CHAPTER 1

CHAPTER 1

Quiet. Cold ambiance. That's the situation 8 in the morning in the house of the couple.

Bumaba ako ng kwarto at dumeretsu ng kusina para mag umagahan. Natigil ako sa hamba ng pinto at Napataas ng kilay ng makita duon ang asawa kung prenteng nakaupo habang nag babasa ng Diyaryo.

As husband and wife and living on the same roof we don't trust each other so we cook our own food. What if may lason pala yung pagkain edi patay ako?

Alam kung naramdaman niya ang pagpasok ko sa kusina pero hindi manlang ako nito tinapunan ng tingin. Nag kibit balikat na lang ako. Hindi na bago sakin dahil araw-araw naman Itong nangyayari. Ang hindi mag pansinan buong araw at sa mga susunod pang araw.

Nasa Diyaryo padin ang atensyon nito na para bang mas maganda ang kung ano mang meron duon kaysa sa akin.

Tumaas ang kilay ko sa naisip. Hindi sa pag mamayabang pero maganda ako. Our Family has good genes, natural lang ang ganda ko at hindi na kailangan ng kolorete sa mukha. Tama lang din ang tangkad ko but my husband is taller. I have a white and fair skin that I got from my beautiful Mother. My amber eyes that I got from my Father. I have an Angelic face and voice but a devil behind it.

I prepared my breakfast and prepare the table. After matapos ay umupo ako sa kaharap nitong upuan at nag simulang kumain ng agahan bago ako pumasok. Hindi man ito nakatingin sa akin alam kung pinapakiramdam niya ako kung may gagawin akong kalokohan. And I do the same, baka bigla nalang may lumilipad na kutsilyo papunta sa deriksiyon ko.

He's busy reading his newspaper while I'm enjoying myself eating my breakfast and watching him. He looks hot in his suit. I lick my lips while shamelessly staring at my husband who doesn't care if I stare at him all day.

"How's work?" I ask him habang kumakagat sa toasted bread ko. Diko na mapigilan bomoses at hinintay ang sagot nito.

At the Age of 25 ay may ipagmamalaki na ang Asawa ko. He's already a successful business man and a famous car racer. Matunog ang pangalan nito hindi lang sa pilipinas maging sa ibang bansa din. Kaya hindi na nakakapag taka kung bakit maraming babae ang nag hahabol rito. Poor them, this guy is mine.

"Well?" Tinaasan ko siya ng isang kilay ng hindi siya sumagot.

Parang wala itong narinig at nilipat lang ang pahina ng diyaryong hawak niya.

Napadila ako at ngumisi but I'm actually pissed. Am I talking to the air? Ito din ang nakakainis sa pag uugali ng asawa ko. He doesn't talk that much na para bang diamond lahat ng lalabas sa bibig niya. Buti hindi ito napapanisan ng laway sa subrang tahimik.

"The work is fine" I sarcastically said.

Ako na mismo ang sumagot sa sarili kung tanong. Nakita ko naman ang walang emosyon nitong mukha na para bang isa akong alien na napadpad sa earth. Tinaasan ko ito ng kilay at nainis lalo ng ibalik nito ang tingin sa diyaryo.

"You won't ask how's school?" Tanong ko rito. Wala akong nakuhang sagot ulit mula sakanya kaya lalo akong nainis. This guy really getting into my nerves. This always happens but it's still pissed me off big time. Alam na alam talaga nito pano ako inisin.

"The school is good and the boys there is hot as Hell. Hindi ko na nga mabilang kung Ilan na ang umamin ng feelings nila sa akin. Should I give them a chance?" I said and can't help but smirk. He flip the page of the newspaper as if he didn't hear anything.

Really Spencer?

Madami akong nakakasalubong duon at aaminin kung lahat sila mayroong itsura. But there's something about my husband that I cannot find to the other guys I meet. Ginayuma ata ako ng asawa kung ito eh.

