12.2

ลานน้ำพุขนาดใหญ่กลางจัตุรัสมีนักท่องเที่ยวต่างชาติผลัดกันถ่ายรูปตามมุมต่างๆ มันโอบล้อมด้วยบูติกโฮเทลสำหรับลูกค้าที่ชอบความคึกคัก มีทั้งร้านกาแฟ ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก กระทั่งสำนักงานหลักของ คีรีมันต์ แวลลีย์ ก็ตั้งอยู่ในโซนนี้ เพราะมันคือศูนย์รวมความลักชูรีและจุดจัดอีเวนต์สำคัญมากมายในรีสอร์ต

คิณณ์นั่งอยู่ในห้องทำงานบนชั้นสูงสุดของสำนักงาน ทอดตามองไปนอกระเบียงกว้างที่สามารถเห็นอาณาจักรแห่งใหม่ของเครือคีรีมันต์บนเนื้อที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ก่อนจะได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆ ดึงสายตาเขาไปทางเลขาฯ หนุ่ม

“เชิญครับ” ณกุลผายมือให้ผู้จัดการวัยสี่สิบต้นๆ เข้าพบเจ้านาย 

อดิศรยิ้มรับไมตรีบางๆ ขยับเข้ามาวางแฟ้มเล่มหนึ่งบนโต๊ะซีอีโอด้วยท่าทางสุภาพ “สรุปรายงานความพร้อมของระบบและการบริการในช่วงซอฟต์โอเพนนิงครับ ท่านประธาน”

คิณณ์หยิบแฟ้มไปเปิดดูรายงานต่างๆ สีหน้าเรียบนิ่งจนผู้จัดการแอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย เพราะกว่าหนึ่งเดือนที่สำนักงานใหญ่ส่งคนมาวางระบบใหม่ พนักงานเก่าๆ หลายคนที่เคยบกพร่องในหน้าที่ต่างก็โดนยกเลิกสัญญาจ้างไปตามๆ กัน นั่นทำให้ทุกคนต้องกระตือรือร้นที่จะปรับตัวให้เข้ากับระบบใหม่ภายใต้การบริหารของ คีรีมันต์ โฮลดิงส์ 

“ที่จริง...ผมปรับปรุงโซนต่างๆ ตามแผนงานใหญ่เสร็จหมดแล้ว ไม่คิดว่าท่านประธานจะลงมาลุยงาน สแตนด์บายคุมโพรเจกต์ซอฟต์โอเพนนิงด้วยตัวเองยาวขนาดนี้นะครับ”

ประสบการณ์ทำงานเกือบยี่สิบปีบ่มเพาะให้อดิศรรู้ว่าพวกผู้บริหารระดับสูงมักลงมาดูหน้างานจริงแค่ไม่กี่วัน เพราะมีกิจการอื่นๆ ต้องดูแลอีกมาก ทว่าเลขาฯ ของคิณณ์กลับแจ้งว่าท่านประธานคนใหม่จะอยู่ยาวจนจบโพรเจกต์

“ช่วงซอฟต์โอเพนนิงคือช่วงที่ต้องระวังที่สุด ถ้าระบบสะดุดแม้แต่นิดเดียว แบรนด์เราจะเสียชื่อทันที ผมไม่ชอบทำงานครึ่งๆ กลางๆ...” ราวกับจะบอกเป็นนัยๆ ว่าไม่มีทางยอมให้ดีลมูลค่าหลักพันล้านจมหายไปกับการโอบอุ้มพนักงานไร้ประสิทธิภาพ แน่ทีเดียวว่ามันทำให้อดิศรเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล “เรื่องอินฟลูเอนเซอร์ที่สำนักงานใหญ่ส่งมาทำแคมเปญพิเศษเรียบร้อยดีไหม?”

