چپتر 7: شکار قهرمان (۳) بخش ۲
چپتر 7: شکار قهرمان (۳) بخش ۲
در ابتدا برایم مهم نبود چه کسی وارد میشود. بالاخره، شکارچیای که برای نوشیدن به چنین جایی میآید، چقدر میتواند شگفتانگیز باشد.
اما آدمهای توی میخانه شروع کردند به پچپچ کردن.
«هی، اون یارو رو اونجا...»
«چی؟ واقعاً؟»
«چرا اومده همچین جایی؟»
میخانه به طرز عجیبی ساکت شد، انگار همه میترسیدند حتی نفس بکشند.
در این لحظه عجیب بود اگر کنجکاو نمیشدم. بنابراین، سرم را چرخاندم تا نگاهی بیندازم. پیرمردی آنجا ایستاده بود که کت و شلوار مشکی گرانقیمتی به تن داشت.
«امم.»
مرد طوری لباس پوشیده بود که انگار تازه از سر کار برگشته است. او یک پیراهن سفید و یک کراوات قرمز بدون طرح پوشیده بود. اگر کسی این مرد را میدید، ناخودآگاه با خودش فکر میکرد:
'کی به دنیای بیرون برگشتم؟'
مرد شبیه هر کارمند اداری معمولی دیگری به نظر میرسید، اما یک چیز در او جلب توجه میکرد. در پاهایش کفشهای کتانی قرمز روشن دیده میشد.
نه کفش رسمی. کتانی.
'واو، این دیگه چه سلیقهای توی لباس پوشیدنه؟'
این تضاد کاملاً به چشم میآمد. اما فقط لباسهایش نبودند که عجیب به نظر میرسیدند.
«شیر؟»
«بله.»
«لطفاً به یک لیوان شیر گرم، ودکا و شکر اضافه کنید. در واقع، اگر به جای شکر از عسل استفاده کنید بهتر است.»
صاحب میخانه از این سفارش عجیب دستپاچه شده بود.
«اوه... مشتری عزیز. من که متصدی بار نیستم...»
«من مبلغ لازم را پرداخت میکنم. نگران نباشید.»
صاحب میخانه با تردید سر تکان داد. بقیه مشتریها آرام زمزمه میکردند و همگی هنوز به پیرمرد خیره شده بودند.
به نظر میرسید این مرد حسابی معروف باشد.
'این دیگه کیه؟'
چشمانم کمی ریز شدند.
'عجیبه، نمیتونم همچین آدمی رو به یاد بیارم.'
با اینکه به این موضوع افتخار نمیکردم، اما احتمالاً هیچ انسان دیگری وجود نداشت که به اندازه من به شکارچیهای ردهبالا حسادت کند. بنابراین طبیعتاً میتوانستم نام تکتک افراد رتبه ۱۰۰ تا ۲ را از حفظ بگویم. همه اینها هم به خاطر حسادتم بود.
با این وجود، این پیرمرد با این کت و شلوار، برایم غریبه بود.
'فکر کنم قبلاً یه جایی دیدمش. کجا دیدمش؟ کجا؟'
بعد از مدت طولانی فکر کردن، یادم آمد.
'آها!'
اتاقم را به یاد آوردم. در میان تکه کاغذهایی که به دیوار چسبانده شده بودند. عکسی از همین پیرمرد وجود داشت.
[۲۲ روز از ناپدید شدن قدیس شمشیر میگذرد. آیا انجمن شکارچیان با بدترین بحران خود مواجه خواهد شد؟]
'این قدیس شمشیره!'
یادم آمد. او معروفترین شخص قبل از این بود که یو سو-ها با نام امپراتور شعله شناخته شود.
فراموشش کرده بودم چون او شکارچیای بود که مدتها پیش ناپدید شده بود. به یاد آوردن شکارچیهایی که بیش از ۱۰ سال پیش فعال بودند، کار سختی بود.
نمیدانستم با نگاه کردن به کسی که میدانستم قرار است ناپدید شود، چه فکری بکنم.
'آه درسته... الان سالها به گذشته برگشتم.'
