CHAPTER 11

Pareho kaming walang imik ni Spencer ng makabalik kami sa office ni Papa. Masiyadong seryuso ang mukha niya kaya nanatili akong tikom ang bibig dahil mukhang wala sa mood ang asawa ko.

Walang imik na nakaupo si Spencer sa kaharap kung upuan sa harap ng mesa ni Papa na palipat lipat ang tingin saming dalawa.

Kagat ang labing nag baba ako ng tingin ng maalala ang ginawa kung pag nakaw ng halik rito. Hindi naman siya nagalit kung tutuusin pero dahil sa ginawa kung iyun parang may kung anong barrier na nakapalibot kay Spencer.

Ibinalik ko Kay Spencer ang Tingin at Walang nag tangkang Mag salita dahil sa ginawa ko kanina. Masaya ako Pero Nahihiya din at the same time.

Bumalik nanaman ang walang emosyon na mukha ng asawa ko habang nakikinig kay Papa. Ako? Heto hindi mag sasawa kakatitig kay Spencer na tahimik na nakikinig kay Papa.

"So?" Tanong ni Papa sa amin.

Nag pakawala ako ng hininga. Medyo half succeed at half failed kami sa naging lakad namin ngayon kasi wala duon ang target namin. Nag sayang lang kami ng oras, Yan tuloy nabangasan ang mukha ni Spencer.

"Nasa isang resort siya sa palawan. Yun ang sabi sa akin. Di naman siguro mag sisinungling sa akin si Stacy. Sa ginawa ko lang sakanya talagang mag sasabi siya ng totoo sa akin" Sabi ko.

Nag salubong ang kilay ko ng mag salita si Spencer pero hindi siya nakatingin sa akin. Ako ba kausap niya? Kasi kung Oo bat kay Papa siya nakatingin. Si Papa ba ako?

"You killed her" Sabi ni Spencer.

"I did. She tried to kill me first. She deserves it" Nakataas ang kilay na sagot ko kay Spencer. Problema ng isang ito?

Napabuntong hininga na lang ito sa akin at hindi manlang ako tinapunan ng tingin. Bat hindi ito makatingin sa akin? Madumi ba mukha ko?

"You broke some Emmanuel's ribs. That's so nice of you. He's in the hospital right now. Thanks to you" Sarkastik kung sabi.

Nagkibit balikat naman si Spencer. Napaasik naman ako and rolled my eyes. Bat ayaw niya akong tapunan ng tingin? Palipat lipat ang mata ni Papa saming dalawa at napa hilot na lang sa sentido.

"You two always Bicker" Sermon ni Papa sa amin at napapailing pa. Napairap naman ako ng wala sa oras at walang reaksyon naman si Spencer.

Napanguso ako ng dumako ang mata ni Papa sa akin at masama ang tingin nito. Lagot.

"This mission was for Spencer ONLY. Bat sumama ka Xeiara?" Binigyan ako ng mapanuring tingin ni Papa. Peke akong ngumiti at pinanlakihan ko ng mata si Papa bago tumingin kay Spencer at ibinalik ang tingin sa Ama ng Asawa ko.

Ibubuking pa ata ako ni Papa kay Spencer. He know my little secret. How Obsess I am to his Son.

Napabuntong hininga na lang si Papa at napahilot pa sa Sentido nito.

"Since the target is on Palawan. Kailangan niyung tapusin na ito. Puntahan niyu siya duon pag maayos na ang lagay niyu pareho" Pareho naman kaming tumango ni Spencer at lumabas sa opisina ng Ama ko.

Pero natigil ako sa paglabas ng tawagin ako ni Papa.

"Let's talk" Ani niya.

Ibinalik ko ang tingin ko kay Spencer na nasa akin din ang tingin. I give him my puppy dog eyes and he just look at me flatly. Napanguso naman ako dahil duon. Wala talagang pakiramdam. Nag papa cute nakut lahat wala padin epekto rito.

