2.3 ครั้งแรก

“ครั้งแรก?”

ความคับแน่นของเด็กเอ็นฯ คือสิ่งที่คิณณ์ไม่คาดฝัน 

คับ...จนเข้าไปได้เพียงส่วนหัวเท่านั้น และไม่ว่าอยากกระแทกลึกสักแค่ไหน ความบอบบางของจิ้งจอกน้อยมือใหม่ก็ทำเอาตัวแข็งค้างด้วยอดคิดไม่ได้ว่าอาจทำเธอแหลกสลายคาเตียง

ตาแก่นั่นลงทุนส่งสาวบริสุทธิ์มาเลยเหรอวะ?

กรามแกร่งขบแน่น ไม่ชอบความเจ้าเล่ห์เพทุบายของคู่ค้าที่พยายามโก่งราคาทุกวิถีทาง คงคิดว่าของขวัญชิ้นนี้จะทำให้เขายอมโอนอ่อนได้จริงๆ ละมั้ง

หึ! พรุ่งนี้เขาจะกดราคารีสอร์ตมากกว่าเดิมอีก ต่อให้ตอนนี้จะอยากกดเธอให้จมเตียงก็ตาม

“ทำไมไม่บอกว่าไม่เคย?”

น้ำเสียงคิณณ์ไม่กระด้างเท่าที่หงุดหงิดตาแก่ ทว่าแป้งหอมกลับสมองรวนจนคิดอะไรไม่ออกด้วยซ้ำ

“หนู...” เธออึดอัดจนอยากให้เขาถอนตัวไปห่างๆ “ช่วยออกไปก่อนได้ไหมคะ”

“ไม่ได้”

“แต่หนูเจ็บ”

“ฉันรู้” แค่ไม่เคยต้องปลอบโยนใครสักครั้ง โดยเฉพาะในค่ำคืนที่ควรได้รับการปรนนิบัติเอาใจอย่างดี ทว่าหยาดน้ำใสๆ ที่ติดตามแพขนตางามก็ทำเอาวูบโหวงในหัวใจอย่างไม่น่าเชื่อ

คิณณ์จำต้องข่มสัญชาตญาณดิบเถื่อน ดับอารมณ์กระหายอยากด้วยการแทะเล็มริมฝีปากเนียนนุ่ม มือแกร่งบดคลึงเต้าสวยอย่างระมัดระวัง ปลุกไฟปรารถนาในกายหญิงสาวที่มอดไปเพราะความเจ็บแปลบให้ลุกลามขึ้นอีกระลอก “จะค่อยเป็นค่อยไป”

ลมหายใจเขาหลอมรวมกับเธออีกครั้ง เรียวลิ้นอุ่นสอดเซาะไปทั่วโพรงปากเนียนนุ่ม บดเบียดคลอเคล้าราวกับจะละเลียดชิมอย่างใจเย็น ทั้งๆ ที่ตรงข้ามกับแรงปรารถนาอย่างสิ้งเชิง 

คิณณ์รอจนคนตัวเล็กผ่อนคลายลงแล้วถึงค่อยๆ สอดส่งตัวตนลึกล้ำ ความเสียวปลาบโอบรัดแก่นกายแข็งแกร่งไม่ต่างจากที่กำลังแผ่ซ่านไปในซอกเล็กอ่อนนุ่ม

“อ๊ะ... แด๊ดดี้...”

“เจ็บอยู่ไหม”

แป้งหอมใจเต้นตึกตัก วาบหวามไปกับจมูกโด่งคมสันที่คลอเคลียแก้มเนียนใส ริมฝีปากร้อนผ่าวขบงับใบหูเธอราวกับอยากกลืนกินทั้งตัวให้รู้แล้วรู้รอดไป ถึงอย่างนั้นการผนึกกายสนิทชิดอยู่เช่นนี้ก็ทำให้อึดอัดนิดๆ จนต้องขยับสะโพกเรียกร้อง

“อ๊ะ!” แป้งหอมเสียวปลาบในทุกๆ การสอดสนองของคนตัวโตที่ราวกับรอคอยอยู่ก่อน ความเจ็บปวดที่เคยมีมลายสิ้น คงเหลือเพียงความวูบวาบหวามไหวที่แทรกลึกมาถึงกลางดวงใจ 

ตลอดชีวิต 22 ปีของเธอไม่เคยรู้เลยว่ามีความรู้สึกอันแสนพิเศษแบบนี้อยู่บนโลก หลายต่อหลายครั้งจึงอดไม่ได้ที่จะหยัดกายรับสะโพกแกร่งที่กำลังดื่มด่ำลึกซึ้ง และโอบกอดลำตัวชายหนุ่มราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่เพิ่งค้นพบก็ไม่ปาน

“ไม่เจ็บแล้วสินะ”

แป้งหอมหน้าร้อนวูบวาบ รู้สึกถึงมือแกร่งที่กำลังจับขาเธอเกี่ยวรอบเอวสอบเพื่อกลืนกินแบบลึกๆ เน้นๆ ก่อนจะทวีความร้อนแรงดุเดือดจนคนตัวเล็กครางรัญจวนแผ่วพร่า

“อ๊ะ! อ๊า...”

