LNCrawler

รักเงิน

ย้อนเวลามาเป็นแม่ค้าตลาดมืด ยุค 70 — novel.dek d.com · All chapters

รักเงิน

 

พฤษภาคม 1976

ซูถิงเข้าทำงานที่โรงงานเดียวกับแม่ของเธอ แม้ว่าพ่อซูจะคัดค้านและยืนยันว่าท่านสามารถส่งลูกสาวให้เรียนต่อมหาวิทยาลัยจนจบได้โดยไม่ลำบาก

“เงินอยู่ที่ฉัน ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าครอบครัวเราไหวหรือไม่ไหว ถ้าคุณไม่ยกของหมั้นให้ถางถางก็ยังจะพอวางใจว่าถิงเอ๋อร์จะเรียนต่อมหาวิทยาลัยได้แบบไม่ลำบาก” แม่เลี้ยงซูเปอร์ยกเหตุผลข้อนี้ขึ้นมาอ้าง

เพราะตัวท่านเองตอนแรกก็ใช่ว่าจะยอมให้ลูกสาวเข้าทำงาน แต่ก็ทนการรบเร้าจากลูกสาวไม่ไหว อีกทั้งซูเสี่ยวถางก็ไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยแล้วไม่ใช่เหรอ หล่อนทำได้ลูกสาวของท่านก็ทำได้เช่นเดียวกัน

“เกี่ยวอะไรกับของหมั้น เรื่องคุยกันจบไปแล้ว ทำไมต้องเอามาพูดถึงอีก”

“เกี่ยวหมดแหละ เรื่องในบ้านฉันดูแล ก่อนหน้านี้คุณเป็นเสาร์หลักของบ้าน หาเงินเข้าบ้าน แต่ตอนนี้อย่าลืมเสียล่ะว่าใครเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน เพราะฉะนั้นก็ควรฟังฉัน” แม่เลี้ยงซูชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง แสดงความเป็นใหญ่

“นี่คุณ” พ่อซูพูดไม่ออก

แม้ว่าท่านจะไม่ได้ทำงานมีเงินเดือน แต่ก็ได้ยังมีเงินเดือนหลังเกษียณ แม้จะได้ไม่เยอะเท่าแต่ก่อน แต่ก็ไม่ได้ถือว่าน่าเกลียดอะไร อีกทั้งยังมีรายได้ส่วนอื่นจากกองทุนที่ซื้อสะสมเอาไว้ และตอนนี้ก็เริ่มครบกำหนดที่จะได้คืน เรียกได้ว่าท่านเองก็เข้าใกล้เงินหมื่นหยวนเข้าไปทุกที

เดิมทีตั้งใจจะเอาเรื่องนี้มาบอกให้ลูกกับเมียสบายใจ แต่นับวันบางคนหางเริ่มโผล่ ท่านเลยเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับ

 

ซูถิงเข้าทำงานที่โรงงานเป็นวันแรกถือว่าผ่านไปด้วยดี เธอเป็นเจ้าหน้าที่สวัสดิการ ดูแลจัดการเกี่ยวกับพนักงาน อำนวยความสะดวกให้กับพวกเขา งานไม่หนักอะไร อีกทั้งยังมีแม่ที่เป็นคนเก่าคนแก่ของโรงงานจึงไม่มีใครกล้ารังแก

“ถ้ารู้ว่าทำงานสบายขนาดนี้ฉันคงมาทำตั้งนานแล้ว ไม่น่าปล่อยเวลาให้เสียเปล่าไปตั้งหลายเดือน” หญิงสาวพูดขณะที่นอนอยู่บนเตียงกับกงจวิ้นหลังจากเสร็จกิจ

“หึ ใครบอกล่ะ ถิงเอ๋อร์ของฉันเป็นคนเก่งต่างหาก เรื่องยากพอเข้ามาอยู่ในมือเธอก็กลายเป็นเรื่องง่ายไปหมด” เขาพูดเอาใจเมื่อเธอทำให้สุขสมเลยอารมณ์ดี

“พูดดี ต่อไปคุณก็ไม่ต้องประหยัดแล้ว ฉันจะซื้อชุดใหม่ให้เตรียมใส่ไปมหาวิทยาลัยวันเปิดเทอม ให้เพื่อนๆ ของตาสว่างสักทีว่าแต่งงานกับฉันดีกว่าเจี๋ยเป็นไหนๆ”

หญิงสาวมีปมเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่น้อย เนื่องจากว่าเสี่ยวถางกับกงจวิ้นเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน และเพื่อนๆ ต่างก็รู้ว่าทั้งสองคนคบกับมีสัญญาหมั้นหมาย และจะแต่งงานหลังจากเรียนจบ เพียงแต่เกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน

