چپتر 48: نام پادشاه اهریمن (۲)
چپتر 48: نام پادشاه اهریمن (۲)
۳.
گلهای اقاقیا در هوا شناور بودند.
مسیر بیصدا با گلهای سفید پوشیده شده بود و در بالا، تنها صدای نفسنفس زدن افراد فضا را پر کرده بود.
-نمیتونم ببخشمت.
صدای نفسها خشن و سنگین بود.
-هرگز نمیتونم ببخشمت! رد سوختگیها هنوز تو چشمهام مونده! بوی سوختگی تو سرم حک شده! اون آتش! شماها! فکر کردید تمام شرارتهاتون رو فراموش میکنم؟!
در حالی که شمشیرش را به اطراف تاب میداد، فریاد میکشید.
هر بار که کسی فریاد میکشید، دنیا به همان اندازه کوچکتر میشد.
مرحله طبقه بیستم بهطور ویژهای کوچکتر بود.
با نگاه به نقشه جهان، این طبقه حتی یکصدم طبقههای دیگر هم نبود. تنها یک نقطه سرخ روی نقشه بود.
این مرحله باس طبقه بیستم بود.
-برمیگردید! دارید سعی میکنید برگردید!
اینجا یک روستای معمولی بود.
-و بهشتم رو دوباره بسوزونید!
این کوچکترین مرحله دنیا بود.
و ضعیفترین هیولای باس دنیا.
-دوباره! شما حرومزادهها همیشه! همینطورید!
در مسیر پوشیده از گلهای اقاقیا، او در حال گریه بود. تنها یک فریاد بود. صدایی شکننده. اما دنیا آنقدر کوچک بود که با فریادهای تنها یک نفر پر میشد.
دنیایی کوچک.
روستایی نقلی.
«موقعیتهامون کاملاً برعکس شده.»
شمشیر پادشاه اهریمن را دفع کردم.
تیغه با تیغه برخورد کرد.
«یادت میاد؟ تو طبقه دوازدهم، تو پادشاه اهریمن بودی و من جنگجو. تو حمله میکردی و من دفاع. هی، دنیا خیلی عادلانهست. مگه نه؟ حالا تو داری دفاع میکنی.»
-بمیر!
«متأسفم، پادشاه اهریمن.»
شمشیرم را چرخاندم.
«اون جمله هیچ معنایی برام نداره.»
شمشیر من بدون زحمت زیادی شمشیر پادشاه اهریمن را پس زد. میزان قدرت بهخودیخود متفاوت بود. قدرت فیزیکی پادشاه اهریمن از قبل ناچیز شده بود. پادشاه اهریمن نتوانست در برابر آن مقاومت کند و در نهایت پهلویش را بیدفاع گذاشت.
یک نقطه کور.
شمشیرم بالاتنه پادشاه اهریمن را شکافت.
-آاااااااه!
خون سرخ فواره زد.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگ شدن است.
خون جاری شد.
گلهای سفید اقاقیا در مسیر.
خون سرخ روی آنها چکیده بود.
«ضعیف شدی. پادشاه اهریمن.»
یک قدم به جلو برداشتم.
گلهای سرخ زیر پاهایم له شدند.
«خیلی ضعیف شدی.»
-اوه، کوپ... اوک... کوکککک!
«اما هنوز کافی نیست.»
شمشیرم را تاب دادم.
«باز هم ضعیفتر شو.»
-تو...
«خیلی بیشتر از الان.»
تیغهام پادشاه اهریمن را شکافت.
گلهای سفید، سرختر هم شدند.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
یک قدم.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
قدمی دیگر.
هر بار که پادشاه اهریمن به عقب قدم برمیداشت، گلهای سفید محو میشدند.
هر بار که من قدمی به جلو برمیداشتم، گلهای اقاقیا سرختر میشدند.
فقط این نبود.
-کوک... اوک...
بدن پادشاه اهریمن کمکم نمایان میشد.
نفرت. حسرت. کینه.
لجنابهای روی بدنش کنده میشدند.
-نه...
روی پاهایش نمایان شد.
-نه...! نه، بیشتر از این نه...
دو پایش روی مسیر دیده شد.
-اوک...
بازوی چپ و راستش کاملاً نمایان شد.
بالا و پایین پهلوهایش نمایان شد.
گردن بلندش نمایان شد.
-برج، نه... نه...!
و.
در نهایت، نقاب از چهرهاش برداشته شد.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
چانه.