“ดีไหม”

ไม่น่าเชื่อว่าชายหนุ่มจะถามกันโต้งๆ เพียงนั้น แป้งหอมทำได้เพียงมุดหน้าซุกอกกว้างแข็งแกร่งกลบเกลื่อนความอาย กลิ่นน้ำหอมของเขาไหลเวียนไปทั่วทุกอณูความรู้สึก ไม่ต่างจากความเสียวซ่านที่กำลังตอกตรึงถึงแก่น เพียงไม่นานด้วยซ้ำคนตัวเล็กก็เหมือนลอยละล่องอยู่บนมวลเมฆนุ่มๆ ทั้งที่ติดอยู่ใต้ร่างชายหนุ่มเท่านั้น

“อื้อออ...” 

“เสร็จกี่ครั้งแล้ว”

“แด๊ดดี้บ้า”

ทั้งๆ ที่โดนเด็กดื้อค่อนแคะ ท่าทางขัดเขินของเธอก็น่ารักน่ารังแกจนสัญชาตญาณดิบในกายคิณณ์พลุ่งพล่าน สะโพกแกร่งกระแทกลึกดุดันขึ้นราวกับพายุที่สาดซัดเข้าใส่คนตัวบาง และซาบซ่านไปกับเสียงครางหวานๆ ในทุกจังหวะบดขยี้

“อื้อ... แด๊ดดี้... แด๊ดดี้ขา...” อีกครั้งที่ความสุขสมแผ่กระจายมาในทุกอณูหัวใจเธอ ก่อนจะรู้สึกได้ว่าชายหนุ่มโจนทะยานตามมาติดๆ ในเวลาไล่เลี่ยกัน “อ๊ะ!”

ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินข้างใบหูคนใต้ร่าง จมูกโด่งคมสันสูดกลิ่นหอมละมุนจากแก้มเนียนใสที่ทำให้ผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ และที่ไม่น่าเชื่อยิ่งกว่าคือจิ้งจอกน้อยจะสิ้นฤทธิ์คาอกเขาง่ายดาย

เธอผล็อยหลับด้วยความอ่อนล้า ทั้งๆ ที่เขายังไม่ทันจะถอดถอนเรือนกายด้วยซ้ำ

“หึ!”

ตาแก่นั่นอุตส่าห์ส่งมาเอาใจเขาหวังให้ดีลธุรกิจราบรื่นแท้ๆ แทนที่จิ้งจอกน้อยเนื้อนุ่มจะตั้งใจออดอ้อนบริหารเสน่ห์มากกว่านี้อีกสักหน่อย กลับไม่สู้งานเอาเสียเลย

“บริการระดับนี้... อย่าเที่ยวไปรับงานใครอีกเลยนังหนู” นักล่ากิจการหนุ่มกระซิบเสียงพร่าข้างซอกคอหอมกรุ่น ดวงตาคมวาววับด้วยกระแสความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ยังไม่มอดดับลงง่ายๆ วงแขนแกร่งกระชับกอดร่างนุ่มนิ่มที่หลับปุ๋ยเข้ามาแนบอกแน่นหนาขึ้น ซึมซับกลิ่นอายหอมละมุนจากเนื้อตัวแสนสวยของ ‘จิ้งจอกน้อยมือใหม่’ ราวกับจะกักขังเอาไว้แนบกายไม่ห่าง

+ + +

ไม่ให้รับงานใคร แต่รับงานป๋าได้คนเดียวใช่ไหมค้าาา อิอิ

ขอฝากแด๊ดดี้คิณณ์ & นุ้งแป้งหอมด้วยนะคะ เห็นได้กันไวๆ แบบนี้ แต่นุ้งแป้งตื่นมารู้ความจริงจะทำหน้ายังไงเนี่ย 55555+ แล้วเขาจะรักกันยังไง ฝากมาลุ้นต่อยาวๆ เลยน้าาา 

นิยายยาว 46 บท (เขียนจบแล้วค่ะ กำลังรีไรท์อยู่นะ) 

เรื่องนี้ไม่ดราม่านะ เป็นโรมานซ์ รอมคอม ฟีลกู๊ด และมีเลิฟซีนแบบ 20+ ตามปกติของไรต์ รับประกันความฟินแบบทะลุหลอดดด