Umayos ako ng upo at tumitig sa asawa ko na nasa diyaryo padin ang atensiyon.

"But I'm not interested on them coz they're not hot and handsome like my Husband" Pinanood ko ang magiging reaksiyon niya at ganun padin. Parang ikakamatay nito kung ngingiti siya.

Silence.

"Well? You won't say anything?" Naiinis ko na talagang tanong rito.

"Okay" Sabi nito at tumayo sa pagkakaupo at iniwan ako sa hapag kainan. Hindi naman ako makapaniwalang napatingin rito habang papalabas ito ng kusina. This Jerk! I compliment him and all tapos parang wala lang sakanyan yung sinabi ko?!

He can't appreciate a simple compliment! I scoff and glared at his back.

Pinigilan ko ang sariling hindi ito batuhin ng kutsilyo na nasa ibabaw ng mesa. Nag pakawala ako ng hininga at kinalma ang sarili. Early in the morning I'm already stress.

"Calm Xeiara. Magiging hagard ka niyan" I said to myself.

Hindi nag tagal ay narinig ko nalang ang pag alis nito na ikinairap ko. Pagkatapos kung kumain ay nag handa naku para pumasok.

If my husband's already working then I'm still studying. How come we became Couples? It's about our parents, arrange marriage to be exact. We both can't say no since both our parents are the boss.

Pagkatapos kung kumain ay agad akong umalis para pumasok. Pumunta ako ng garahe at nilapitan ang kotse ko. Napatingin ako sa space ng garahe kung saan naka pwesto yung kotse ng asawa ko. Napangiti ako ng maalala ang kina hantungan ng kotse niya sa mga kamay ko. He doesn't have a choice but to buy another car. Mayaman naman siya kaya barya lang sakanya yun.

Agad akong pumasok sa kotse ko at pinaharorot ito paalis. Another boring day, ayoko na talagang pumasok but my mom insist. And I have an important matter in this school so I'm still staying.

Lahat naman na ng itinuturo ng mga instructor ko ay alam ko na. Gusto ko ng mag trabaho tulad ng asawa ko but my mom won't let me to do so.

Nang makarating sa Academy ay ipinark ko ito sa pwesto na lagi kung pinag lalagyan ng kotse ko. Taas noo akong nag lakad sa hallway at hindi pinansin ang mga tingin ng ibang studyante sa akin. Nakasalubong ko pa ang kaaway kung si Abby na akmang mag sasalita ng mga insulto ng iharang ko sa mukha niya ang kamay ko telling her to 'shut the Fuck up' na mukhang nagets ng gaga at nag patuloy ako sa pag lalakad paalis duon.

"You bitch you'll pay for this!! May araw kadin sakin!! Arghhh!" She shouted with so much annoyance.

Napangisi na lang ako. Mas nakakatawa yung mukha niya pag naiinis siya. Ilang beses niya nabang sinubukan na ipahiya at ipabugbog ako pero wala padin namang nangyari dahil sa huli siya din ang napapahiya.

Poor Abby.

"Ang ganda talaga niya"

"I want her to be my Girlfriend "

"Dream on dude hindi kayo Bagay"

"Pati pangalan niya napakaganda din"

"Morning Xeiara"

"Hello Miss Xeiara"

"Ang ganda mo ngayon "

"Magandang umaga Xeiara"

"Your pretty in the morning miss Xeiara"

"Hi Xeiara"

Kanya kanyang bati ng mga studyante sa akin at ngumiti ako sakanila na ikinatili ng mga babae at ikinapula ng mukha ng mga lalaki. They treat me like I'm an angel dahil mabait ako sakanila but not Abby. She saw my bad side at walang pag dadalawang isip na ibinunyag niya ito sa Academy pero syempre walang naniwala dahil madami ang may galit rito. The students take my side at na suspend si Abby dahil duon sa ginawa niyang pag susumbong. Mahina naman akong napatawa sa naalala.

