6.2

ไอเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศใน Homrak Café ไม่ต่างจากสวรรค์ยามใกล้เที่ยง แป้งหอมนั่งดูดชานมไข่มุกพลางๆ อยู่ที่โต๊ะประจำริมผนังด้านในสุดของร้าน มองหน้าเพื่อนสนิทสองคนที่เพิ่งฟื้นจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืน และนัดแนะกันมาเติมคาเฟอีนแก้แฮงก์ในคาเฟ่ขนาดย่อมหน้าปากซอยที่พัก 

“หา! คืนเดียวสองแสน?!”

อาการเมาค้างของสองสาวปลิวหายไปกับแอร์ทันที ต่างพร้อมใจกันอุทานลั่นร้านจนโต๊ะข้างๆ หันมามอง เล่นเอาแป้งหอมเลิ่กลั่ก ไม่ลังเลที่จะรีบเตือนเพื่อนเสียงเบาราวกระซิบ

“เบาๆ สิพวกแก! เดี๋ยวคนอื่นก็คิดว่าแป้งทำเรื่องผิดกฎหมายหรอก”

“โทษๆ” ฟองเบียร์หัวเราะแห้งๆ แก้เขิน ดวงตาคู่สวยที่มักจะเล็กหยีเวลายิ้มกลับพองโตเท่าไข่ห่าน “แค่ตกใจที่แกเจอป๋าตัวเป็นๆ น่ะ! แบบนี้มันระดับ ‘วาฬสายเปย์[1]’ แห่งน่านน้ำออนไลน์แล้วนะ ว่าแต่...โพรไฟล์หล่อไหม? นมเป็นแผงไหมแก?”

ท่าทางตื่นเต้นของฟองเบียร์ทำเอาอินฟลูฯ สาวหน้าแดงเรื่อ

“นมเป็นแผงบ้านแกสิ... รูปโพรไฟล์เขาเป็นจิ้งจอกสีดำธรรมดาๆ เอง รู้แค่ชื่อ Fox_K”

“หูยยย...ลึกลับน่าค้นหาซะด้วย แค่คิดก็อยากโดนคุณจิ้งจอกขย้ำเลยเนี่ย”

“ทำเป็นเล่นไปไอ้เบียร์” เนยปรามด้วยสีหน้านิ่งๆ ต่อให้รู้ว่าฟองเบียร์แค่ทะเล้นทะลึ่งไปตามประสาก็ตาม “คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้หรอก ยิ่งไอ้แป้งบอกว่าเขาไม่รีเควสให้ทำอะไรเลย แค่เอ็นดูคอนเทนต์เฉยๆ ฉันว่ามันแหม่งๆ อยู่นะ เงินตั้งสองแสน...ไม่ใช่สองร้อย! ถ้าไม่หวังคอลเสียว ดูคลิปลับ หรือนัดเจอนอกรอบ ใครเขาจะมาเปย์ขนาดนี้กับแค่นั่งดูชะนีกินมาม่าวะ?”

แป้งหอมหัวเราะคิกคัก เอ็นดูในความช่างเปรียบเปรยของนักบัญชีสาวที่ติดนิสัยจับผิดความผิดปกติทางการเงิน เพราะต้องวิเคราะห์ตัวเลขเป็นประจำ 

“เขาก็ไม่ได้ขออะไรแบบนั้นนี่แก แค่บอกให้แป้งไปกินของอร่อยๆ คงเวทนาที่แป้งเจอ...” แป้งหอมชะงักไปชั่วขณะ เพิ่งฉุกคิดได้ว่ายังไม่เคยเล่าเรื่องวันไนต์สแตนด์ให้เพื่อนฟัง

ท่าทางอ้ำอึ้งของคนมีความลับทำเอาเพื่อนรอฟังตาแป๋ว

“เอ่อ... หมายถึงเจอเรื่องแย่ๆ มาไง แป้งนั่งบ่นขิงบ่นข่า ซดมาม่าตาปูดๆ คงน่าเวทนา”

ทั้งๆ ที่เนยนั่งขมวดคิ้วมุ่น ฟองเบียร์กลับพยักหน้าเห็นด้วย

“ใช่ๆ” เธอมิวายกอดแขนแป้งหอมเป็นนัยๆ ว่าเข้าข้างเบอร์สุด “ยุคนี้พวกคนรวยเหงาๆ เปย์ซื้อความฟิน ซื้ออีโก้โชว์พาวในแอปมีเยอะจะตาย สองแสนนี่แค่เศษเงินพวกเศรษฐีเหอะ แกอย่าเบรกความโชคดีของเพื่อนดิเนย บางทีคุณ Fox_K อะไรเนี่ย...อาจเป็นพวกนักธุรกิจที่อยากมาเปย์ตกยอดฟอลก็ได้”

“เปย์ตกยอดฟอล?”

