CHAPTER 9

After what happened last night. Spencer's eyes never leave's mine. I'm actually happy because his attention is on me now. It warms my heart knowing his worried to me.

"Diba may pasok kapa ngayon?" I ask him. He just nod.

"Why are you still here? Aren't you going to work?" I ask him again.

"I'm working Xeiara" He said while pointing the laptop on the table. Pinigilan ko naman ang sariling mapangiti dahil duon. Nasa sala kami pareho at mag katabi pang naka upo.

"Are you still worried?" I ask him. Hindi naman umabot ng ilang segundo at agad itong tumango sa akin.

Napangiti ako sa narinig. Parang dinuduyan ang puso ko sa kilig. Nag aalala siya sa akin. Ayoko namang mag assume pero sana nga ay may nararamdaman nadin si Spencer para sa akin.

Ipinag patuloy nito ang pag tatrabaho habang umiinom ng kape at kung minsan ay titingin sa pwesto ko at ibabalik sa harap ng laptop. Habang ako ay komportableng naka upo at nag eenjoy sa panonood kay Spencer.

Nang hindi ko mapigilan ang sarili ay sumandal ako sa balikat niya at ipinagpatuloy ang panonood sa ginagawa nito.

Ilang minuto ay tumingin ulit si Spencer sakin kaya ngumiti ako rito but he didn't smile back. Actually he seems quite uncomfortable in his sit. Is it because I'm leaning on his shoulder? I mean this is the first time that I did this and it's quite surprising that his not pushing me away.

"You okay?"

"...."

"Am I making you uncomfortable?" I ask him again. Inalis nito ang tingin sa laptop at napatingin sa akin. Ilang segundo muna ang lumipas bago ito sumagot na ikinangiti ko na lamang.

"Yes"

"Truly?" I ask again.

"Yes"

A pleased smile stretched on Xeiara's lips and sit properly.

"I'm sorry" I said.

"You don't look like you're sorry" He said with his emotionless face.

"What do I look like?" Pigil ang ngiting tanong ko sakanya.

"You look happy" He said.

"I am" And my smile grew.

Dumaan ang ilang minuto habang nakatingin padin ito sa akin. I didn't look away and stare back at him. He heave a sigh and tilted his head.

"Do you use cologne?" That question made me raised my eyebrows. Pero napangiti din pagkatapos.

"I'm glad you like my smell" Xeiara said with a small smile playing on her lips.

"It's a good scent" He said with no expression on his face and clicked his tongue after.

"That's good to hear then" I said. Spencer just nod his head and get back to work.

Mga ilang minuto ko pa pinanood si Spencer bago naisipang igawa ito ng meryenda. Tumayo ako sa pwesto ko at alam kung nakuha nun ang atensyon ni Spencer. Dumeretsu ako ng kusina at malawak ang ngiting nag b-bake ng muffins para sakanya.

Natutuwa lang kasi ako sa ibinibigay nitong atensyon sakin kaya gagawan ko siya ng meryenda. Nabanggit ni Mama na favorite ni Spencer ang muffins kaya diko mapigilan ang ma excite kung ano ang magiging reaksiyon nito pag natikman niya ang ginawa kung muffins para rito.

Kumuha din ako ng fresh orange juice at inilagay iyun sa baso bago ilagay sa tray. Hindi nag tagal ay naluto na ang binake ko at maingat ko itong inilagay sa tray bago dalhin sa sala.

Wala pading emosyon ang mukha ni Spencer habang nakatingin sa akin kaya inayos ko ang pag lalakad at baka matisod.

Maingat kung inilagay sa lamesa ang ginawa kung meryenda bago umupo at matamis na ngumiti rito.

"You shouldn't have bothered" He said.

"It's okay. I feel like baking something for you. Try it. You might like it" Sabi ko.

"Okay" He said. And get one muffin on the plate and eat it. Lately kinakain na niya yung mga niluluto ko ng walang arte at walang pag dududa.

And it's only one thing. He likes my cooking.

Hawak ang kamay na nakatingin ako sa magiging reaksiyon niya habang kinakain nito ang binake ko para sakanya.