"Morning" Malambing kung bati sa mga studyante and I shyly wave my hand at them. Nag patuloy ako sa paglalakad hanggang marating ang destinasyon ko.

Umupo ako sa pinakalikod dahil mag isa lang akong nakaupo ruon at mas gusto ko iyun. Ramdam ko ang mga titig ng mga kaklase ko na hindi ko na lamang pinag tuonan ng pansin at tumingin na lang sa bintana. Kailan kaya matatapos ang araw na ito at gusto ko nalang umuwi.

Bigla naman pumasok sa isip ko ang walang emosyon na mukha ng gwapo kung asawa. Napangiti ako at mahinang natawa. Hindi ko alam kung ano ang nagustuhan ko rito. Mag kaibigan kasi ang mga magulang namin at subrang close pa but not us. Pati nung bata pa ay ayaw na talaga namin sa isa't isa. Nakakainis kasi ang pagmumukha nito na kahit anong panglalait mo at pag papatawa ay wala kang makikitang emosyon duon.

Kaya diko mawari kung paano ko siya nagustuhan. Na realize ko na lang na tumitibok lang para sakanya ang puso ko.

At dumating sa puntong ikinasal kami at wala kami parehong nagawa dahil iyun ang gusto ng mga magulang namin at yun din ang napag kasunduan nila. We didn't kiss but we exchange rings. Sayang nga eh.

Malambot kaya ang labi niya?

Hindi kami sa simbahan kinasal kundi sa kaibigan ng parents ng asawa ko na isang Judge.

After our weeding ay walang araw na hindi kami nag away. Nag babatuhan ng kutsilyo, upuan at kung ano-ano pang mahahawakan sa isang tabi. Kahit iisa lang ang emosyon na ipinapakita niya ay hindi ko padin napigilan ang sariling mag kagusto rito. Sa gwapo nito at sino ako para mag reklamo pero nakakainis padin siya kung minsan.

Dumating na nga ang instructor namin sa unang subject at syempre bilang isang mabait na studyante ay hindi ako nakinig sa pag tuturo nito.

Wala akong ginawa kundi ang tumingin lang sa labas ng bintana hanggang matapos ang klase. Lumabas ako at nag lakad deretsu papunta sa cafeteria ng makaramdam ng gutom. Hindi kasi madami ang kinain ko kanina at hindi ako nabusog. Malakas panaman akong kumain.

Pagkarating ko duon ay agad akong pumunta ng counter. Madami ang nakapila pero ng makita nila ako ay agad silang tumabi at sinabing ako muna ang umorder. Napangiti naman ako ng pagkatamis tamis at nag thank you bago umorder ng mga gusto ko.

Kung alam lang nila ang pag uugali ko baka mag iba ang tingin nila sa akin. They see me as fragile and sweet and can't kill an ant, if they only knew the truth they might collapse.

Pagkabigay ng in order ko ay nag hanap ako ng mauupuan at ng may mahanap ay tahimik akong umupo at kumain. Susubo palang sana ako ng biglang tumunog ang cellphone ko sa bag. Wala akong nagawa kundi kunin iyun at sagutin. Nang makitang nanay ko ang tumatawag ay napangiwi ako at agad sinagot.

"Mom, What is it?" Bagot kung sabi rito. Alam kung may kailangan ito at naiisip ko palang ay sumasakit nanaman ang ulo ko. And I'm sure she's pouting right now in the other line.

"Why does it sounds like your not happy that I call?" She said in another line. I almost rolled my eyes but good thing I stop myself dahil may nakatingin sa aking mga studyante.

I cutely wave at the students inside the cafeteria and they didn't disappoint me when I saw them blush because of what I did.

Sometimes her mom act like a child. She even ask herself if she's adopted. But even though her mom is like that. She still loves her and idolize her but she can't say it. She's not a showy person in front of her mother.

