กติกาของการฝึก @1

โจวอวิ๋นถิงกวาดสายตามองนักศึกษาใหม่กว่าหนึ่งพันคนที่ยืนอยู่เบื้องล่าง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มีเรื่องหนึ่งที่พวกเธอทุกคนต้องรู้ก่อนเข้าสู่การฝึก” ทุกคนต่างพากันตั้งใจฟัง “การฝึกเอาชีวิตรอดครั้งนี้... ไม่ใช่แค่การสอบเท่านั้น แต่มันยังเป็นการคัดเลือกรอบที่สองอีกด้วย”

ทันทีที่ประโยคนี้ดังขึ้น ทั่วทั้งลานฝึกจากที่เงียบอยู่แล้วก็เงียบลงยิ่งกว่าเดิม เสียงของอดีตผู้บัญชาการแห่งจักรวรรดิยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่อง “หากผู้ใดกดกำไลฉุกเฉินด้วยตัวเอง... หรือได้รับการช่วยเหลือจนถูกส่งออกจากสนาม จะถือว่าสอบไม่ผ่านทันที”

นักศึกษาหลายคนเริ่มหน้าซีด ถึงจะดูโหดร้ายแต่กระนั้นโจวอวิ๋นถิงก็ยังคงกล่าวต่ออย่างไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น “และผู้สอบไม่ผ่าน... จะถูกถอนสภาพการเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยการทหารเทียนซิง”

คราวนี้ได้เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งลานกว้าง บางคนถึงกับเบิกตากว้างอดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมา “ทำไมต้องโหดขนาดนี้ด้วย”

โจวอวิ๋นถิงที่ได้ยินคำถามนี้จากการเป็นผู้มีพลังจิตระดับสูงหันไปมองเจ้าของเสียงก่อนตอบอย่างราบเรียบเช่นเคย “เพราะในสนามรบจริง” เขาสูดลมหายใจเข้าลึก “ไม่มีปุ่มให้กดออก ศัตรูจะไม่หยุดรอ เพราะหากแม้แต่การฝึกพวกเธอยังเอาชีวิตรอดไม่ได้... พวกเธอก็ไม่มีสิทธิ์ส่งชีวิตของตนเองและเพื่อนร่วมทีมไปเดิมพันในสนามรบยังไงล่ะ”

ทั่วทั้งลานเงียบกริบลงพร้อมกัน “มหาวิทยาลัยการทหารทุกแห่งของจักรวรรดิใช้กฎเดียวกัน ดังนั้น...” กล่าวมาถึงตรงนี้หัวใจของเขาพลันเกิดความเจ็บปวดสายหนึ่งขึ้นมา “ทุกปี นักศึกษาที่สามารถเรียนจนจบหลักสูตรได้จึงมีเพียงไม่กี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น”

คำพูดนี้ทำให้สีหน้าหลายคนเปลี่ยนไป เพราะบัดนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมนักรบของจักรวรรดิจึงมีค่ามากและผู้คนส่วนใหญ่มักจะให้ความเคารพอย่างไร้ซึ่งเงื่อนไข

“แล้วคนที่ถูกคัดออกล่ะครับ” นักศึกษาชายคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เพราะในส่วนลึกเขายังเชื่อว่าคนเหล่านั้นไม่น่าจะถอดใจ

โจวอวิ๋นถิงตอบโดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลา “คนที่สอบไม่ผ่านไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไร้ค่า” คำตอบนี้ทำให้นักศึกษาหลายคนเริ่มรู้สึกดีขึ้น “เพราะผู้ที่ยังต้องการรับใช้จักรวรรดิ สามารถสมัครสอบใหม่ได้หรืออีกทางเลือกก็คือพวกเขาสามารถสมัครเข้ากองทัพในฐานะพลทหารอาสาได้ แต่พวกเขาจะเริ่มต้นจากแนวหน้าเท่านั้น โดยทำการไต่เต้าจากผลงาน พิสูจน์ตัวเองด้วยเลือดและชีวิต หากสร้างผลงานได้โดดเด่น ก็ยังมีโอกาสเลื่อนยศเช่นเดียวกัน”

“แปลว่าพวกเราก็ยังมีทางเลือกใช่ไหมครับ/คะ”

“ใช่! ส่วนผู้ที่ผ่านการคัดเลือกพวกเธอต้องจำให้ดีว่า พวกเธอล้วนคือคนที่ผ่านความยากลำบากมามากมายและยังแบกความหวังของเพื่อนคนอื่นที่ไม่ผ่านด้วย ดังนั้นหลังจากผ่านมาได้พวกเธอก็ใช่ว่าจะสบายจงจำไว้ทหารของจักรวรรดิไม่เพียงแต่ต้องมีเกียรติเท่านั้นแต่ต้องรับผิดชอบต่อชีวิตของประชาชนด้วย... เข้าใจไหม”

“เข้าใจครับ!”