"W-well. Did you like it?" Kabadong tanong ko rito. He look straight into my eyes and slightly nod at me.

Nakahinga naman ako ng maluwag duon at matamis na ngumiti rito.

"C'mon eat more. I bake this all for you" Masaya ang boses na sabi ko habang inuusog ang tray papalapit rito.

"I'll get fat Xeiara"

Nawala ang ngiti sa labi ko dahil sa narinig pero kaulanan ay mahina akong natawa. Kahit naman tumaba siya ng subra ang gwapo padin niya.

"Even if you gain weight. Your still handsome Spencer" Walang preno ang bibig na sabi ko. Nakaramdam naman agad ako ng hiya at pamumula ng pisngi ng makitang tigtig na tigtig ito sa akin.

"GOOD AFTERNOON XEIARA!" Napaigtad ako at nawala ang atensyon ko kay Spencer ng marinig ko ang sabay na pag bati sa akin ng kambal.

Nag lalakad ang mga ito papalapit sa akin at hindi maalis ang ngiti sa mga labi nila. Awkward akong ngumiti ng umupo ang mga ito sa mag kabilang gilid ko at umakbay sakin si Stephen habang inilagay naman ni Steven ang braso sa bewang ko.

The twins and their clingliness.

Kung wala lang sa harap ko si Spencer ay kanina ko pa binalian ng buto ang dalawang Ito. Parang tuko kung dumikit ang dalawa at panay siksik sa akin.

"Xeiara let's watch a movie"

"Yeah. Let's go to the Mall"

"Ayoko" Walang ganang sabi ko.

"C'mon. It's so boring here" Stephen pouted.

"Kayo na lang" Sabi ko.

Ibinalik ko ang tingin kay Spencer na tahimik na kumakain at nakatingin sa laptop niya. Kahit medyo malayo siya ng unti at nakaharang yung laptop niya. Di padin nababawasan ang angking kagwapuhan nito.

Yeah I admit. Gwapong gwapo ako sa asawa ko. Swerte ko naman. Nag pakawala ako ng hininga habang nakatingin rito.

"What's with Kuya? You keep on staring on him. He might melt" May nang aasar sa boses na sabi ni Steven.

Namula naman ang mukha ko sa hiya at siniko ito sa tagiliran. Napa daing naman ito.

Ibinalik ko ang tingin kay Spencer na mukha namang walang narinig. Kusang ngumiti ang labi ko ng mag angat ito ng tingin at nag tama ang mga mata namin sa isat isa.

He was staring at me and I was staring back at him. Randam ko ang pag bilis ng tibok ng puso ko sa mga oras nayun habang nakikipag titigan kay Spencer.

"Do you wanna watch a movie?" He ask.

Natigilan pako ng ilang sandali dahil sa tanong niya bago utal na tinuro ang sarili ko. Is he asking me?

"Ahm. A-are you asking me out?"

"Do you wanna watch a movie?" Ulit nitong tanong sakin. Malawak akong ngumiti rito.

"Yes. Oo naman. Bakit Hindi?" Sabi ko rito. Spencer nod his head and focus on his work again.

"Let me finish this first and let's watch later" He said.

"S-sige" Ani ko.

Hindi maalis alis ang ngiti sa labi ko habang nakatingin kay Spencer. OMG he ask me out! This is the first time that he ask me out and it makes my heart beats fast and I can't help but smile widely while watching Spencer's finishing his work.

"I'm jealous. We ask you out first" Steven pouted.

"I'm hurt Xeiara" Pag mamaktol ni Stephen at sumandal sa balikat ko.

"You guys can come" Ani ni Spencer habang nasa laptop padin ang tingin.

"Really?" Steven eyes sparkle then wink at me.

"Yeah"

Ayoko namang mag reklamo dahil ayokong bawiin ni Spencer yung sinabi niya. Hinayaan ko nalang na sumama yung dalawa samin at pumunta kami ng mall at pareho kami ni Spencer na naging sunod sunuran sa dalawa.

"We look like a couple Xeiara" Stephen said with a big smile on his face. Napangiwi naman ako dahil duon.

I leave the twins side at lumapit kay Spencer at sumabay sa pag lalakad nito.

"Are you hungry?" I ask him.