"I'm actually Happy" At pekeng ngumiti kahit hindi nito nakikita.

"If I could see you right now I know your smiling fake Xeiara"

"Too bad you can't see me" Ani ko at nag simulang kumain.

"Xeiara Vinelle Ferrer!"

Kamuntik akong mabulunan at napangiwi ng binanggit nito ang buo kung pangalan. And what's with the Vinelle? Where did she get that stinky name?

"Ano ba ang kailangan mo Mom at napatawag ka?" I ask and sigh.

"Kailan niyo ba balak gumawa ni Spencer ng baby?" Bigla akong nabilaukan sa narinig at agad uminom ng tubig.

What the Hell?!

"Miss Xeiara are you okay?" Tanong ng isang studyante na kakadaan lang sa mesa ko. Pati yung ibang studyante Ay napatingin din sakin.

"Xeiara we're are you? That's not Spencer's voice. Are you cheating on him?!" I stop myself from rolling my eyes.

Arghhh!! So embarrassing. Hinarap ko yung nag tanong at pekeng ngumiti rito.

"I'm fine thanks. Nag joke kase nanay ko ang badoy lang" Napakamot naman ito at umalis sa harap ko.

"What did you say Xeiara?!!"

"Seriously mom? Tumawag kalang para diyan?!"

"Kahit yun lang bago ako mawala sa mundo" She said.

"Mom stop saying things like that. Hindi ka mawawala" Napahimas ako sa noo dahil sa narinig. Hindi ko alam kung nag d-drama lang ito.

"Edi Hindi. Gusto ko nga pala ng kambal"

Parang umuorder lang ng pagkain ang mommy niya Eh. Hindi kaya madali gumawa nun lalo nat hindi kami mag kaayos ni Spencer ngayon. Alangan namang gapangin ko ang masungit nayun?

Hmm. I'll think about it.

"Tapos kamukha ko"

"Kayo na gumawa ma" Umikot ang mata ko sa narinig.

"Xeiara!!"

"Mom, You see I'm busy so I'm hanging up. Bye" Hindi na niya hinintay ang sasabihin ng mama niya at agad pinatay ang tawag.

Napahawak ako sa ulo ko ng biglang makaramdam ng pananakit duon. Pano ko siya mabibigyan ng apo kung hindi naman kami mag kasundo ng Asawa ko?

Baby Huh?

Hindi ko naubos ang kinakain ko dahil tila nawalan naku ng gana. Maagang natapos ang klase at agad akong umuwi ng bahay. Pagkarating ko ay wala pa duon si Spencer dahil paniguradong nasa trabaho pa ito. Masiyadong workaholic ang isang iyun hindi uso sakanya ang salitang pahinga. Umakyat nalang muna ako ng kwarto at naligo at nag bihis ng komportableng damit.

Bumaba ako at dumeretsu ng kusina para mag luto ng kakainin namin mamaya. Sakto lang pagkatapos ko rito sa pag luluto naka uwi na si Spencer.

Paminsan minsan ay napapatingin ako sa suot kung relo para tignan kung malapit ng umuwi ang Asawa ko. Tinignan ko ang relo sa kamay ko at napangiti ng makitang malapit na ang pag uwi niya. Hinanda ko ang mga gamit sa lamesa at duon ko narinig ang ugong ng sasakyan sa labas ng bahay hudyat na dumating na nga siya.

Binilisan ko naman ang pag aayos at narinig ang pag bukas ng pinto. He's here!

"In the kitchen Spencer!!" Xeiara shouted.

Nang matapos ay kumuha ako ng wine at nilagyan ang wine glass namin at duon ko nakita si Spencer na kakapasok lang ng Kusina.

Matamis akong ngumiti rito at hindi na bago sakin ng makitang wala padin itong emosyon sa mukha. Dumako ang tingin nito sa mga niluto ko na nakahanda sa lamesa bago ibinalik ang tingin sa akin.