อีกทั้งเจ้าสาวที่ถูกเปลี่ยนตัวกลับเป็นน้องสาวพ่อเดียวกัน ทำให้เพื่อนๆ ของกวงจวิ้นต่างก็มองซูถิงเป็นแม่ดอกบัวขาว แย่งคนรักของพี่สาว

“ได้ เชื่อฟังภรรยา”

เขากอดเธอแน่นขึ้น อีกทั้งยังหอมแก้มเพื่อเอาใจ และบทรักอันร้อนแรงบทใหม่ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งหลังจากที่จบไปได้ไม่นาน

ทางด้านแม่กงตอนนี้โกรธจนควันออกหู ก่อนหน้านี้แม้ว่าซูถิงจะไม่รู้ความ แต่ก็ยังช่วยงานบ้านอยู่บ้าง ทว่าพอไปทำงานก็ไม่ทำอะไร

“นี่ตกลงว่าฉันแต่งเอาลูกสะใภ้มาช่วยดูแลหรือให้มาเป็นเจ้านายฉันกันแน่ ก่อนหน้าก็ยังไม่ขนาดนี้ แต่พอมีงานทำก็กำเริบตั้งแต่วันแรก”

พ่อกงฟังแล้วก็ได้แต่ลูบหลังปลอบใจภรรยา “เอาน่า ยังเด็กกันทั้งสองคน อีกหน่อยก็คิดได้เอง คิดเสียว่าพวกเขาจ่ายค่าจ้างหลังจากที่ไม่ได้ให้อะไรเลยเป็นเวลานาน”

“เฮอะ คุณคิดจริงๆ เหรอคะว่าหรูเยี่ยนจะยอมให้ลูกสาวหล่อนเอาเงินเดือนให้บ้านเรา คนอย่างนางจิ้งจอกนั่นไม่มีทางถูกเอาเปรียบหรอกค่ะ” แม่กงพูดถึงแม่เลี้ยงซูอย่างรู้ทัน

“เบาๆ หน่อย เดี๋ยวเด็กๆ ก็ได้ยิน”

“ทำไมฉันต้องเกรงใจ ทีพวกเขาทำอะไรไม่เห็นจะเกรงใจฉันบ้างเลย หัวค่ำอยู่แท้ๆ น่าขยะแขยง” ไม่พูดเปล่าแต่ท่านยังโยนของไปทางห้องของลูกชาย เพราะทนฟังเสียงครางแปลกๆ ที่ดังออกมาจากห้องของลูกชายไม่ไหว

 

ทางด้านซูเสี่ยวถางชีวิตของเธอตอนนี้ถือว่าดีมาก ตั้งแต่วันนั้นกงจวิ้นก็ไม่มาตอแยเธออีก ได้ยินข่าวว่าน้องสาวเข้าทำงานที่โรงงานเดียวกับแม่เลี้ยง บางทีนี่อาจจะเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ซูเปอร์ติดกับกงจวิ้น

เธอรู้จักนิสัยของผู้ชายคนนั้นอย่างถ่องแท้ เนื่องจากที่บ้านของเขาค่อนข้างจำกัดเรื่องค่าใช้จ่าย บ่อยครั้งเธอมักจะหยิบยื่นเงินค่าขนมของตัวเองให้กับเขา เพียงเพราะไม่อยากให้คนอื่นมองคนรักไม่ดี และเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวัง แสดงให้ทุกคนได้เห็นว่าเขาสามารถดูแลเธอได้ ทั้งที่ความจริงแล้วเธออยู่เบื้องหลังค่าใช้จ่ายทั้งหมด

“ซูเสี่ยวถางนะซูเสี่ยวถาง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นใครโง่เท่าเธอมาก่อนเลยจริงๆ”

หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง เห็นธาตุแท้ของอีกฝ่ายชัดก็ตอนที่น้องสาวเข้าทำงานและมีเงินเดือน คนอย่างกงจวิ้นไม่เคยรักใครจริง นอกจากเงิน

“ใครโง่เหรอครับ” โจวเฉวียนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ได้ยินภรรยาพึมพำคนเดียว แต่เพราะเขาเป็นทหารประสาทสัมผัสจะเร็วกว่าคนทั่วไปเลยได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูดชัดเจน

เสี่ยวถางยิ้ม ไม่แปลกใจที่เขาได้ยินที่เธอพูด “หมายถึงฉันน่ะค่ะ”

“คุณทำไมเหรอครับ” เขาทำหน้างง เพราะเท่าที่สัมผัสเธอเป็นผู้หญิงฉลาด มีความคิด แล้วก็ระวังตัวมากที่สุดแล้ว