لب بالا و پایینش.
نوک بینی، و گونههایش.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
چشمان سرخش.
پیشانی رنگپریدهاش.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
و در نهایت.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
موهایش، که همچون یال یک شیر بود.
تکتک تارهای آن رنگ سیاهش را از دست داده بود.
آخرین قطرات لجناب به پایین سرازیر شد.
-آه...
نالهای سر داد. بازوان بلندش میلرزیدند. دیگر قادر به تحمل وزن شمشیر نبود.
-اوه، اوه...
موجودی که زیر درخت اقاقیا بود، دیگر پادشاه اهریمن نبود. به کسی که حتی نمیتوانست شمشیرش را بهدرستی بلند کند، پادشاه اهریمن نمیگفتند.
و.
پنجره اطلاعات
وجود پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال کمرنگتر شدن است.
پنجره اطلاعات
پادشاه اهریمن باران پاییزی نمیتواند اقتدار خود را حفظ کند.
برج نیز دیگر او را پادشاه اهریمن نمینامید.
پنجره اطلاعات
تنظیم مجدد کلاس در حال آغاز است.
پنجره اطلاعات
لقب پادشاه اهریمن باران پاییزی سلب شد.
موجودی که پیشتر پادشاه اهریمن بود، به لرزه افتاد.
-نه...!
نوری سفید دورش پیچید.
چنان میلرزید که گویی مورد هجوم زنبورها قرار گرفته است.
-نه...! نه! نه، نه!
اما اهمیتی نداشت. نور سفید بدون اینکه محو شود، او را در بر گرفت.
پنجره اطلاعات
مجدداً به اطلاع میرساند.
آغاز شد.
پنجره اطلاعات
لقب پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال سلب شدن است.
پنجره اطلاعات
اقتدار پادشاه اهریمن باران پاییزی در حال سلب شدن است.
او فریاد کشید.
-آاااه...!
تخت قدرت مطلق سقوط کرده بود.
-آاااه، آااااه! آااااه!
دستش را دراز کرد گویی میخواست ذرات نور را بگیرد. اما نتوانست. نورها از میان انگشتانش فرار کردند.
محو شد و از هم پاشید.
-آه،
و به جای آن.
«آه،»
جانور ضعیف و کوچکی آنجا بود.
«آه، اوه... نه، اوک... آااااه.»
او پادشاه اهریمن باران پاییزی نبود.
و نه ارباب کابوسها.
او قدیسه سرزمینهای روستایی نبود.
تنها یک موجود شکننده بود.
«آره.»
شمشیرم را محکم گرفتم.
«حالا به اندازه کافی ضعیف شدی.»
«نیا... نزدیکتر نیا.»
«پس جلوم رو بگیر.»
قدم.
یک قدم نزدیکتر شدم.
«با چی میخوای جلوم رو بگیری، با حرفهات؟ با شمشیرت؟ هر کاری میتونی بکن. اگر نه،»
یک قدم نزدیکتر.
«میام درست روبهروت میایستم.»
او یک قدم به عقب برداشت.
با تلاش فراوان به حرف آمد.
«تو... همه شما، با من، با بچههام... شماها حتی حق ندارید این کار رو بکنید،»
«اشتباه میکنی.»
یک قدم دیگر به جلو برداشتم.
«همونطور که گفتی، من یه غریبهام که از یه دنیای دیگه اومده. آره. همه دست به دست هم دادن تا تو و روستات رو بسوزونن؛ امپراتور، ارتش، همه و همه. بیا اینطور بگیم که هیچکس تو این قاره از این مسئولیت مبرا نیست. اما من نه. من کاملاً یه غریبهام. شکارچیانی مثل ما آزادی انتخاب دارن.»
«اوت...»
«تو حق نداری من رو مقصر بدونی. و البته،»
یک قدم دیگر به سمت کسی که از من دور میشد، برداشتم.
«تو قدرت متوقف کردن من رو نداری.»
او لرزید. لرزش از دهانش به بیرون راه یافت.
«من... من کاری نکردم...»
«میخوای بگی هیچ کار اشتباهی نکردی؟»
«من! من فقط درمان کردم...»
«استل هم احتمالاً به اندازه تو ترسیده بود.»
یکه خورد.