"Am I not adorable?"

"No" Napairap ako sa naging sagot nito. So heartless.

"Wait for me please"

Napabuntong hininga naman si Spencer sa akin.

"I'm just going to the infirmary to clean my wounds" Sabi niya.

"Susunod ako" Sabi ko kay Spencer.

Tumango lang ito sa akin at mabilis na tumalikod.

Ibinalik ko naman ang tingin kay Papa na nang aasar na nakatingin sa akin. Bumalik ako sa mesa nito at umupo sa kaharap nitong upuan at malawak na ngumisi rito.

"Ano ba sasabihin mo Papa pakibilisan lang poh pls. Susundan ko pa si Spencer eh. Mahirap na. Madaming nahahakot na atensyon ang Asawa ko. Masyado kasing gwapo" Nag mamadaling sabi ko. Napailing na lang si Papa sa akin.

Maliban sa mga lalake ay may mga babaeng tauhan din si Papa at alam kung maaakit sila kay Spencer once na makita nila ito. Ako kasi inis ang una kung naramdaman kay Spencer nung una ko siyang makita. Gwapo na sana kung ngingiti ito kaya nakakainis ngang talaga.

"Kung tungkol poh sa mission. Basic lang yun. Pag nakita ko si Manuel lulunurin ko agad siya sa Dagat. Kaso balyena ang isang iyun papa hindi siya malulunod" Napangiti nalang ito sa sinabi ko.

"Mag pagaling nalang muna kayo. May party sa susunod na araw. Pupunta ba kayo ng mommy mo?"

"Yes poh Papa. Mommy told me to go. It's a masquerade ball after all. I'll bring Spencer with me"

"That's good then. Your mama and I will go there as well" He said. Napangiti naman ako dahil duon. That's nice then.

Ano kaya ang magandang suotin? It's been a while since the last time I go to a party. Boring kasi masyado dahil lahat ng dumadalo duon mga peke. They talk more about Business. May mga social climber din kaya mas nakakairita talaga.

"Dati pa talaga palagi mong sinusundan si Spencer kung saan ito pumupunta" Sabi nito.

Lumawak ang ngiti ko sa narinig.

"You called it LOVE papa"

"Nope. That's called STALKING My dear Daughter" Nakangising sabi nito.

Napangisi naman ako sa narinig at natawa naman si Papa sa akin.

"Ang gwapo kasi ng Anak niyo Papa kasalanan niya yun" Ani ko. Napangiti naman ito sa narinig.

"About Zach. I want you to finish him"

"Of course papa. Kung wala lang sana umipal"

"Wouldn't it be a trouble after knowing one of his men saw your face? You might get in trouble" Natigilan ako sa narinig.

Is he talking about Zekiel?

"Don't worry papa. It's been how so many days. Wala padin namang kakaibang nangyayari. It seems that he let his mouth shut until now"

Maybe his scheming something big.

"That's great"

Madami pang sinabi si papa sa akin but my mind was on Spencer. Andun pa kaya siya? Dapat hinintay niya ako para ako ang mag gamot sa mga sugat niya.

"Xeiara Are you listening?"

Ngumiti lang ako Kay Papa.

"Alis naku Papa. Hahanapin ko pa ang Asawa ko" Hindi ko na hinintay ang sasabihin niya at tinakbo ang destinsya ng pinto.

Tumatakbong hinanap ko ang infirmary at Diko pinansin ang Mga nakakasalubong kung yumuyuko Pag nadadaanan ko.

"Xeiara!!"

Natigil ako sa pag takbo ng makita ko si Ali na Mabilis ang bawat Lakad habang papalapit sa akin.

Pero Mas Hindi ko Inaasahan ang Mabilis nitong pag yakap sa akin. Para akong mapipisa sa higpit ng yakap niya.

"I'm glad your safe. You scared me! Akala ko may nangyari sayong Masama Nung gabing iyun" He said while still hugging me.

"I'm okay Ali. You can stop hugging me now" I said to him.