“พอคนตามไปส่องโพรไฟล์เขา กดฟอลเขาเยอะๆ เขาก็ค่อยโพสต์ขายของปังๆ ชิคๆ จบ!”

ในฐานะติ่งตัวแม่ที่เจนจัดวงการเปย์ไลฟ์สด ทั้งยังคุ้นชินกับพฤติกรรมใช้เงินมือเติบของพวกไฮโซมานักต่อนักตามประสาบีเอเครื่องสำอางแบรนด์หรู ฟองเบียร์จึงยกมัทฉะลาเต้ขึ้นจิบชิลๆ ด้วยท่าทางประดุจผู้เชี่ยวชาญแวดวงคนรวย   

“ถ้างั้นช่องเขาก็น่าจะลงอะไรมากกว่าที่ไอ้แป้งบอกปะ? ไม่ใช่ทำทรงลึกลับ ตั้งโพรไฟล์เป็นหมาจิ้งจอกสีดำ แกคิดว่าเขาจะขายอะไร? ขายอาหารหมาเหรอ?”

ฟองเบียร์แทบสำลักมัทฉะลาเต้ แต่ยังโชคดีที่กลืนลงคอได้ทัน 

“อีกอย่าง... ถ้าอยากตกยอดฟอลทำธุรกิจจริงๆ ไปเปย์พวกอินฟลูฯ ตัวแม่ระดับล้านซับไม่เริ่ดกว่าเหรอ? จะมาทุ่มเปย์เลี้ยงช่องเล็กๆ ยอดฟอลแค่ 80,000 เพื่อ? ยิ่งเมื่อคืนไอ้แป้งไลฟ์กินมาม่าตอนดึกๆ คนดูเท่าจิ๋มมด มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าอยาก ‘ตก’ ไอ้แป้ง”

“แหม...” ฟองเบียร์กระแอมตั้งสติ ค่อยๆ วางแก้วมัทฉะลง “เขาอาจชอบกินมาม่าเหมือนกันก็ได้” 

“วางมัทฉะแล้วช่วยวางถุงกาวด้วย คนรวยที่ไหนจะกินมาม่าคะเพื่อนเบียร์?”

[1] วาฬ (Whale) ในบริบทของอินฟลูเอนเซอร์และคอมมิวนิตีออนไลน์ หมายถึง ผู้ชมหรือแฟนคลับกระเป๋าหนักที่พร้อมทุ่มเงินสนับสนุนให้กับอินฟลูเอนเซอร์คนโปรดแบบจัดหนัก ผ่านการโดเนต ส่งของขวัญราคาแพง หรืออุดหนุนสินค้าแบบไม่อั้น ซึ่งเป็นคำที่ยืมมาจากศัพท์ของกลุ่มผู้เล่นเกมหรือกาสิโนที่ใช้เงินทุนมหาศาล

+ + +

เพื่อนๆ เริ่มสงสัยแล้ว 55555555555+ สถานการณ์นี้มันปกติหรือไม่ปกติ? เราจะอยู่ทีมยัยเนยหรือฟองเบียร์ดีน้าาา 

อีบุ๊ก วาสนาคือคุณ พร้อมโหลดแล้วนะคะ ^^ แล้วเรามาเป็นวาสนาของคุณคิณณ์ด้วยกันนนน >///< ราคาช่วงโปรโมชั่น 269 บาทเท่านั้นค่ะ ฟินกันแบบจุใจ 46 ตอนไปเลย (ในเว็บเพิ่งลงได้ 6 ตอนเท่านั้น) ถ้าชอบแนวฟีลกู๊ด รอมคอม โรมานซ์20+ พระเอกคลั่งรัก 300% จิ้มๆ ได้ที่ meb หรือสแกน QR ในรูปได้เลยนะคะ

E-Book วาสนาคือคุณ <<< จิ้มๆ ตรงนี้ได้เลยน้าาา