Napalunok naman ako bigla. Yang titig nanaman niyang yan. Ako na lang ang umiwas at inayos ang mga pagkain.

"I know I'm sweet no need to tell. C'mon sit here I cook this all for you" Xeiara said with a smile on her face.

Hindi gumalaw si Spencer at nanatiling nakatingin lang kay Xeira. Nakaramdam ng kunting ilang si Xeiara dahil duon. Hinila niya ang upuan nito at sinenyasang umupo si Spencer. Tumabingi lang ang ulo ng asawa niya at nakatingin lang sa mga pagkaing niluto niya.

"It's delicious. Ako nag luto eh" Xeiara proudly said.

Silence....

"I know your hungry C'mon sit here" I said and tap the chair. Hindi padin ito gumalaw at paunti unti ay naiinis na siya rito. Ako nanga nag a-approach nag papakipot pa ito.

"Well?" Pikon kung sabi.

Nakahinga ako ng maluwag ng mag lakad ito papunta sa akin at umupo sa hinila kung upuan para rito.

Pumunta naman ako sa sarili kung upuan at umupo bago ngumiti rito at syempre hindi ito ngumiti pabalik sa akin. Pinagsiklop ko sa ibabaw ng mesa ang kamay ko at humarap rito.

"How's work?" I sweetly ask him as her wife. He didn't say anything and just sitting their as if he didn't hear me.

"School was Fun" I said with Glee.

Silence....

"Really your Happy for me?" Natutuwa kung sabi kahit wala naman talaga siyang sinabi. Hinawi ko ang ilang hibla ng buhok na naka harang sa mukha ko at ngumiti kay Spencer.

"Let's eat before it gets cold. I cook them all for you. As your loving wife it's my job to cook some delicious food after your work" Malawak ang ngiting sabi ko. Tumaas ang kilay nito at napangisi ako dahil duon.

"Since when?" Spencer said with his emotionless face.

"Now" Xeiara smile innocently as she can.

"You Jest"

"I'm not Joker but I can be your Harley Quinn" She said and wink.

"I'm not interested" Spencer said.

"But I'm interested in you"

"I didn't ask tho"

"You're mean" Xeiara said with a smile but deep inside she's already stabbing Spencer nonstop.

Lalong lumawak ang ngiti ni Xeiara dahil nakatingin padin si Spencer sakanya. Tumabingi ang ulo nito habang nakatingin padin sakin.

"You know it's obvious that your pissed. I'm sure your killing me in your mind right now" He said.

"How would you know? Your not me" Xeiara said.

"I didn't say that I'm you"

"Of course you didn't. You have Boobs? I don't see any" I said. Spencer just shrug his shoulders.

"The food might get cold. Let's eat Spencer" Sabi ko rito. But Spencer didn't move a muscle. Not interested to the foods she cook for him.

"C'mon Spencer walang lason itong niluto ko. Hindi ko kayang mawala ka kaya hindi kita kayang lasunin sayang din ang pagkain" Sabi ko. Gusto ko din palakpakin ang sarili sa galing kung umarte.

But honestly wala talagang lason ang mga niluto ko. Gusto ko lang talaga siyang pag silbihan. Atsaka kahit naman may lason itong niluto ko hindi rin tatalab kay Spencer dahil malakas ang tolerance niya sa lason dahil simula ng bata pa ito ay palagi itong pinapainom ng lason para masanay ang katawan niya duon.

"Liar"

Napangiwi ako sa narinig. Hindi nanga mahilig mag salita napaka tipid pa at higit sa lahat mapanakit.

"I'm serious" I said.

Silence...

Okay his back not to talking again. Hindi na ulit ito nag salita at hinayaan ko na lamang na hindi nito galawin ang mga pagkain na niluto ko. Dahil kahit anong pilit ko rito hindi talaga ito kakain kung ako mismo ang nag luto. He don't trust me. We actually don't trust each other.