Agad naman itong Humiwalay sa akin at napakamot pa Ito sa Batok na tila nahihiyang sa akin.

"I'm just Happy that you are safe" He seriously said.

"I'm safe" Sabi ko sakanya. Ngumiti Ito sa akin pero agad din natanggal ang ngiti sa labi niya ng mapatitig sa mukha ko.

"What Happened to your Face Xeiara? Who did this to you?" Madilim ang Mukhang sabi Ni Ali habang sinusuri ang sugat sa gilid ng labi ko.

"I'm okay. It's part of the mission" I said to him.

Wala naman akong nakuhang sagot mula rito habang nakatingin padin sa sugat ko sa labi. Hindi padin Nawawala ang pag kunot ng Noo nito.

"I'll take you to the infirmary. Gamutin natin sugat mo" He said.

"It's okay Ali. I can do it myself" I said to him.

Wala naman akong nakuhang sagot mula rito at hindi ko inaasahan ang pag hawak nito sa kamay ko bago ako hinila papunta sa Infirmary.

"Ali I said I can do it myself" Pigil ko rito.

"I insist"

Sa higpit ng hawak niya hindi ko mabawi ang kamay ko rito. Hindi ko naman ito agad napigilan ng makarating kami ng tuluyan sa Infirmary.

Pero hindi paman kami nakakapasok ng infirmary ng tumigil sa hamba ng pinto si Ali na ipinagtaka ko.

Dahil nasa likod niya ako ay hindi ko makita kung ano ang tinitignan niya. Nag lakad ako papalapit at sumilip at kusang tumaas ang kilay ko sa nakita.

Well, well, well.

Tahimik na nakaupo sa Infirmary bed ang walang pang itaas na si Spencer habang pilit siyang ginagamot ng isang babaeng nurse na halata namang gusto lang siyang hawakan.

Pati ang ibang nurse at pasyente sa Infirmary ay natigil sa ginagawa at tulalang nakatingin kay Spencer.

Pinag p-pyestahan nila masiyado ang katawan ng asawa ko at hindi ako natutuwa sa nakikita.

Ibinalik ko ang tingin kay Ali na nakay Spencer din ang tingin. Masiyadong seryuso ang mukha niya habang nakatitig sa asawa ko.

"Type mo?" I ask him.

"What?! No. It's just that this guy is a monster. Ngayon ko lang ulit siya nakita rito. It's been years since the last time I saw him" He seriously said while still looking at my husband.

"Is that so?" Tumaas ang kilay ko sa narinig.

"Yeah. Don't come near him Xeiara. That guy is dangerous. He already kills a lot of people. Don't mess with him" Sabi pa niya.

Ewan ko kung matatawa ako sa sinabi niya o ano. I know Spencer is dangerous but I never thought that Ali is scared of him. Is he?

"He don't look dangerous to me" Nakangising ani ko.

"Don't be deceive to that face Xeiara" Babala sa akin nito.

Mahina naman akong natawa rito.

"Stop laughing. He's dangerous. And Don't come near him" Asik niya.

"Why would I?" Ani ko at nag simulang mag lakad papalapit sa pwesto ni Spencer.

"Xeiara!" Tawag sakin ni Ali pero nakay Spencer ang atensyon ko.

Habang papalapit ako sa pwesto nila mas lalong sumasama ang timpla sa mukha ko. Kung sino man ang makakakita ngayon sa akin paniguradong tumatakbo na papalayo.

The nurse keep on insisting to treat the wounds on my husband's body. Should I break her bones instead?

"I can do it myself" Rinig kung sabi ng Asawa ko.

"Pero Sir madami poh kayong sugat baka hindi niyu malinisan ng maayos lahat. Tulungan ko na poh kayo" Sabi naman ng nurse at pilit gustong hawakan si Spencer na umiiwas.

Tumaas ang kilay ko sa nakita at narinig. I know she's just doing this because of her job but it's still irritates me. So I move forward and interfere.