“เข้าใจค่ะ!” เสียงตอบรับดังกึกก้องไปทั่วทั้งลานฝึก

โจวอวิ๋นถิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะถอยหลังไปหนึ่งก้าว จากนั้น ชายร่างสูงในเครื่องแบบสีดำสนิทอีกผู้หนึ่งก็ก้าวออกมาข้างหน้าแทนตำแหน่งเดิมของเขา เครื่องหมายยศบนบ่าของชายคนนี้สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็นเป็นประกาย ดวงตาคมดุราวกับอินทรี ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเก่าทำให้บรรยากาศโดยรอบเคร่งขรึมขึ้นทันทีทำให้ลดบุคลิกขี้เล่นก่อนหน้าตอนแนะนำตัวไปเสียสิ้น

หลิงซูอวี้ที่ยืนอยู่ในแถวของสายเมคาถึงกับกำหมัดแน่น ‘อาจารย์หานจิ้งอู่...’ ในใจของเขาอาจารย์คนนี้เป็นวีรบุรุษของตน ซึ่งเขาคิดว่าเหล่านักรบเมคาเดี่ยวย่อมต้องคิดเหมือนตัวเองอย่างแน่นอน

เพราะอดีต Ace Pilot (เอซ ไพล็อต) หรือ นักบินเมคาระดับสุดยอด ผู้เคยทำลายสถิติการรบของจักรวรรดิและได้รับฉายาว่า “ราชาแห่งนภาเหล็ก” คนนี้กระทั่งอดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครสามารถทำลายลงได้ ปัจจุบันท่านผู้นี้ดำรงยศ พลตรี และเป็นหัวหน้าภาควิชาเมคาสงครามและนักรบเดี่ยวของมหาวิทยาลัยเทียนซิง

หานจิ้งอู่กวาดตามองนักศึกษาทุกคน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดผิดจากตอนแนะนำตัวอย่างลิบลับ “ต่อจากนี้ ผมจะอธิบายกติกาการฝึก” สิ้นเสียง จอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของทุกคน หัวข้อแรกสว่างขึ้นทันที 

“ระยะเวลาการฝึก: 72 ชั่วโมง”

“ภายในเจ็ดสิบสองชั่วโมง พวกเธอต้องเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง” เรื่องนี้นักศึกษาล้วนรู้กันอยู่แล้ว “อาหารต้องหาเอง” คนพูดเริ่มไล่เรียงแต่ละประโยคออกมา

“น้ำ... หาเอง”

“ที่พัก... สร้างเอง”

“ไม่มีผู้สอน”

“ไม่มีรุ่นพี่”

“ไม่มีใครช่วย”

จบคำพูดนี้ ภาพบนจอเปลี่ยนเป็นแผนที่ดาวเทียนซิง “พื้นที่ฝึกประกอบด้วยป่าดิบ มหาสมุทร ภูเขา หนองน้ำ และหน้าผา” ทุกสายตาของนักศึกษาใหม่ต่างมองไปทางแผนที่พร้อมกัน

“ส่วนสัตว์กลายพันธุ์ทุกตัวที่ถูกปล่อยเข้าไปแม้ว่าพวกมันจะผ่านการควบคุมระดับอันตรายแล้ว แต่อย่าลืมว่าพวกมันก็ยังอาจจะฆ่าเธอได้หากประมาท” นักศึกษาหลายคนเริ่มกลืนน้ำลายแม้ว่าพวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่าหนทางนี้ต้องเสี่ยงกับชีวิตก็ตาม

ทางด้านของหานจิ้งอู่บนอัฒจันทร์ เจ้าตัวยังคงยกมือแตะหน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้าต่อไปก่อนที่ภาพแผนที่จะหายไปแล้วถูกแทนที่ด้วยภาพสัตว์กลายพันธุ์หลากหลายชนิดเรียงรายตั้งแต่ระดับต่ำไปจนถึงระดับสูงซึ่งแต่ละภาพมีตัวเลขคะแนนปรากฏอยู่ด้านล่างอย่างชัดเจน

“สัตว์กลายพันธุ์ทุกตัวภายในสนามฝึก... มีคะแนน” สายตาของนักศึกษาทุกคนจับจ้องไปยังจอขนาดยักษ์ “ระดับ E ห้าคะแนน”

“ระดับ D สิบคะแนน”

“ระดับ C ยี่สิบคะแนน”

“ระดับ B สี่สิบคะแนน”

“ส่วนระดับ A... แปดสิบคะแนน”

เพียงตัวเลขปรากฏขึ้น หลายคนก็เริ่มคำนวณในใจทันที “นอกจากการล่าสัตว์กลายพันธุ์แล้ว ภายในสนามยังมีภารกิจย่อย จุดทรัพยากรจุดนี้พวกเธอจะได้รับอาหารและน้ำรวมถึงกระสุนแต่ขอบอกไว้ก่อนว่าอย่ารอเพราะจุดทรัพยากรมีความผันผวนสูง นอกจากจุดทรัพยากรก็ยังมีภารกิจลับซึ่งพวกเธอสามารถรับคะแนนเพิ่มเติมได้” กล่าวมาถึงตรงนี้ภาพบนจอก็เปลี่ยนอีกครั้ง กลายเป็นตัวเลขสีแดงขนาดใหญ่

“คะแนนผ่านขั้นต่ำ: 300 คะแนน” เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกระลอก

“สามร้อยคะแนน!”

“ไม่ง่ายเลยนะ...”

“ถ้าเอาแต่หนีคงไม่ผ่านแน่”