“เอ่อ...” อดิศรอึกอัก ไม่อาจหาญพอที่จะรายงานว่ามีการปรับเปลี่ยนห้องพักเพื่อต้อนรับลูกค้า VIP ของผู้ถือหุ้นเก่า เพราะคงไม่พ้นโดนตำหนิจากทั้งสองฝั่งเป็นแน่ อย่างไรเสียท่านประธานคงไม่ลงไปคลุกคลีกับอินฟลูฯ ตัวเล็กๆ หรอกมั้ง “เรียบร้อยดีครับ คุณทิชาที่เป็นหัวหน้าพีอาร์เข้าไปดูแลแล้ว... แต่จริงๆ มันก็มีบางเรื่องที่ผมแอบหนักใจอยู่”

คิณณ์เลิกคิ้วสูง ดวงตาคมกริบมองสีหน้ากระอักกระอ่วนของชายวัยกลางคนแทนรายงานในมือ

อดิศรกำลังพยายามปั้นยิ้มกลบเกลื่อนอาการหวาดหวั่น

“คือผมแอบได้ยินเสียงบ่นจากกรรมการบางท่านน่ะครับว่า... การจ้างอินฟลูเอนเซอร์ระดับกลางๆ อย่างคุณแป้งหอมมาฝังตัวทำคอนเทนต์นานเป็นเดือน มันสิ้นเปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ ปกติจ้างคนดังๆ มาพัก 2-3 คืนเพื่อสร้างกระแสก็น่าจะพอแล้ว”

ฟึ่บ!

เสียงปิดแฟ้มกะทันหันทำเอาผู้จัดการสะดุ้งวาบ แววตาเยือกเย็นของท่านประธานดูราวกับทะเลลึกที่ยากจะหยั่ง นาทีนี้อดิศรแทบไม่กล้าแม้จะหายใจด้วยซ้ำ 

“คุณเองก็เห็นด้วยกับกรรมการพวกนั้น?”

“มะ...ไม่ใช่แบบนั้นครับ” อดิศรไม่กล้าออกตัวแม้ลึกๆ จะเห็นด้วยก็ตาม “แค่เห็นว่าผู้ติดตามช่องคุณแป้งหอมส่วนใหญ่ไม่น่าจะใช่กลุ่มทาร์เก็ตหลักของ คีรีมันต์ แวลลีย์ น่ะครับ”

ขนาดหัวหน้าฝ่ายพีอาร์เองยังบอกว่าเป็นช่องแนวบ้านๆ นั่งซดมาม่าสู้ชีวิตไปวันๆ ต่อให้ทำคลิปตลกหรือน่าเอ็นดูแค่ไหน แฟนคลับของเธอก็ไม่น่ามีกำลังซื้อมากพอ

“เพราะมัวแต่คิดแบบไดโนเสาร์นี่เอง... รีสอร์ตนี้ถึง ‘ขาดทุน’ จนต้องเปลี่ยนมือมาเป็นของผม”

ราวกับมีพายุหิมะพัดผ่านจนหน้าชาหนึบ ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่ากลืนน้ำลายเอื๊อก มองดูประธานหนุ่มค่อยๆ ลุกจากโต๊ะทำงานมาทางจุดที่เขายืนอยู่ก่อน 

“ถ้าแค่จ้างคนดังมาสร้างกระแสแบบที่พวกคุณเคยทำมันใช้ได้ผล ผมคงไม่ต้องส่งคนมาฝึกอบรมพนักงานใหม่ยกแผง หรือปรับโครงสร้างภายในที่มันมีรอยรั่วมานานหรอก... จริงไหม?”

ในสายตาลูกค้าระดับบนที่เป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของรีสอร์ต ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจเท่ารีสอร์ตหรูๆ สไตล์ยุโรปที่มีอยู่เกลื่อนเขาใหญ่สักนิด และนั่นเป็นเหตุผลที่คิณณ์กำลังสร้างความแตกต่าง       

“สิ่งที่ คีรีมันต์ แวลลีย์ ต้องการตอนนี้ไม่ใช่แค่คนมาอวยความหรูหรา แต่คือความสบายใจที่ทำให้คนอยากมาพักผ่อนจริงๆ และนั่นคือสิ่งที่ช่องของแป้งหอมทำได้” คิณณ์มองลึกลงในแววตาผู้จัดการที่ยึดติดกับความสำเร็จรูปแบบเดิมๆ อยู่มาก 