"He said he can do it himself. Hindi mo ba naintindihan o gusto mo pang tagalogin ko?" Diko mapigilan ang sumabat at napatingin naman ang dalawa sa akin.

Walang reaksyon si Spencer habang yung nurse ay nanlalaki ang matang nakatingin sa akin at tila nakakita ng multo.

Who wouldn't? Everyone knows how bitch I am. No one wants to cross their paths with me or hell's happens.

"Xeiara damn it!" Agad naka lapit si Ali at pilit akong hinihila papalayo duon. Lumipad ang tingin ng asawa ko sa kamay ni Ali na nasa braso ko.

"I'm sorry. She didn't know what she's doing. Nurse continue what you we're doing. Don't mind us" Sabat naman ni Ali.

"I know what I'm doing Ali" Madiin ang boses na sabi ko.

"I already told you don't mess with him" Mariing Bulong nito sa akin.

"I already did. Countless times" I seriously said. Nanlalaki ang matang napatingin naman sa akin si Ali.

Ibinalik ko ang tingin kay Spencer na nakatingin din sa akin pero walang emosiyon na mababakas sa gwapo niyang mukha.

"Let's leave Xeiara and let me treat your wounds" Sabi sakin Ni Ali.

Hindi ko pinansin si Ali at binalingan ng tingin yung nurse at pinanlakihan ito ng mata at dali-dali itong umalis ruon at namumutla.

Sinundan ko ito ng tingin hanggang mawala siya sa paningin ko. Baka diko mapigilan ang sarili at saksakin ko siya ng unang syringe na makikita ko.

Diko nga mahawakan yung katawan ni Spencer ng basta-basta lang tapos yung nurse nayun pasimpleng chansing sa Asawa ko. Tuluyan ko kayang putulan yung kamay niya?!

Ibinalik ko naman ang tingin ko kay Spencer na nakatingin din sa akin.

I glared at him.

"What?" He wasn't affected to my stare. Sunod-sunod na mura ang narinig ko mula kay Ali at pilit akong hinihila palayo sa harap ni spencer.

"You let her treated your wounds" Matalim kung sabi.

"She's a nurse" He said with a fact voice.

Bigla naman kumulo ang dugo ko.

"You've should had let me do it. I'm your wife" May bahid na pagtatampo sa boses ko. Natigil naman sa pag hila sa akin si Ali at kita sa gilid ng mata ko kung pano nanlaki ang mata niya sa narinig.

Wala naman akong nakuhang sagot mula kay Spencer dahil dumako ang mata niya kay Ali na nasa tabi ko at natigilan.

"Who you?"

"Aliason"

"...."

Nilingon ko si Ali na agad na napatingin sa akin. Bakas sa mukha niya na naguguluhan siya sa narinig. Hindi niya pa pala alam na asawa ko itong lalaking kinakatakotan niya. What's so scary about Spencer?

"Pwede kanang umalis" Ani ko sakanya.

Bumukas ang bibig nito at tila may gusto pang sabihin pero itinikom din agad at nag pakawala ng hininga bago tumango sa akin at tumalikod.

Tinaasan ko naman ng kilay ang ibang tao sa Infirmary na agad nag iwas ng tingin. Ibinalik ko naman agad ang atensiyon ko kay Spencer who's quietly staring at me. Bigla akong nailang at agad umiwas. Kanina paba siya nakatitig sa akin?

Isinuot nito pabalik ang damit na madumi at walang imik lang akong pinanood ito. May dugo pa siya sa may leeg. Pero bakit ganun? Ang gwapo padin ni Spencer.

Nag lakad ako papalapit sa pwesto niya at umupo sa Infirmary bed. Nakasunod lang ang mata ni Spencer sa akin. Naiilang ako sa titig ng asawa ko pero hindi ko iyun pinansin at ginawa ang dapat gawin.

Kinuha ko yung bulak at ako na ang nag linis sa mga sugat niya at hinayaan naman ako nito.