بالاخره، از صمیم قلب احساس کردم که به گذشته بازگشتهام.
«این مرد به زودی قویترین فرد جهان میشد... حتی امپراتور شعله هم باید به او احترام میگذاشت.»
احساس شگفتانگیزی بود. با اینکه میدانستم این فقط یک بهانه است، اما مدام به قدیس شمشیر خیره میشدم. باید چه کار میکردم؟ عجیب بود که چنین مرد بزرگی را جلوی رویم میدیدم، حتی با وجود اینکه مدتها پیش مرده بود. در هر صورت، خیلی عجیب بود.
«هی. یعنی این ارشد مهارتهای رتبه S نداره؟»
در حالی که آبجوام را مینوشیدم، فکری از سرم گذشت.
«اونم نه مهارتهای عجیبی مثل مال من، بلکه مهارتهای رزمی واقعی...»
درست در همان لحظه بود.
«ها؟»
دستم بدون اینکه متوجه شوم حرکت کرده بود. ناگهان، مهارت رتبه S من در برابرم ظاهر شد.
پنجره اطلاعات
[میخواهم درست مثل تو شوم]
رتبه: S+
اثر:
→ هنگام مرگ به طور خودکار فعال میشود.
→ پس از کشته شدن توسط یک دشمن، یکی از مهارتهای او را کپی کرده و مال خود میکنید.
→ مهارتها را نمیتوان از اهدافی که قبلاً شما را کشتهاند کپی کرد.
→ مهارت کپی شده به صورت تصادفی انتخاب میشود.
→ با این حال، شما میمیرید!
«صبر کن ببینم.»
احساسش مثل این بود که صاعقهای به من برخورد کرده باشد. همان حسی که وقتی بالاخره راهی برای کشتن امپراتور شعله پیدا کردم، تمام وجودم را فرا گرفت.
پنجره اطلاعات
[میخواهم درست مثل تو شوم]
این مهارت شگفتانگیز بود. با آن، میتوانستی هر مهارتی را از هر شکارچی کپی کنی. تنها اشکالش این بود که اول باید میمردی.
اما.
«من مرده باقی نمیمونم.»
چون من یک مهارت دیگر هم داشتم.
پنجره اطلاعات
[ساعت کوکی بازگشتکننده]
رتبه: EX
اثرات:
→ هنگام مرگ به طور خودکار فعال میشود.
→ بازگشت به ۲۴ ساعت قبل از مرگ.
→ خاطرات و تواناییها حتی پس از بازگشت حفظ میشوند.
→ با این حال، هرچه رتبه شکارچی بالاتر باشد، مجازات بزرگتر است.
→ مهارت کپی شده از شکارچی یو سو-ها.
«پس.»
لرزی بر تیرهپشتم نشست.
«یعنی میتونم هر چیزی رو کپی کنم؟ یه شکارچی که با مردن چیزها رو به دست میاره؟»
فشار ناشی از اجبار برای کشتن یو سو-ها باعث شده بود تمام این مدت این حقیقت از چشمم پنهان بماند، اما بالاخره متوجه شده بودم. (یادداشت: خیلی طول کشید تا بفهمه، داشتم فکر میکردم کِی قراره خودش رو بندازه روی شمشیر پیرمرد)
«قدیس شمشیر، قویترین فرد جهان در عصر حاضر.»
قورت.
جرعه آبجویی را که در دهانم فراموش کرده بودم، قورت دادم.
امپراتور شعله که او نیز در عصر خود قویترین فرد به حساب میآمد، چنین مهارت بازگشتِ قانونشکنی داشت. پس این قدیس شمشیر، که در زمان قبل از ناپدید شدنش بر جهان سایه افکنده بود... این شخص بزرگ چه نوع مهارتی میتوانست داشته باشد؟
آیا مهارتش به همان اندازه مهارت یو سو-ها عالی نبود؟
«اگه میتونستم کپیش کنم...»
با دقت به پشت پیرمرد خیره شدم.
«زدم به هدف.»
شاید...
شکار من هنوز به پایان نرسیده بود.