرجوابیِ خانوادهی پادشاه مرگ منصوب میکنم.»
با استفاده از شعلهی هاله، برنج سرخشده با تخممرغ درست کردم. با در نظر گرفتن سن تخممرغها و برنج، باید سالم میبودند چون آنها را در یک کیسه جادوییِ دمدست نگه داشته بودم. تازه اینطور هم نبود که این جماعتِ اینجا دچار مسمومیت غذایی شوند.
در همین حین، ارباب برج برای ما لیوان و کاسه آماده کرد.
«من فقط به خاطر شما دو تا تنها نیومدم اینجا. حالا که بالاخره یه فاتح داریم، نباید منم چیزی برای لذت بردن داشته باشم؟»
«شرط میبندم خیلی لذت میبری که از حاشیه تماشا کنی چطور ستونها از دست کلکلهای من و امپراتور شمشیر زجر میکشن.»
«البته که لذت میبرم، و تو آینده هم حسابی ازش لذت خواهم برد، اما با این حال.»
ارباب برج با لبخندی یک لیوان نوشیدنی جلوی هر کدام از ما گذاشت.
«همین الان میخوام از این فضای آروم لذت ببرم.»
پخت و پز را تمام کردم.
برنج سرخشده را به شکل توپکهای برنجی درآوردم و رویشان کمی سس صدف ریختم.
ارباب برج از دیدن برنج سرخشده با تخممرغ مات و مبهوت به نظر میرسید.
«آسمان فریادزن از برنج به عنوان مزه استفاده میکنه؟»
«برنج سرخشده با تخممرغ و سس صدف خیلی خوشمزهست.»
«از برنج به عنوان مزه استفاده میکنی؟ دو بار پرسیدم چون به نظر میرسید دفعه اول درست نشنیدی.»
«شوره، برای همین با مشروب خوب درمیاد. مخصوصاً با یه شراب برنج یا شراب میوهی یکم تلخ و شیرین، کاملاً بینقصه. امپراتور شمشیر، اون ماکگولی هست، درسته؟»
«ولی این یه مشروب تقطیریه؟»
«حتی وقتی تو فرم روح هم نیست، امپراتور شمشیر همون امپراتور شمشیره... وقتی واقعاً بهش نیاز داری هیچ فایدهای نداره...»
امپراتور شمشیر یک قطره مشروب را با هاله آغشته کرد و به سمتم شلیک کرد؛ چیزی نمانده بود قلبم را سوراخ کند و حادثهای به بار بیاورد که مجبور به بازگشت شوم.
ارباب برج ما را سرزنش کرد.
«چطور ممکنه که شما دو تا هم قبل و هم بعد از شکستن نقطه نهایی آسمان، با هم دعوا و مرافعه میکنید؟»
«اوه، عزیزم. زندگی به عنوان ارباب برج، یه سریِ پیوسته از [تقلا] کردنه، مگه نه؟»
«گونگجا، لطفاً تو این زمینه سعی نکن با مار سمی (افعی) رقابت کنی. فقط نوشیدنیت رو بخور.»
من و امپراتور شمشیر همان کاری را کردیم که گفته بود.
ارباب برج اول در لیوان من مشروب ریخت.
«خسته نباشی.»
هوم.
«بله.»