Pinanood niya lang ako habang ginagamot ko siya. Diko siya matitigan sa mga mata. Naiintimidate ako sa presensya ni Spencer.

Lalo na pag tinititigan niya ako. Naiilang ako. Titigan kaba naman kasi ng gwapo.

Napailing ako at ipinagpatuloy ang pag gagamot sakanya. Ang dami nitong sugat pero hindi yun nakabawas sa angas nito. Angas ko nga nisimot na nito. Ganun kalakas ang dating ni Spencer sakin.

Tumatakip sa mga mata niya ang may kahabaan na niyang buhok at basa ito dahil sa pawis. Pero ang bango padin niya.

Anong klaseng pawis meron si Spencer at ang bango padin nito?

Naalala ko bigla ang nurse na nag gamot sakanya kanina. Nakaramdam ako ng tampo rito.

"Did you enjoy the way how that nurse treat your wounds?" Walang buhay na tanong ko sa kanya.

"She didn't treat me"

"Dapat lang! Coz before she could lay a hand on you wala na siyang kamay" Naniningkit ang matang sabi ko.

"...."

"Pano ka nakapasok sa stage? Did someone force you or you go up there in your own will?" Tanong ko sakanya habang patuloy padin sa pag gagamot sa mga sugat niya.

"...."

"Someone force you. Why you didn't fight back. I know you can beat him that fast" I said.

"They got you. If I fight back they will kill you" Natigilan naman ako. He thought I got caught? They frame him up by using me?

"You did it for me?" Gulat kung tanong rito.

"...."

"So they already know that we we're going there. There's a spy in the organization" Seryuso ang mukhang sabi ko.

"There Is" He said while staring at me.

"What are you staring at? Are you thinking that I am the spy?" My eyebrows furrowed.

"No"

"Eh bat ka nakatingin sa akin ng Ganyan?"

"I like your eyes"

Napipilan naman ako sa lumabas sa bibig nito. I was caught guard by his sudden attack. Hindi ko inaasahan na maririnig ko iyun mula kay Spencer. Kahit yung mata ko lang ang sinabi nitong nagustuhan niya pakiramdam ko pati ako gusto niya din.

Mag a-assume naba ako?

May kung anong sinasabi si Spencer pero hindi ko marinig ang sinasabi niya dahil sa bilis ng tibok ng puso ko. He like my eyes. So his attracted to my eyes? Pinigilan ko naman ang sariling mapangiti dahil duon.

"Xeiara" Hindi ko ito pinansin.

Sa sunod na sinabi ni Spencer ay siyang ikinalingon ko sakanya. Nawala ang ngiti ko at hindi makapaniwalang na patitig rito.

"Xeiara. Do you know who is more beautiful than you?" Ani niya.

Biglang napantig ang tenga ko sa narinig. It may not directed but he says that I'm beautiful pero mas nagagandahan siya sa iba?! Nainis ako bigla sa sinabi nito.

So may mas maganda pa pala sa akin sa mga mata niya?! Bat biglang kumulo dugo ko at gustong patayin ang kung sino mang babaeng tinutukoy niya.

"No one" Asar kung sabi. Bumaling naman ito ng ibang direksiyon at nag pakawala ng hininga.

"It's right. No one. Coz You're the most beautiful woman my eyes laid on"

Parang lalabas sa dibdib ko ang puso ko sa bilis ng tibok nun at nakalimutan ko na atang huminga dahil sa narinig. My ears aren't playing at me right? Tama yung narinig ko diba?

"W-what? "

"I've already meet a lot of people but there's something about your eyes that I can't see in others"

Nakatikom lang ang bibig ko habang nakikinig sakanya.

"You always have that smile on your face even after everything that I've done you still smile. And your eyes it's always shining whenever you see me. I don't want to assume things but —"

Isang ngiti ang sumilay sa labi ko at hindi na maalis ang ngiting iyun habang nakatingin kay Spencer.