«اون احتمالاً برای بیشتر زنده موندن جیغ کشیده بود. احتمالاً فریاد زده بود که نمیخواد بمیره. دنبال پدرش گشته بود. اما تو چیکار کردی؟»
من با خونسردی از کاری که کرده بود حرف میزدم، چون او به استل تبدیل شده بود و خاطرات انسانها را داشت.
«تو دندونهات رو توی گوشت یک انسان فرو کردی. هر چی خواستی خوردی و بهش تبدیل شدی. و همهاش همین بود؟ تو نوزاد تازهمتولدشدهای رو که مادرش بهت سپرده بود، بلعیدی. و جوری رفتار کردی که انگار بهترین هستی و گفتی که مردم رو نجات دادی. تو به مادری که بچهاش رو بهت سپرده بود، خیانت کردی.»
«من...، اینطور نیست. من اون کار رو نکردم. من فقط...»
«تو حقیقت رو پنهان کردی. با اینکه میدونستی مردم دچار سوءتفاهم میشن، ساکت موندی چون فکر میکردی باهات مثل یک هیولا رفتار میکنن. تو مردم رو فریب دادی.»
یک قدم دیگر به جلو برداشتم.
«حتی اگه بهانه بیاری هم اهمیتی نداره. هیچکس تو این دنیا به اندازه من تو رو نمیشناسه. اینکه چه چیزهایی رو پشت سر گذاشتی، چه احساسی داشتی و چطور تغییر کردی. من همهچیز رو میدونم.»
«...»
«تو یک قدیسه بینقص نیستی. تو یک قربانی بیگناه نیستی. حتی نیازی نیست درباره اون مادر و بچهاش حرف بزنیم. همونطور که گفتم، لحظهای که استل رو بلعیدی، بیگناهیت رو از دست دادی و...»
«من!!»
و او در جواب فریاد زد.
«من نمیدونستم!»
مکث کردم.
با دندانهای به هم فشرده و در حال لرزش، صورتش را پوشاند. صدای گریه از میان انگشتانش به بیرون میگریخت.
«من نمیدونستم. من حافظه انسانها رو نداشتم... دانشی نداشتم، نمیدونستم...»
معنای التماس برای نجات یافتن.
تمنا کردن.
«اون موقع... اون موقع، نمیدونستم معنیش چیه... من،»
«میخوای بگی چون نمیدونستی این کار رو کردی؟»
«آره! پس من، اگه فقط میدونستم، هرگز...»
سعی کرد بگوید که او را نمیخورد، اما من حرفش را قطع کردم.
«انسانها هم همین کار رو میکنن.»
او زبانش بند آمد.
«پادشاهانی که کشتی هم میتونن همین حرف رو بزنن. نه، قطعاً همین رو میگن. و احتمالاً گفتن، مگه نه؟ قبل از اینکه دنیاشون رو غرق در خون کنی، بهت چی گفتن؟»
من نمیدونستم،
من نمیدونستم که تو نیت بدی نسبت به ما نداری.
فقط فکر میکردم تو یک جادوگر دیوانهای.
آنها اینگونه خودشان را توجیه کردند،
«اوت...»
در نهایت، او کاملاً ساکت شد.
«ببخشید، من اونقدرها هم تحصیلکرده نیستم. من احمقم. تنها چیزی که میدونم عدالت این دنیاست.»
یک قدم دیگر.
«بیشتر از یک عدالت تلافیجویانه.»
شانههایش لرزیدند.
«چشم در برابر چشم. دندون در برابر دندون. اگه باور داشتی چیزهایی که بلعیدی به انسان تبدیل شدن، باشه. پس تو هم باید همون چیزها رو تجربه کنی. اونوقت عادلانه نمیشه؟»
«چی... داری در مورد چی حرف میزنی...؟»
«برج!»
به آسمان نگاه کردم.
«میخوام از پاداش پاکسازیام استفاده کنم!»
یک کارت طلایی بیرون کشیدم. این پاداش پاکسازیای بود که پس از در هم شکستن طبقه ۱۱ تا ۱۹ به دست آورده بودم. تصمیم گرفته بودم آن را روی یک مهارت استفاده کنم.
پنجره اطلاعات
[احضار صد شبح]
رتبه: SS
تأثیرات: کسانی که کشتهاید به عنوان هیولا احضار خواهند شد. مردگان نمیتوانند از تواناییهای زمان حیات خود استفاده کنند. همچنین نمیتوانند آن را به یاد بیاورند. آنها به شکل گابلینها، اورکها، زامبیها، اسکلتها و غیره احضار خواهند شد.