Napabuntong hininga na lang si Xeiara at nag simulang kumain. Bahala siyang magutom diyan basta ako kakain ako masarap panaman ako mag luto sayang hindi niya matitikman.

Spencer crossed his arms while watching me eat. Bigla naman akong nailang bago uminom at tumikhim.

"By the way Spencer I want to tell you something. It's kinda Important" Sabi ko habang nilalaro ang karne sa pinggan ko.

He didn't say anything but just stare at me.

Tumabingi ang ulo niya senyales na ipag patuloy ko ang sinasabi ko. Ako na ang mag adjust since ayaw naman niyang mag salita. Ayokong mapanisan ng laway.

Binitawan ko ang hawak kung kubyertos at maayos na umupo at seryusong tumingin rito. We look each others eyes at walang umiwas ng tingin sa amin.

"I want a Baby"

Katahimikan.

I didn't get any answer from him. Parang rinig ko pa yung kuliglig sa labas sa subrang tahimik. Narinig niya ba ako? He just looked at me as if I cut my head off. But I'm actually serious I already want a Baby. I'm at the right age to have a child. And I like kids too so I want to have one for my own.

"Well? I said I want a baby" Xeiara said.

"Nonsense" He said. Nag salubong ang kilay ko sa narinig. Can I smack his head? Just once? His pissing me off big time.

"I'm serious. Do you think I'm joking?" Inis kung sabi rito.

"You're Harley Quinn" He said.

What?

Nag salubong ang kilay ko sa narinig. Pinigilan ko ang sariling hindi ito sugurin at sakalin hanggang mawalan ito ng hininga. Kung bugbugin ko kaya siya ngayon ng malaman niyang seryuso ako. I was actully shy when I said that I want a baby and then he would say that?!

"Seryuso ako Spencer"

Silence....

"Wala kabang sasabihin? Ayaw mo ba? You gay?" I said. Nag salubong naman ang makapal nitong kilay na ikinangiti ko. Someone's pissed. Palihim naman na ngumiti si Xeiara dahil sa nakita.

"Baog kaba?" Pang aasar pa nito kay Spencer.

"Silence"

"Well yun lang ang rason kung bakit ayaw mo. Ako gusto ko dahil alam ko sa sarili kung healthy ako. Ikaw ba?"

"Shut up" He said.

Itinikom ko ang bibig ko ng makita ang masama nitong tingin. Imbes na matakot ay mas natuwa pa ako sa nakita. He's hot while glaring at me. Sumandal ako sa upuan ko at matamis na ngumiti rito.

Hindi ko na ito napigilan ng tumayo ito at umalis ng kusina. Napaka sungit talaga ng lalaking iyun.

Napabuntong hininga nalang ako at Ipinagpatuloy ang pagkain. I think hindi pa pwede dahil hindi pa kami mag kaayos ni Spencer. Soon I guess? Or gawin ko na lang yung second option ko. Gapangin ko nalang kaya siya?

Tahimik na lang akong kumain at niligpit ang pinagkainan bago hugasan ang mga iyun at umakyat ng kwarto para matulog. Wala kaming katulong kaya kami nalang ang gumagawa ng mga trabaho rito sa bahay. Baka hindi kayanin ng mga katulong pag nakita nila kami ni Spencer na nag papatayan at madamay pa sila.

Pagkarating ng kwarto ay agad akong sumampa sa kama at natulog. Another boring day. Hinayaan ko ang sarili ang makatulog ng mahimbing.

Kinabukasan ay maaga akong nagising at maagang pumasok. Ayokong makita ang pag mumukha ni Spencer dahil naiinis ako. Akala ko mas maaga akong nagising ng makita ko sa sala ang asawa ko na tutuk sa hawak nitong laptop at hindi manlang ako tinapunan ng tingin ng dumaan ako sa harap niya.