"Ikaw ah. Umamin kanga sa akin. gusto mo ba ako? Maiintindihan ko naman since asawa muna ako" Nakangiting sabi ko.

"What are you saying? Is my observation wrong? Isn't you who likes—"

"What if I say that I like you?" Seryuso ang mukhang sabi ko rito.

"What?"

Napabuntomg hininga naman ako at itinigil ang pag gagamot sa sugat niya.

"I like you Spencer. I don't know when. And when did it started.
I just realize that I like you. You always makes my heart beats fast like crazy. I always keep thinking of you. You're the only person who always occupied my mind. You always make me worry and make me like you more. I tried to stop it I swear but it only worsen so take responsibility " Biglang amin ko rito. Natigilan ito at napatitig sa akin.

"Stop it Xeiara"

"But I'm serious Spencer. You know me. When I said that I like you. I really do. I never bluff "

Silence.....

"I know your shock from my confession but I'm really serious about it. It's okay if you wouldn't say anything about my confession now . I know you don't feel the same way. You don't have to like me back"I smiled at him.

"Okay I won't" Mabilis na kausap na sabi ni Spencer. Masamang tingin naman ang ipinokol ko rito.

"Fine I'll take it back. You can like me back even it'll take long. I can wait" Sabi ko. Wala naman akong nakuhang sagot mula kay Spencer na nakatingin lang sa akin.

"C'mon let me treat your wounds. Hindi ko gusto na may bangas ka sa mukha" Ani ko.

"Coming from you"

Ngising aso lang ang ibinigay ko rito at ipinag patuloy ang pag gagamot rito. Tahimik lang na nakaupo si Spencer at hinintay akong matapos linisin ang mga sugat niya.

"How bout you?"

"What about me?" I confusely ask him.

"You have wounds as well"

"Kiss mo gamot niyan" Nakakalokong sabi ko.

"You and your lame pick up lines. Stop it already"

Umikot ang mata ko rito at ako nalang ang nag gamot sa sariling sugat.

Now that he know my feelings for him. Parang gumaan ang pakiramdam ko. Tagal ko na kasi iyung itinatago rito. Kahit wala akong nakuhang sagot rito kung gusto niya ako pabalik at least his already aware how I like him. Romantically.

"Pag gumaling kana saka natin ipagpapatuloy yung mission mo. Sa susunod wag kana mag papa bugbug kundi ako ang bubugbug sayo" Asar kung sabi rito habang sabay kaming nag lalakad sa hallway.

"Bagalan mo naman ang pag lalakad hindi ako makasabay sayo" Ani ko pa.

Hindi naman ito umimik pero binagalan naman niya ang pag lalakad. Napadaan naman kami sa training area at parehong tumigil. Ang daming bagong tauhan ni Papa. Nakita ko pa si Ali na may tinuturuan at yung ibang agents na kilala ko na.

"Xeiara" Nilingon ko ang isang gwapong lalakeng malawak ang ngiting nag lalakad papalapit sa akin.

Nang makalapit ito ng tuluyan sa akin ay ginulo nito ang buhok ko na ikinasimangot ko rito.

"How are you?"

"Better Kuya Xenon" Ani ko. Ngumiti naman ito sa akin bago binalingan ng tingin si Spencer na nakatingin sa amin.

"Hey Spencer. How are you?"

"...."

Tinalikuran naman kami nito at dumeretsu sa loob ng training room. Nag katinginan naman kami ni Kuya Xenon at parehong natawa.

Kuya Xenon is my first cousin on my Mother's side. He's like my real brother. Ang bait nito sa akin subra and his part of the organization. He's actually the leader here and everyone respect him.

"How's married life?" Kuya ask me while we walk.

"Happy" I smiled widely.

"That sounds good. Does Spencer treat you well?"

"He is"

"Really?" May pag dududa sa boses nito.

"Oo nga" natatawang ani ko.