Nilingon ako nito habang mabagal kaming nag lalakad sa gitna ng mall.

"Not really. How bout you? Do you want to eat?" He ask this time.

"Hmm" I said with a nod.

"I see. C'mon let's eat first"

Pumasok kami sa isang sikat na restaurant habang naka sunod samin ang dalawa. Pumili kami ng pwesto para sa pang apat at agad naman kami nakakuha sa tulong nadin ng waiter.

Kakaupo palang namin ng agad umorder ang dalawa at kung ano ang pinag tuturo sa menu. Hindi yun para sa aming apat kung hindi para lang sa kanilang dalawa. Ang takaw naman ng mga ito buti hindi sila nataba. Kasi puro muscle ang nakikita ko sa kambal at mukhang hindi takot ang mga ito madagdagan ang timbang nila.

May iba din kasing tao kukunti lang ang kinakain sa takot na baka madagdagan ang timbang nila. Yung tipong hihimatayin at todo papayat kahit unti lang naman naidagdag na timbang. Can't they just enjoy eating? There's nothing wrong on gaining weight as long your healthy.

But I've read some article that there's a lot of people suffer from taking exercise that much and not thinking about their health. People doing this just to be praise by everyone. But mostly people do it for themselves which is okay.

"What do you want to eat?" Nabaling ang tingin ko kay Spencer na nasa tabi ko at nasa menu ang tingin. Ako ba ang kausap niya?

"K-kahit ano na lang" Ani ko. Tumango naman ito at sinabi sa waiter kung ano ang order namin.

Habang hinihintay ang order ay panay daldal naman ang dalawa at tahimik lang kaming nakikinig ni Spencer but I'm actually glaring at those girls that looking dirty to my husband. It's actually obvious dahil kahit huling huli ko na silang naka tingin hindi manlang ang mga ito nahiya at ngumisi lang sa akin. Kulang na lang tumulo ang mga laway nila kakatitig.

I'm actually happy that Spencer didn't mind the stares of everyone but not to me. Sorry girls. This man is mine.

"What are you doing?" Spencer ask me. Nilingon ko ang asawa ko at inosenteng ngumiti rito.

"Nothing"

"Stop it"

"Stop what?" Maang maangan ko pang tanong sakanya.

"Stop glaring at them"

"I'm not——Konti lang naman" I said at nag peace rito. Spencer look at me blankly. Napanguso naman ako dahil duon.

"Stop glaring at them Xeiara. They're not worth for your time" He said.

"Tama ka. They should be thankful that I'm staring at them" Sabi ko. Parang wala namang narinig si Spencer dahil nakikipag usap ito sa mga kapatid niya kaya napasimangot ako.

Hindi nag tagal ay dumating na ang mga pagkain at agad kumulo ang tiyan ko ng maamoy ko ang mga ito. It looks tasty and I know they taste good as well.

Agad naman nilantakan ang kambal ang mga pagkain sa harap at natigil pako dahil duon. Pero kalaunan ay nag simula nadin akong kumain. Napangiti pako dahil talaga namang napaka sarap ng mga pagkain nila rito.

Sinilip ko sa gilid ng mata ko si Spencer na Tahimik na kumakain but I know that He's enjoying his food.

"Eat more" Rinig kung sabi ni Spencer. Tumango naman ako kahit hindi ako nito nilingon at nag patuloy sa pagkain.

Pagkatapos naming kumain ay hinila pako ng dalawa pupunta sa Sinehan. Nilingon ko naman si Spencer na nakasunod samin at tila wala sa mood.

"Anong gusto mong panoorin Xeiara?" They ask me.

"Anong gusto mong panoorin?" Tanong ko kay Spencer na nakatingin sa mga poster.

Nakita ko sa gilid ng mata ko ang pag simangot ng dalawa na hindi ko nalang pinagtuonan ng pansin at nakatutuk kay Spencer.

He's busy looking to the posters before looking at me. Medyo nagulat pako ng mag tama ang mata namin.

"Anything is fine" He said.

"Bili kayo popcorn. Yung Horror nalang panoorin natin" Sabi ko sa dalawa na agad namang sumunod para bumili ng ticket.