※ با این حال، تنها یک بار در هفته میتوانید آنها را احضار کنید.
احضار صد شبح.
یک مهارت رتبه SS.
کارت را در هوا بالا بردم.
«گفتی میتونم یک مهارت رو هر طور که میخوام تغییر بدم!»
پنجره اطلاعات
برج با آنچه میگویید موافق است.
صدایی بود که به حرفهایم پاسخ داد.
پنجره اطلاعات
اما نمیتوانید تغییرات بیش از حدی اعمال کنید.
پنجره اطلاعات
برای کمک به درک شما، برج یک مثال میآورد.
پنجره اطلاعات
تکامل یک رتبه SS به رتبه SSS امکانپذیر است.
سرم را تکان دادم.
از همان ابتدا هم، فقط یک چیز بود که میخواستم.
«درخواست دارم مهارت احضار صد شبح رو تغییر بدم!»
پنجره اطلاعات
برج نیت شما را زیر سؤال میبرد.
«لازم نیست به هیچچیز دیگهای دست بزنی! فقط، حافظه. میخوام اون بخش که میگه "همچنین نمیتوانند آن را به یاد بیاورند" رو تغییر بدی! تا در صورت قرار گرفتن تحت کنترل من، احضارشدگان بتونن زندگی گذشتهشون رو به یاد بیارن!»
یکه خوردن.
او مکث کرد.
«تو... میخوای چیکار کنی...؟»
«چطوره؟! منطقی به نظر نمیرسه؟!»
استل را نادیده گرفتم و فریاد زدم.
«حتی نمیخوام تواناییهاشون حفظ بشه! حتی نمیخوام زمان خنکسازی کاهش پیدا کنه. حافظه! فقط حافظه. میخوام افرادی که کشتم بتونن زندگیشون رو به یاد بیارن!»
سکوت برقرار شد.
آسمان خاموش بود.
پنجره اطلاعات
درخواست شما در حال محاسبه است.
پنجره اطلاعات
در حال محاسبه...
لحظهای بعد.
پنجره اطلاعات
برج تأیید میکند که این درخواست در محدوده منطق است.
اجازه صادر شد.
پنجره اطلاعات
بررسی شرایط.
پنجره اطلاعات
آیا پاداشهای طبقه ۱۱ تا ۱۹ را روی مهارت "احضار صد شبح" استفاده میکنید؟
«آره.»
پنجره اطلاعات
شرایط مهارتی که میخواهید به شرح زیر است.
پنجره اطلاعات
در صورت تمایل شما، مردگان خاطرات زمان حیات خود را حفظ خواهند کرد.
پنجره اطلاعات
آیا تأیید میکنید که همین است؟
«آره.»
پنجره اطلاعات
تأیید کامل شد.
و.
پنجره اطلاعات
درخواست پادشاه مرگ تأیید شد.
نور سفیدی کارت مهارت من را احاطه کرد.
طوفانی از نور به اطراف شلاق زد.
وقتی نور کاملاً فرو نشست، به آرامی کارتم را بررسی کردم.
پنجره اطلاعات
[تناسخ صد شبح]
رتبه: SSS
تأثیرات: کسانی که کشتهاید به عنوان هیولا احضار خواهند شد. مردگان نمیتوانند از تواناییهای زمان حیات خود استفاده کنند. اما در صورت تمایل شما، مردگان قادر خواهند بود خاطرات و ظاهر زمان حیات خود را حفظ کنند. اگر نخواهید، آنها فقط به عنوان هیولا احضار خواهند شد.
※ با این حال، تنها یک بار در هفته میتوانید آنها را احضار کنید.
تناسخ صد شبح.
این نام اولین مهارت رتبه SSS من بود.
«عالیه.»
هر چیزی که میخواستم، اتفاق افتاد.
سرم را چرخاندم تا به او نگاه کنم.
نگاههایمان با هم تلاقی کرد.
«از الان به بعد، میخوام تو رو بکشم.»
«اگه از عبارت کشتنت خوشت نمیاد، به چشم "بلعیدن" بهش نگاه کن، درست مثل کاری که خودت کردی. استل، بیماران، بچهها. همونطور که اونها رو توی سایهات بلعیدی. من هم با همون روش تو رو میکشم—»
با ثباتی راسخ.
شمشیرم را بالا آوردم.
«و با همون روش هم تو رو نجات میدم.»
او از ترس لرزید.