"That's good then"

Nag patuloy kami sa pag lalakad hanggang tumigil kami sa tabi ni Spencer at Ali na nakatingin sa mini stage kung saan may nag lalaban duon.

"She's good" Mahinang usal ko at hindi inalis ang tingin sa babaeng nasa stage. She looks new but she's already good.

"She's a newbie"Ani ni kuya Xenon habang pareho kaming pinapanood ang laban nito.

Ramdam ko naman ang titig ni Ali sa akin kaya nilingon ko ito at tinaasan ng kilay. Pilit na ngiti lang ang ibinigay nito sa akin bago ibalik sa stage ang tingin.

"Nauubusan naba kayo ng agents kaya madami kayong bagong recruit" Seryuso ang mukhang tanong ko kina kuya habang nasa babae ang atensiyon.

"Hindi naman. We just need more people" Nag tatakang ani ni Kuya.

"Are they even trustworthy?"

"What do you mean?" Ani naman ni Ali na tila narinig ang sinabi ko.

"Ni background check niyo naba sila?" I seriously ask them.

"We already did" Tila nag tataka sila sa akin.

"Siguraduhin niyo lang" Walang emosiyon na sabi ko.

Nag katinginan naman si Kuya at Ali na hindi ko pinansin dahil nasa stage ang buong atensyon ko.

Isang daing ang narinig mula sa stage at hudyat na natalo siya sa laban. Malawak na ngumiti yung babae bago napatingin sa gawi namin. Specially sa gawi ko dahil nag tagal ang titigan namin. Nawala lang ang atensiyon niya sa akin ng tinawag ito ni Ali.

Bumaba ito duon at nag lakad papalapit sa pwesto namin. Puno ito ng pawis at habol pa ang hininga. And I admit that she has the face.

"Guys this is Margaux. A new recruit agent" Pag papakilala ni Ali kay Margaux sa amin.

"She's good right?" Nakangiting sabi ni Kuya sa akin. Hindi ko naman siya sinagot at nakatingin lang sa babae.

"Nice Fight" Papuri ni Kuya sa babae na agad napangiti sa narinig.

"Thanks Leader" She shyly said.

"Margaux this is--"

"Cut the introduction. We just pass by" Putol ko sa sasabihin ni Kuya.

"She doesn't need to know our names. It's not that important anyway" I said with a smile on my face while straightly looking at her eyes.

"O-okay....." Takang ani ni Kuya.

"We gotta go" Ani ko at nilapitan si Spencer na agad nakuha ang ibig kung sabihin.

"Nice fight back there" I said and we leave the place.

Only one thing came through my mind after I saw her. Hindi ko siya gusto. There's something about her that I couldn't pinpoint. I'll keep an eye on her from now on.

"You must be new here too"

Natigil ako sa pag lalakad ng marinig ko ang boses ng babae.

Tinignan ko ang asawa kung nakatingin sa akin bago ko ibaling ang atensyon sa Babae na nakatingin sa akin.

"How do you say so?"

"Ngayon lang kasi kita nakita rito. Pati siya" Sabi niya bago ibaling ang tingin kay Spencer na nasa likod ko.

"Bisita lang kami rito" Nakangiting sabi ko.

"Ganuon ba. Kung ano man ang nakita mo rito sana hindi makaabot sa ibang tao. This organization is secret to other people but I guess Leader knows you"

"Margaux that's enough. They need to leave already" Ani ni Ali.

Natigilan naman ang babae at humingi ng pasensya.

"Okay then" Mabilis na kausap na sabi ko at tumalikod rito.

The moment I turn my back at them. A dark face is now flattered on my face.

"You don't look good" Pansin ni Spencer sa ekpresiyon sa mukha ko.

"Of course I'm good. I'm pretty you see?" I smile at my husband. My dark aura was instantly change to a happy one.

"That's more I like it"

"I like you too"

"Stop it"

I laugh while walking with him. He never fails to make me smile withouth even trying.

~ END ~