Hindi naman sila natagalan at agad nakabili ng ticket at popcorn. Bumili din ang mga ito ng drinks bago kami pumasok sa sinehan. Agad naman kami nag hanap ng mauupuan. Pigil ang ngiti ng tumabi sa akin ng upo si Spencer at sa kabila naman si Stephen na katabi naman si Steven.

"It's been a long time since I've got here. How bout you?" I ask my husband who's silently sitting on his sit.

"...."

"It's his first time Xeiara" Si Stephen ang sumagot para sakin kaya gulat akong napatingin rito.

"What?"

"Watching movie isn't his thing. Mas gugustuhin pa niyan makipag karera kaysa pumunta rito" Sabi ni Stephen na nasa screen ang tingin kahit hindi pa panaman nag sisimula yung palabas.

"Here popcorn" Inabot sa akin ni Steven ang popcorn na agad ko namang tinanggap at ibinalik ko ang atensyon ko kay Spencer na kanina pang tahimik at mukhang wala sa mood.

Parang napilitan kung baga. Kung yayayain man tong umuwi paniguradong agad itong tatayo at mauuna pang umuwi samin.

"Popcorn?" I offer.

"No" He said while looking at the screen blankly.

Umayos naman ako ng upo ng mag simula na ang palabas. Kakasimula palang ay panay na sigaw ang ibang manonood. Lalo na yung isang Babae sa harap ng upuan namin. Sarap ibato sakanya yung hawak ko. Masiyadong OA kasi mas malakas yung sigaw niya kaysa sa ibang manonood.

Nag focus nalang ako sa panonood habang kumakain. Patagal ng patagal ay naiinis naku. Is this supposed to be a horror movie? It's actually boring and it doesn't scare me at all. Sabay mo pa ang babaeng naka upo sa harap namin sarap sipain sa subrang ingay. Masisira ata eardrums ko rito eh.

I heave a sigh and continue watching this boring movie. Bumaba ang tingin ko sa kamay ni Spencer ng ipatong niya iyun sa ibabaw ng kamay ko.

I stilled when I felt Spencer's hand playing with my fingers like he was comfortable doing it. Magaan nitong pinag lalaruan ang daliri ko habang nasa screen padin ang tingin niya, softly and slowly rubbing my ring finger and even slightly massaging my pinky finger. Spencer seemed like he was enjoying playing my hand pero ako hito hindi mapakali at tila kakapusan ng hininga dahil sa ginagawa ni Spencer.

It was a simple gesture, the kind of gesture than I couldnt ignore if it's my husband who's doing it. Wala na sa screen ang atensyon nito kundi sa kamay ko na at pinag lalaruan ng daliri niya.

Shit naman. Xeiara reminded herself again not to react while she was trying to calm her beating heart. But it's Spencer! My husband and the man that I love! Ngayon lang ginawa toh ni Spencer sakanya kaya hindi ko maiwasan na hindi ito mapansin.

Masiyado akong attentive kahit maliit na bagay pa iyan lalo na kung konekted duon ang asawa ko.

Huminga ako ng malalim and close my eyes. Pretend like you don't care Xeiara , you're good at that. Yes. That's right. It doesn't bother me at all. I'm not affected. Damn it I'm fucking affected!

Spencer interlocked their fingers from the back of my hand and I was certain that the movie became a blur. She couldn't focus no matter how hard she tried. Ang bilis din ng tibok ng puso ko na animoy parang lalabas na sa dibdib ko.

Bumaba ang tingin ko sa kamay niyang nasa likod ng kamay ko. I remove his hand and get it again before interlocked it again. Mahigpit kung hinawakan ang kamay ni Spencer at tila may mga kabayong nag tatakbuhan sa dibdib ko sa bilis ng tibok ng puso ko. Hinintay kung bawiin nito ang kamay niya sa hawak ko pero ilang minuto na ang lumipas ay kalmado pading nakaupo si Spencer. Parang ako lang ang apektado saming dalawa.

Wala na akong pakialam sa palabas at sa ibang tao na nasa paligid ko. My attention was on my husband now.