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่พ่อโทรมาบ่นเรื่องถิงเอ๋อร์ไม่ยอมเรียนต่อ แต่เลือกที่จะไปทำงานที่โรงงาน แม่เองก็สนับสนุนท่านเลยพูดอะไรมากไม่ได้”

“อืม ให้หล่อนไปเถอะครับ จะได้รู้ว่าไม่มีอาชีพไหนสบายเท่าเรียนหนังสือแล้ว” โจวเฉวียนไม่ใส่ใจน้องสาวภรรยา

“อืม ฉันก็ว่างั้นแหละ”

เธอเห็นด้วยกับคำพูดของเขาทุกอย่าง เพราะแม้แต่เธอที่ทำงานมีรายได้สองทางก็ยังรู้สึกว่าเรียนสบายกว่าเป็นไหนๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากแค่เรียนอย่างเดียว ถึงเวลาพ่อแม่ก็ส่งเงินให้

ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ซูโจว เสี่ยวถางก็หาเงินคล่องขึ้น เธอเอาของจากในมิติมาขายในตลาดมืด เรียกได้ว่าเป็นแม่ค้ารายใหญ่ของที่นั่นเลยก็ว่าได้ อีกทั้งเลเวลในมิติซูเปอร์มาร์เก็ตก็สูงขึ้นมาก ของหายากบางตัวที่แม้แต่ในเมืองก็ยังต้องจองอย่างจักรยานก็ปลดล็อกได้แล้ว

“ฉันอยากจะได้จักรยานสักคัน”

โจวเฉวียนที่กำลังเช็ดผมอยู่ชะงัก “อืม ผมจองไปตั้งแต่ที่เรามาถึงเซี่ยงไฮ้ ติดที่ตอนนี้ของยังไม่มา”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ พอดีมีคนรู้จักจะขายต่อให้ ได้ยินว่าจองมาข้ามปี แต่พอถึงเวลามีเรื่องให้ต้องใช้เงินก็เลยให้ในราคาทุน” แน่นอนว่าเธอไม่สามารถบอกความจริงกับสามีได้ ว่าเธอสามารถหาจักรยานมาให้เขาได้วันละคัน

“เชื่อถือได้หรือเปล่า พาผมไปเจอก่อนดีกว่าไหม" ด้วยสัญชาตญาณของทหารเป็นธรรมดาที่เขาจะไม่ไว้ใจใครง่ายๆ

“ได้แน่นอนอยู่แล้วค่ะ คุณก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่ถูกต้อง ยิ่งเป็นคุณด้วยแล้วพอเขายิ่งไม่กล้าเปิดเผยตัว” เสี่ยวถางพูดติดตลกที่สามีมักจะลืมตัวว่าเขาเป็นทหาร อีกทั้งยังอยู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษก็จะเข้มงวดมากกว่าทหารทั่วไป แค่ยืนทำหน้านิ่งๆ คนก็เดินหนีโดยที่เขาไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

“อืม ถ้างั้นก็ระวังตัวด้วยนะ”

เขาเห็นด้วยว่าคนทั่วไปมักจะกลัว ทว่าก็ยังมีคนที่มองเขาด้วยสายตาที่แปลกออกไป และนั่นทำให้เขารู้สึกสนใจในตัวของเธอ

เรื่องความสวยสะดุดตาเป็นเพียงเรื่องรอง เขาออกปฏิบัติภารกิจไปทั่วประเทศ เจอคนสวยตามเมืองต่างๆ มามากมาย มั่นใจว่ามีภูมิคุ้มกันเรื่องนี้พอสมควร

แต่การจะเจอใครแล้วรู้สึกสนใจในตัวคนคนนั้นไม่ใช่จะเป็นทุกคน จะต้องมีความพิเศษบางอย่างของแต่ละคนที่ดึงดูดให้เข้าใกล้

อย่างซูเสี่ยวถางคือท่าทางที่เป็นธรรมชาติของเธอ สาวๆ เห็นเขาก็จะเขิน อายม้วน แต่กับเธอต่างออกไป นอกจากจะเมินแล้วก็ไม่สนใจเขาแล้ว ยังพยายามอยู่ห่างนั่นยิ่งสร้างแรงดึงดูดให้อยากเข้าใกล้

 

 

ทุกคน สถานการณ์ทางบ้านเป็นยังไงบ้างคะ ชลบุรีอ่วมมากค่ะ ฝนตกแทบจะตลอดทั้งวัน ไรท์วิดน้ำหลังบ้านทุกวัน ฮือ อ อ ออ ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะ เป็นห่วงฮับ