“ขะ...เข้าใจแล้วครับ”

ไม่ได้เข้าใจจริงๆ หรอก แค่อยากลองเชื่อในสายตาอันเฉียบแหลมของ คิณณ์ คีรีมันต์ ดูสักครั้ง เพราะแต่ไหนแต่ไรนักล่ากิจการหนุ่มรายนี้ก็มีชื่อเสียงในการชุบชีวิตธุรกิจที่ตายไปแล้ว

“ถ้าเข้าใจก็อย่าให้ความคิดแบบไดโนเสาร์มารบกวนการทำงานของผมอีก” คิณณ์กำชับสั้นๆ ตั้งท่าจะหมุนตัวกลับโต๊ะทำงาน ทว่าสายตาพลันสะดุดเข้ากับภาพอินฟลูฯ สาวในชุดเสื้อโอเวอร์ไซซ์สีพื้นกับกางเกงยีนขาสั้นสบายๆ ขี่จักรยานมาตามถนนหินสโลปด้านล่าง

เมื่อเห็นคนตัวเล็กจอดรถหน้าทางเข้าคาเฟ่ริมทะเลสาบ ดวงตาคู่คมก็วาววับไปกับความคิดบางอย่าง

“คาเฟ่ที่ผมสั่งปรับปรุงใหม่เรียบร้อยดีใช่ไหม”

“ครับ...” ผู้จัดการคลี่ยิ้ม พาซื่อนำเสนอตามประสาคนที่เริ่มคุ้นเคยกับสไตล์การทำงานของชายหนุ่มมากขึ้น “ท่านประธานอยากลงไปดูหน้างานด้วยไหมครับ”        

คิณณ์ซ่อนความพึงพอใจไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งขรึม ตบบ่าอดิศรเบาๆ เป็นนัยชื่นชมในความกระตือรือร้น ก่อนจะเดินนำออกจากห้องทำงานไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ไม่ได้อยากรีบไปเจอหน้าลูกแกะน้อยเนื้อนุ่มหรอกนะ แค่อยากปลุกความตื่นตัวของพนักงานให้คุ้นชินกับระบบใหม่ตามมาตรฐานเครือคีรีมันต์ก็เท่านั้นเองละ! 

+ + +

จ้าาาาา จะไปดูเมีย เอ๊ย! ไปทำงานแหละแด๊ดดี้ 

นักอ่านขาาา วันนี้เปิดจองเล่มคุณคิณณ์วันสุดท้ายแล้วนะคะ เล่มนี้พิมพ์ตามยอดจองน้าาา ไม่ได้สต็อกหนังสือมาเยอะเพราะว่าไม่มีที่เก็บแล้วค่ะ 55555555+ พรุ่งนี้จะคอนเฟิร์มจำนวนเล่มกับโรงพิมพ์แล้ว ใครที่เล็งๆ แด๊ดดี้เอาไว้ ห้ามพลาดดดดดดด 

สั่งจองหรือสอบถามเพิ่มเติมได้ที่เพจ “แทนขวัญ” <<< จิ้มตรงนามปากกาได้เลยค่ะ

ส่วนอีบุ๊ก วาสนาคือคุณ ช่วงนี้ยังมีโปรราคา 269 บาทอยู่นะคะ (หลังหมดโปรจะปรับเป็น 299 ค่ะ) ราคาโปรยังเหลืออีก 8 วันเต็มๆ! ฟินกันแบบจุใจ 48 ตอนไปเลย (รวมตอนพิเศษ) ในเว็บเพิ่งลงได้ 12 ตอนเท่านั้นค่ะ

ถ้าชอบแนวฟีลกู๊ด รอมคอม โรมานซ์ 20+ พระเอกสายเปย์ คลั่งรัก 300% จิ้มๆ ตรงนี้ได้เลยน้าา >> E-Book วาสนาคือคุณ