Taking a deep breath, I faced my husband. Spencer looked uninterested, but Xeiara knew that was not really the case. Just seeing Spencer's red ears and neck was enough to tell her what Spencer was exactly feeling. And he was trying to hide it under that emotionless face look again.

Xeiara suppressed a smile. How adorable.

Pagkatapos naming manood ay hindi ko na hinayaan na bitawan ni Spencer ang mag kahawak naming kamay. It's seems that he doesn't mind at all while we hold hands. My husband's hands is so softvand looks perfect in my hands. Just so perfect.

Pigil ang ngiting nag lalakad kami papunta ng Arcade ng mag yaya ang dalawa papunta duon.

"Look Spencer. Your hands fits mine" Malawak ang ngiting sabi ko habang nakatingin sa mag kahawak naming kamay. He just stare at me and didn't say anything. Kung Ayaw naman niya na mag kahawak ang kamay namin kanina pa dapat nito binawi ang kamay. It means that he likes it.

"Xeiara come here. Let's try this" Nakita ko ang kambal sa may maliit na punching bag na ewan at madaming makukulay na ilaw duon. It's actually my first time here in Arcade kaya sunod sunuran ako sa kambal.

"What's that?" I ask the two with full of curiosity.

"You just need to punch this as strong as you need to get a high score" Stephen smirked. Nakuha naman nito ang interes ko kaya hinarap ko si Stephen.

"Okay then. Do it first" I said and smile at him.

Lalong lumawak ang ngiti sa mukha ni Stephen bago pinatunog ang kamay nito at humarap sa punching bag.

Napatingin ako sa paligid ng makitang may ibang tao ang tumigil para manood. Mostly of them are girls. Agaw atensyon kasi ang tatlong ito.

"Mukhang mapapadalas ang pag punta ko rito!"

"Who are they?"

"Ang gwapo friend!"

"The girl is pretty"

"May ka holding hands na pare"

"Hala mag Jowa. Sayang naman!"

"Bhe gwapo nung kambal. I cannot!"

Hindi ko pinansin ang mga tao sa paligid ng buong lakas na sinuntok ni Stephen ang punching bag. Narinig ko ang tili ng iba ng makitang lagpas eight hundred ang nakuha nitong score. Yung highest score kasi kanina ay mga six hundred lang kaso napalitan na dahil kay Stephen.

"Grabe ang lakas niya!"

"Nakakakilabot naman yun!"

"Ang galing naman!"

"Grabe pre kita mo yun?"

"Ang laki ng braso niya Bhe!"

"Oo nga Bhe eh bagay sakin!"

"Ambisyosa!"

Nakangiting nag thumbs ako kay Stephen na kumindat lang sa akin.

"That was a hard punch you have there Stephen. That's great. Kung sino man ang tamaan nun paniguradong sira ang mukha niya" Sabi ko.

Natawa naman ito sa akin. Sumunod naman si Steven na kumindat sa akin. Mahina naman akong natawa at senenyasan itong tumira na.

"You wanna try?" I ask my husband na mukhang bored na bored na pero hindi padin binibitawan ang kamay ko na ikinangiti ko lalo.

"Not Interested" He said.

"Ay muntik na!"

"Pero ang lakas padin!"

"Grabeng kamay pare!"

"Kahit ako nga ata Hindi aabot sa six hundred score ko!"

"Gurl check mo nga garter ng panty ko Baka nalaglag"

"Kaderi ka sis"

I give Steven a thumbs up. He pouted but smile after.

"Nice Punch Steven"

"But Stephens punch was more powerful" He said.

"Silly. It's just a game" Natatawang sabi ni Stephen at ginulo ang buhok ng kambal na natawa nalang din.

"You wanna try?"

Nilingon ko si Spencer ng marinig ko ang boses niya sa kabila ng ingay ng Arcade.

"Huh?"

"You wanna try it?" He ask again.

"Nuh. Mas gusto ko toh" Sabi ko bago inangat ang mag kahawak naming kamay.

Napailing nalang ito sa akin na ikinangiti ko. Nag laro pa ng ibang games ang dalawa at naka sunod lang kami ni Spencer rito. Para silang mga bata at kung San-san napapadpad at kami ni Spencer ay nag mukhang magulang nila.