Natigil sa paglalakad si Xeiara at dahan dahang nag lakad paatras bago huminto sa harap ni Spencer.

"Una naku sayo" Sabi niya rito. Wala akong nakuhang sagot dahil nakatutuk parin ito sa laptop.

"I said I'm off to school" Nilakasan ko pa ang boses ko pero parang wala padin itong narinig.

"Hindi mo ba ako Ihahatid manlang as your job for being my Husband?" Xeiara ask Spencer.

Silence. He's so focus on the screen. Ano bang meron sa lecheng laptop nayan?! Parang uusok na ang ilong niya sa subrang inis na nararamdaman sa asawa niya.

He's busy talking with someone on his laptop and she can hear it clear that it's a female voice that she hears. Who's that bitch?

I lick my lips and smirk. Early in the morning I'm pissed again. Gandang bungad sakin ah. Bigla akong nawalan ng ganang kumain dahil sa narinig. Lumapit ako sa kinaruruonan nito at walang pag dadalawang isip na malakas kung sinipa ang laptop ni Spencer na agad tumilapon sa pader at nag kanda wasak-wasak.

"I'm good At kicking. Next time that I call you and you didn't respond. I'll hit your head next time" I said.

Napatingin si Spencer sa sira nitong laptop na nasa sahig bago napatingin sa akin.

"Your laptop is cheap. It got broke easily" Xeiara said.

Salubong ang makapal nitong kilay habang nakatingin sa akin at hindi na ako nagulat ng makitang nag papalitan na kami ng suntok sa gitna ng sala.

"This is all your fault! I was talking to you and you didn't respond. You deserve it" Xeiara shouted and punch him hard. Agad nitong naiwasan ang atake ko at ito naman ang nag pakawala ng atake.

Napamura ako ng muntikan niya akong tamaan sa mukha. Not my beautiful face damn it!!

This guy is a Monster!!

"You will kill me just because I kick your stupid laptop?!" Hindi makapaniwalang sabi ko at umiwas sa sipa nito.

"Yeah"

Sunod-sunod ang mga mura na lumabas sa bibig ko ng walang tigil na umatake si spencer sa akin. Mostly of his attack are strong and others are not. Mabilis kung nasalo ang kamao nito at mabilis itong sinipa sa tagiliran at leeg pero mabilis talaga ang Animal natoh.

"Marami kanamang pera kaya bumili kana lang ng bago. Barya lang sayo yan, minsan gumastos karin baka malunod kana sa dami ng pera mo" Sabi ko at iniwasan ang paparating nitong kamao at sumugod rito.

I jump backward when he powerfully kick me. Muntikan nakung tamaan nun at kung sakali man paniguradong nabalian naku ng buto. This guy doesn't hesitate every attack he do, he really wants to kill me that badly Huh?

Stupid laptop! And that bitch too! Sino kaya yun!

I think I pissed him really good. Napangisi ako sa nakita. Too bad I like pissing him off mas nagiging gwapo ito lalo sa paningin ko. Call me weird but it's actually the truth.

"Damn your so hot while glaring at me. Why is that?" Nang aasar kung sabi rito.

Silence.....

"Yeah, Yeah your always welcome" Sabi ko kahit wala naman itong Sinabi.

Umatras ako at ngumisi rito. Hindi ko pinahalata ang pananakit ng braso ko dahil sa pag depensa ng mga atake niya sa akin. Masama ang tingin ang ipinokol nito sa akin. Hindi naman ako takot actually natutuwa pako dahil may bago akong emosyon na nakikita sakanya.

"I know I'm hot no need to stare at me like that. You make me shy Spencer" I said and cover my face like I'm shy.

"Annoying"

I remove my hands that covers my face and flip my hair before smiling widely at Spencer.

"It's a talent. I have so many talents actually. Wanna see me kill that bitch you we're talking with earlier? I'll ask her if she want to see what's hell look like" Xeiara said with a sweet smile on her face.