"Your hands are warm" I said.

"Yeah?"

"Oum. I like it"

"Yours too"

"You like my hands too?" Gulat kung tanong rito.

"It's warm too" Sabi niya. Nag isang linya ang labi ko at walang sinabi. I thought he likes my hands.

Ngayon ay nasa mini basketball ang dalawa at nag papalakihan ng score ang mga ito. Napailing ako habang pinapanood ang dalawa pero hindi padin maiwasan ang maging masaya kung mula pa kanina ay hawak padin ni Spencer ang kamay ko.

"Kuya let's play!" Parang batang pag yayaya ng dalawa kay Spencer.

"He can't. Look" Ani ko at ipinakita ang kamay namin.

"Sure" Sabi ni Spencer at lumapit duon. Nakaramdam ako ng lungkot dahil akala ko ay bibitawan nito ang kamay ko. But he didn't. He will play with his brothers using only his one hand.

Unbelievable.

"Okay lang naman sakin kung bitawan mo muna ang kamay ko para makapag laro ka ng maayos" Sabi ko rito.

"Nuh I'm good"

"Can you do it?"

"Let's see" Sabi lang niya.

When they heard the sound they start shooting the ball onto the ring. Puno ng pag hanga akong napatingin kay Spencer dahil walang sablay ang bawat tira nito at lahat pumapasok sa basket kahit isang kamay lang ang gamit niya. Lalo tuloy akong na inlove rito. Hindi na naalis ang mata ko kay Spencer na seryusong nag lalaro gamit ang isang kamay habang hawak naman nito ang isa kung kamay.

Lahat ng babae ay kikiligin kung ganito ba naman mag laro hawak padin ang kamay mo. Ako na ang pinaka masayang babae sa araw na iyun.

"That was fun!" Malawak ang ngiting sabi ni Stephen na siyang nanalo sa kanilang tatlo.

"Nice game kuya" Sabi naman ni Steven na siyang nakakuha ng pinaka maliit na score sakanilang tatlo.

Masiyadong magaling ang asawa ko na kahit isang kamay lang ang ginamit niya ay nakuha niya pading maipasok ang mga bola sa basket ng sunod-sunod.

Nilingon ko si Spencer na nananahimik sa tabi ko. Pinisil ko ang kamay nito kaya napatingin siya sa akin. I sweetly smile at my husband who's just staring at me.

"Okay lang yan. Hindi kapa panaman tumitira tinamaan naman naku sayo" I shamelessly said.

"That's lame Xeiara" Natatawang sabi ni Stephen na binuntunan pa ng tawa ni Steven. I rolled my eyes at them at ibinalik ang mata kay Spencer.

"Gusto mo ng umuwi?" I ask him.

"How bout you?" He ask back.

"It was fun. Let's go home?" I ask him.

"But it's too early! Let's play more!" Pag mamaktol ng dalawa sa gilid ko.

"Edi mag laro kayo. Uuwi na kami ng kuya niyo"

"Fine let's go home"

Si Steven ang nag maneho at katabi nito si Stephen na nasa passenger's seat. Kami naman ni Spencer ang nasa likod naka upo. He looks tired but he still holding my hand and I can't help but smile.

Medyo nagulat pako ng makitang nakatingin na pala ito sa akin.

I'm blaming those gray eyes. Xeiara clicked her tongue. Those gray eyes are the real devil. Of course, the owner as well.

"You're so handsome Spencer"

"...."

"Can you hear it Spencer?" I ask with a big smile on my face and pinch his hand.

"What?" He ask with a blank expression.

Hindi na ako apektado sa ganyang reaksiyon niya dahil sanay naku. Sa tagal na naming nag sama normal na sakin yan.

"The sound of my heart beat? It's beating fast and loud" I said. Spencer didn't show any emotion on his face while looking at me.

"Are you sick?" He ask. Seriously?

"Ahm it's beating for you"

"Stop spouting nonsense" Sabi niya.

"Then stop seducing me" I said back.

"When did I do that?" Spencer looked at me flatly.

"Just now" I said and smile widely. He look at me weirdly and look at the car window. Hindi ba pwedeng sakin na lang siya tumingin? Mas maganda ba yung bintana kaysa sa akin? Buong byahe ay naka simangot ako pero ng dumako ang tingin ko sa kamay naming mag kahawak padin ay parang bola na nawala ang tampo ko.

Pagkauwi namin ng bahay ay nag luto ako ng dinner para samin. After done cooking I call the three who's sitting on the living room.

Agad naman ang mga ito kumain pagkarating. Hinayaan ko na lamang dahil tila nagustuhan nila ang niluto ko.

"You're such a good cook Xeiara!"

"I can't get enough with this. It's so delicious"

"Good to hear that. Kain pa kayo" Nakangiting ani ko.

Bumaling naman ako kay Spencer na walang ingay na kumakain. He may not say it but I know he's enjoying the food I cook for him. It's his favorite after all.

"Did you like it?"

"Hmm" Only he said.

Napangiti naman ako duon at nag simula naring kumain.

"Ubusin niyo yan ah. Masama ang mag sayang ng pagkain lalo na kung ako yung nag luto nun" I stared at the three handsome men in front of me who stared back at me.

"Of course basta iluto mo ulit kami ah" Ngingiting sabi ni Stephen.

"Sige" Ani ko at bumaling kay Spencer na agad nag angat ng tingin ng maramdaman ang paninitig ko rito.

He raised his eyebrows at me asking what I want and I smiled at him widely.

"How does it taste? Pasa naba sa panlasa mo?"

"Yeah" Tipid nitong sabi.

"Gusto mo ipagluto na kita Araw-araw"

"Okay"

"Kami hindi mo ipagluluto Xeiara?" Nakangusong sabi Ni Steven.

"Pwede naman. Pero si Spencer muna syempre" Ngingiting ani ko. Kulang nalang mapunit labi ko kakangiti sa harap ni Spencer.

"I'm jealous" Nakasimangot na sabi ni Steven. Napangiwi naman ako duon.

"Natikman mo naba luto ni Kuya?" Natigilan naman ako ng marinig ang tanong na iyun ni Stephen.

Kanina nakasimangot ito ngayon ang lawak ng ngiti na tila nang aasar sa akin. Napairap naman ako dahil duon. Dahil aminado akong hindi ko pa natikman ang kahit anong klaseng luto ni Spencer.

"Natikman mo naba?"

"H-hindi pa" Nakangusong ani ko.

"Gusto mong tikman si Kuya?" May pilyong ngiting sabi ni Stephen.

"Y-yung luto niya?"

Malakas naman itong natawa. Nakisama naman si Steven.

"Syempre yung luto ni Kuya ano paba Xeiara" He smirk. I glared at him.

"Ayusin mo kase yung tanong mo kung ayaw mong batuhin kita ng kutsilyo"

"Pero gusto mo talaga?"

"Oo nga!"

"Yung luto o si Kuya?" Nang aasar nitong sabi.

"Siya——yung luto" Napapikit ako ng mariin ng marinig ang malakas na tawa ng kambal sa akin. Masamang tingin nalang ang ipinokol ko sa dalawa.

The three of us got stilled when we heard a chuckled. Agad kung nilingon si Spencer na nakatingin sa amin at walang mababakas na emosyon sa mukha niya.

Was it him? My ears aren't playing on me right? Was it Spencer?!

"T-tumawa kaba?" I ask stunned.

"No"

"H-Hindi nga?" Paninigurado ko.

"Yes"

"Bat ka tumawa ng hindi ako nakatingin! Ulitin mo Spencer!" Utos ko rito.

Bat hindi ko kase nakita?! Sayang yun! Nakakainlove siguro pag nakita ko siyang tumawa.

"...."

Binalingan ko ng tingin ang dalawa na nakatingin din sa kuya nila.

"Narinig niyo din yun diba?" Paninigurado ko.

"Yeah" Sabay nilang sabi.

"Spencer let me hear it again" I pouted.

"I'm done. I'm off to bed. Good Night"

Nakasimangot akong sinundan ng tingin si Spencer na umalis sa kusina. Napaka damot talaga ng lalakeng iyun.

But he really did laugh? I pouted. I didn't see it. That's so unfair!

~ END ~