"Stop joking around"

"Who said I'm Joking? Want me to bring her head here?" Xeiara said with a creepy smile on her face.

Kailan pako nag biro? I can do it. Hindi pa natatapos ang araw na ito wala na sa mundong ibabaw ang babaeng na kausap nito kanina sa harap ng laptop.

"Who was she?" Walang emosyon ang mukhang tanong ko rito.

Better answer good Spencer or I'll bit you into pulp. Or rather I kill that woman she was talking with earlier? I could possibly do that kahit ngayon na mismo.

"None of your business"

"Even if you don't tell me. I can still find her and bring her head in front of you" Walang emosyon ang mukhang sabi ni Xeiara sa asawa.

"Like what you did to my other secretaries?"

"What's with them?" Bumalik ang nakakakilabot na ngiti sa mukha ni Xeiara dahil sa narinig.

"Don't play innocent. It doesn't suit you" He hissed.

"Ow. You mean pushing them on the window on the highest floor? Threatening them? Breaking their bones? Beating their up. That's it?" I smirk.

"Stop it"

"Your not the boss of me" Sabi ko.

"What's wrong with you?" Salubong ang kilay na sabi nito sa akin.

"And what's wrong with you too?" She said back.

"You're Crazy"

"Sayo lang" And my sweet smile is Back.

Silence....

"Late naku sa klase ko. Pag ako bumagsak kasalanan mo" Sabi ko.

"Why does it have to do with me?" Salubong ang kilay na sabi ni Spencer.

"Bakit hindi ikaw?"

"Seriously?" Spencer glared at me.

"Kasalanan mo. You attack me! Edi sana nasa school naku" Sumbat ko rito.

"You broke my laptop Woman!" Spencer growled.

"It's your fault as well. Flirting with someone early in the morning. Sa harap ko pa talaga ah!"

"I wasn't flirting"

"So ano yun? Kiniliti mo lang yung babaeng kausap mo kaya ganun makatawa?!"

"Why am I even explaining" He sigh.

"Kung mang babae ka lang naman itago mo. Siguraduhin mo lang din na mas maganda sakin ah" Sabi ko.

Wala naman akong nakuhang sagot mula rito. Nameywang naman ako sa harap nito. Maganda nading exercise para hindi boring ang araw ko.

"Makaalis na nga. Sa School lang ang destinasyon ko wag moko masiyadong mamiss" Nang aasar kung sabi rito.

"....."

"Just call me if you miss me. I'm just One call away" Xeiara said with a teasing voice. Spencer look at her dumbfounded.

"You know that song? It's nice———"

Hindi ko natapos ang sinasabi ko ng mabilis ako nitong tinalikuran sa harap ko na para bang suko na siya sa pagiging madaldal ko. Mahina naman akong natawa habang nakatingin sa papalayong bulto ni Spencer.

"Cutie" I can't help but smile while watching Spencer's back.

Those secretaries he had. I didn't kill them. Wala akong hinulog sa bintana o kaya naman binalian ng buto. Pinag bantaan Oo kaya umalis ang mga naging secretary niya.

Hindi ko na mabilang kung Ilang secretary na ang meron si Spencer. Ang nakakainis lang kasi bat puro babae ang mga ito? Sinasadiya lang? Napangisi ako habang nakatingin sa dinaanan ni Spencer kanina pero wala na siya duon.

Should I track that woman now? It's just a piece of cake tho. But it'll waste my precious time as well. Di hamak naman siguro na mas maganda ako duon?

Napabuntong hininga na lang si Xeiara at inayos ang medyo nagulo nitong buhok.

Tumalikod ako at naisipang pumasok na lang. I'll just talk to Spencer again after school.

~ END ~

A/N: Lalagyan ko nalang ng "End" Every chapter para Alam niyong Tapos na yung chap👀🙆‍♂